Categorie: Kerken

Glück Auf! Vakantie in De Harz, Duitsland

Goslar, Wildemann, Clausthal-Zellerfeld, Wernigerode, Quedlinburg, Kastelen, Kerken, de ‘Altstadt’ van deze plaatsen en natuurlijk de Kaiserspfalz in Goslar. Bezienswaardigheden van duizend jaar oud, fraaie vakwerkhuizen en oude binnensteden, prachtige natuur, betaalbare recreatie en vriendelijke mensen. Op maar net iets meer dan vier uur rijden vanuit Groningen (Nederland).

De Harz, Duitsland, is een prachtig gebied met veel historie en prachtige natuur. Zeker als je, zoals ons, voor het hoogseizoen uit kunt gaan is het een perfect vakantiegebied. We bezochten voornamelijk steden, kastelen en kerken tijdens onze trip naar de Harz.

Het gaat te ver om onze (overigens korte) vakantie tot in detail te beschrijven en dat is ook niet de bedoeling op een foto-blog. Daarnaast zijn er hele goede websites met alle informatie die je nodig hebt zoals de Harzgids (https://www.harzgids.nl/) en de site van het Harzer Tourismusverband op https://nl.harzinfo.de/. In de tekst heb ik diverse links (gemarkeerde tekst) toegevoegd naar meer informatie. Aan het eind van dit artikel heb ik, naast de foto’s, nog een video toegevoegd met wat beelden gemaakt met de dashcam en Sony Cybershot (uitzicht op Wildemann).

Wildemann

Wij verbleven in appartementencomplexHaus Mena” in Wildemann. Onder andere te boeken via Natuuurhuisje.nl en booking.com of kijk voor meer informatie op de site van Haus Mena zelf: haus-mena.business.site. Het verblijf hier was erg prettig!

Haus Mena, Wildemann

Appartementen Haus Mena
Haus Mena is van een Nederlandse eigenaar, dat was een kleine verrassing voor ons en erg prettig natuurlijk. Ook al kunnen we best een paar woorden Duits spreken, het gaat toch net even wat soepeler in het Nederlands. Het is een voormalig hotelletje en er zijn een aantal appartementen in gerealiseerd.

Het appartement dat wij hadden geboekt was van alle gemakken voorzien zoals televisie, koelkast, mooie badkamer mét bad, gratis WiFi en voor ons ruim genoeg. De prijs is zéér acceptabel. De prijs/kwaliteit en voorzieningenniveau is prima! Ook had het een ruim balkon met meubilair zodat je ook buiten kunt eten of lekker zonnen bijvoorbeeld. De eigenaar/beheerder is erg vriendelijk en het contact verliep erg soepel – van harte aanbevolen dus!

Vervallen gebouwen
Wildemann zelf is her en der wat aan een opknapbeurt toe. Sommige panden lijken leeg te staan en zijn soms zwaar verwaarloosd. Wat ik persoonlijk erg jammer vind maar ook in andere dorpen en steden in de omgeving zagen we dit. Andere panden zien er echter weer prachtig uit of er wordt hard aan gewerkt ze weer op te knappen.

Het viel ons bij ons bezoek aan Clausthal-Zellerfeld, zie verder, ook op bij een blik in de etalage van een makelaar: veel “renovatie-woningen” en panden te koop. Voor de spreekwoordelijke habbekrats. Huizen en appartementen voor nog geen €50.000, kom daar maar eens om in Nederland. Het stukje grond waar een huis op staat is hier vaak al minstens het dubbele.

Wandelen in de Harz
Vanuit het straatje waar Haus Mena stond had je, als je een stukje omhoog loopt, niet alleen een prachtig uitzicht over het plaatsje maar zijn er ook twee wandelroutes die uitkomen in het gedeelte ‘in het dal’. Ik heb ze alle twee even gewandeld. En één tip: als er een bordje staat “steil”, réken er dan maar op dat het écht steil is. Er zijn nog veel meer wandelpaden en routes uiteraard; het is één van de zaken waar de Harz bekend van is: wandelen. Ook zagen we af en toe fietsers, net als in bijvoorbeeld de Ardennen en in Tjechië, gewoon op de 70- en 80km wegen! In onze ogen levensgevaarlijk.

Het is zaak goede kleding en schoenen te hebben als je aan de wandel wilt. Zelf had ik daar rekening mee gehouden door voor we op vakantie gingen een paar goede, en niet eens heel dure, wandelschoenen te kopen (Mountain Peak, Scapino).

Kerkje Wildemann
Het dorp heeft een prachtig kerkje, we zijn er via één van de wandelpaden heen gegaan. Het is voor mensen die géén goede conditie hebben niet aan te raden dit lopend te doen. 

Het kerkje is met de toren “tegen de helling geplakt” en dat is natuurlijk een bijzonder gezicht. Het schijnt van binnen heel mooi te zijn maar was niet open voor bezoek op het moment dat wij er waren. Het kerkje dat er nu staat is in 1914 gebouwd, de voorgaande is door brand verwoest en de eerste kerk werd wegens “bouwvalligheid” afgebroken. Het kerkje is beeldbepalend voor het dorpje (zie de foto’s).

Foto’s Wildemann
(klik op foto’s voor groot formaat)

Clausthal-Zellerfeld

Clausthal-Zellerfeld is feitelijk een samengevoegde plaats. Het is de enige Univeristeitsstad in de Harz en heeft een mooie historische binnenstad.

Voor ons was één van de hoogtepunten de Marktkerk van de Heilige Geest en de Sint Salvatoriskerk. Helaas, beide “wegens corona”  en restauratiewerk niet toegankelijk. Maar van buiten vonden wij ze al meer dan de moeite waard, daarnaast is er een mooi centrum en hebben we er even gewinkeld.

Voor mij een mooi moment mijn oude trouwe, maar tot de draad versleten, Adidas-‘cap’ te vervangen. Een petje dat ik indertijd overigens ook in Duitsland had gekocht toen we in Frankfurt Am Main waren. Aanrader voor textiel en aanverwante goederen: NKD. Twee petjes gekocht voor een prijs waar je in Nederland niet eens één kunt kopen.. Later, in Quedlinburg, bij NKD nog twee nieuwe T-shirts gehaald.

Website voor meer informatie: https://www.oberharz.de/orte/clausthal-zellerfeld

Foto’s Clausthal-Zellerfeld

Wernigerode

We waren in eerste instantie van plan een rit te maken over de beroemde smalspoorbaan, met de stoomtrein, vanuit Wernigerode. De dienstregeling was vrij beperkt, wellicht mede in verband met corona. Terwijl we de alternatieven wat bekeken zagen we de ticketprijs. Het was één prijs/tarief, ongeacht of je nu de volledige rit maakte of niet en dat tarief was niet misselijk voor een treinreisje: een retourtje kost €47,– per persoon! Bijna honderd euro betalen om met een stoomtrein een ritje te maken ging ons te ver en we zagen er van af onder het motto: “Voor dat geld kunnen we wel leukere dingen verzinnen!”.

(Slot Wernigerode vanuit de AltStadt gezien)

Slot Wernigerode

Wernigerode heeft echter veel méér te bieden, zoals het prachtige Slot Wernigerode en een prachtige historische oude stad (Altstadt). Die hebben we dan ook bezocht. Daarnaast zijn er nog een wildpark en tuinen (een “lusthof”) in de buurt maar wij besloten die niet te gaan bezoeken want “in de buurt” is relatief; het is volgens de bebording 30 minuten lopen. Nu is dat niet zo’n probleem maar je moet óók weer terug (helling op..). Met het warme weer en plan om ook nog in de binnenstad te gaan kijken besloten we daar dus vanaf te zien.

In het slot was fotograferen niet toegestaan maar dat heeft waarschijnlijk vooral met de flitser(s) te maken; in het Kaiserspfalz in Goslar werd namelijk nadrukkelijk flitslicht verboden (zie verder voor foto’s). Aangezien ik best veel mensen foto’s zag maken heb ik met de smarphone op “HDR”-stand foto’s gemaakt. 

Altstadt Wernigerode

Als je vanaf de parkeerplaats (let op: betaald parkeren, bijzonder laag tarief van slechts €2,50 voor de hele dag) het ‘treintje’ richting het slot neemt kun je na het bezoek daar weer opstappen en uitstappen in de Altstadt. Tijdens het ritje er heen krijg je onderweg wat uitleg en kom je langs een paar bezienswaardigheden.

Het oude raadhuis van Wernigerode is absoluut de moeite waard. Ontstaan in 1420. Een prachtig middeleeuws gebouw. Rondom het raadhuis prachtige vakwerk-gebouwen. Alles bij elkaar een plaatje!

Website voor meer informatie: https://www.wernigerode-tourismus.com/

Foto’s Wernigerode

Quedlinburg

Als je in de Harz komt, móet je, ons inziens, deze stad gewoonweg bezoeken. Dat deze historische stad nog steeds bestaat mag een wonder heten. Na twee wereldoorlogen én de communistische periode.

Het communisme had weinig op met de oude historische stad. Als ze het geld er voor hadden gehad was de Altstadt zelfs afgebroken.. maar ze lieten het dus gelukkig staan allemaal, vanwege geldgebrek. Er zijn daarom nog veel prachtige kerken, een heel mooi slot met slotkerk en een hele mooie Altstadt. Inmiddels is het Unesco werelderfgoed en wordt in de stad nog steeds hard gewerkt aan herstel.

Door de herstelwerkzaamheden was het slot en de Slotkerk dus ook maar beperkt te bezoeken, nog afgezien van de corona-perikelen. Er staan overal steigers omheen en het was zoeken naar een hoek om een foto zónder steigers in beeld te kunnen maken. De tuinen en het uitzicht zijn echter erg mooi en het is de (kleine) klim naar boven dus zeker waard.

Absolute aanrader in Quedlinburg is het marktplein met daar het oude Raadhuis. Ook daar een fraaie kerk (Marktkerk) die vrij toegankelijk is en ook goed bewaard en gerestaureerd is. De St. Nikolai-kerk is beeldbepalend vanuit veel hoeken van de stad. De kerk zelf zijn we niet in geweest, ook daar was men druk bezig met werkzaamheden.

Het loont om je van te voren altijd goed te informeren of iets wel- of niet geopend is. Voor ons maakte het niet zo veel uit; we waren al lang blij dat we in deze tijd überhaupt naar Duitsland konden én al deze historische plekken en gebouwen konden zien!

Het parkeren in Quedlinburg is niet goedkoop, € 12,00 voor een paar uur, maar anderzijds sta je nagenoeg náást het slot voor dat geld. En in andere plaatsen, zoals Wernigerode, is parkeren weer niet duur maar ben je aan het treintje naar het slot weer €6,–/p.p. kwijt. Per saldo kost het nu eenmaal geld om dit soort plaatsen te bezoeken.

Goslar: Het Keizerlijke Paleis

Een absoluut hoogtepunt als je in de Harz bent: het Keizerlijk Paleis, de Kaiserpfalz, in Goslar.

Het is het grootste en best bewaarde wereldlijke gebouw uit de 11e eeuw in Duitsland. De keizerpalts is onderdeel van de historische binnenstad van Goslar die op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO is opgenomen (Wikipedia).

Oorspronkelijk gebouwd in de periode 1040-1050. De zaal heeft prachtige schilderingen (op de wanden), de overigens van veel later datum zijn. De kapel was helaas niet toegankelijk toen wij er waren.

Naast de Kaiserpfalz was tot 1806 de Stiftskerk (Dom). Die is afgebroken en er resteert nog een klein stukje, de entree.

Ook deze konden we niet bezoeken maar de voorste wand bevat veel glas. De smartphone er “tegen aan leggen” en een foto maken is dan natuurlijk wel een optie en zo heb ik er toch nog een plaatje van kunnen maken.

Ook erg mooi is de Altstadt, de oude binnenstad, met veel historische vakwerk-huizen en prachtige kerken waarbij de Marktkerk beeldbepalend is en vanuit veel hoeken goed is te zien, waaronder vanuit de Kaiserpfalz.

Het Raadhuis was helaas wegens renovatie niet toegankelijk. Bij het plein waar het Raadhuis staat vind je ook het Gildehuis Kaiserworth (foto boven). Ook is er nog een Looierijmolen (met museum), een paar prachtige schoolgebouwen etc.

Flora en Fauna in de Harz

Natuurlijk heb ik ook geprobeerd wat vogels, vlinders en andere dieren vast te leggen maar ik was er niet echt op uit. De Harz heeft namelijk een flora en fauna die interessant is, maar tijdens onze trip was dat niet echt de focus. Afgezien van wat vlinders en vogels heb ik weinig vastgelegd.

We zagen verder onder andere een paar keer een Rode Wouw en een Slechtvalk. De Rode Wouw is een behoorlijk grote roofvogel en indrukwekkend om te zien. Helaas zagen we ze vanuit de auto en was een foto nemen op dat moment geen optie.

Daarnaast ook regelmatig overstekende Eekhoorntjes, ook vlakbij ons appartement in Wildemann zagen we ze af en toe de weg over rennen! En tijdens mijn laatste ochtendwandeling hoorde ik er twéé in de boom ravotten, één bleef zitten toen ik op het geluid af kwam. Ik had één kans en het is gelukt. Bijzonder blij met dit plaatje!

Natuurlijk verder ook veel vogels e.d. die we ook in Nederland kennen zoals Witte Kwikstaartjes (die verzot waren op het met betonpannen gedekte dak van de overburen), héél veel huiszwaluwen, Mussen, Mezen, Merels en een paar Vlaamse Gaaien. Ook met enige regelmaat een zwarte roodstaart, vrij lastig om vast te leggen maar uiteindelijk gelukt!

Ook heb ik nog een paar mooie vlinders aangetroffen; naast Kleine Vossen redelijk wat Keizersmantel-vlinders, een berkenspanner (foto boven) en tijdens het wandelen kom je daarnaast ook allerlei andere vlindertjes tegen waarvan ik helaas geen foto’s heb laat staan de namen weet!

Corona in Duitsland

In Duitsland is het probleem op het moment dat wij er waren nog lang niet zo goed onder controle als in Nederland. In winkels ben je, net als in het openbaar vervoer en in de toeristentreintjes zoals in Wernigerode alsmede in kastelen e.d. verplicht ‘Mundschutz’ (mondkapjes) te dragen. Maar verder gaat men er nogal losjes mee om (op straat bijvoorbeeld). Wellicht zelfs iets té losjes. Zo zaten de terrasjes her en der bomvol en werd er ook vaak niet, zo zagen we, schoongemaakt als mensen een tafel verlieten. Wel werden bij bijvoorbeeld bezienswaardigheden je gegevens genoteerd. Maar dat is, ingeval van een uitbraak, “het paard achter de wagen”.

Attracties gesloten

Door corona waren diverse attracties en bezienswaardigheden gesloten of beperkt toegankelijk. Zo konden wij bijvoorbeeld de voormalige zilvermijnen niet bezoeken, wat ik persoonlijk wel erg jammer vond. Hou hier dus rekening mee als je op korte termijn er heen wilt. Daarnaast wordt er soms ook gerenoveerd en is een gebouw om die reden niet toegankelijk.

VIDEO DASHCAM DUITSLAND

Van de trip heb ik, tot slot, nog wat dashcam-beelden gemonteerd, voor wie Duitsland (en Nederland) “vanuit de auto” wil bekijken.

Samengevat: een fantastische vakantie, we kunnen het iedereen aanraden!

Dam Amsterdam, Paleis op de Dam

Toerist in Eigen Land: bezoek Amsterdam

Als toerist in eigen land naar Amsterdam. Paleis op de Dam, de Kalverstraat, de Westertoren (Westerkerk) even bekijken en een rondvaart met Lovers Canal Cruise. En dan ook nog, onverwacht, geïnterviewd worden voor de Televisie (Omroep Max).

Eigenlijk zou ik afgelopen woensdag een cursus volgen in Amsterdam, maar die was verplaatst zowel qua dag als plaats (naar Groningen notabene!). De hotelboeking, in Amstelveen, annuleren ging niet meer. Dus besloten mijn vrouw en ik die boeking te benutten voor een dagje Amsterdam. Eén ding die ze altijd al graag wilde doen was een rondvaart in Amsterdam. Dus bij Lovers tickets geboekt.

Oostvaardersplassen

Voor we in Amstelveen aankwamen maakten we overigens eerst een tussenstop bij een HaJé om even wat koffie te halen. We zagen bij het benenstrekken wat mooie natuur achter de HaJé en ontdekten dat dit een deel van de Oostvaardersplassen was. Dus daar even een klein stukje in gewandeld en wat foto’s gemaakt. Al richting auto “niet veel bijzonders op de foto” zag ik in de bomen opeens twee Groenlingen tekeer gaan. Redelijk goed gelukt om ze op de foto te krijgen!

Op de parkeerplaats kwam er opeens een zwerm (jonge) mussen neergestreken. Dus camera op de grond gezet en een musje die op nog geen anderhalve meter afstand zat op de foto!

Winkelen in Stadshart Amstelveen

We verbleven in Hotel Alp de Veenen in Amstelveen. Daar kwamen we dinsdag mooi op tijd aan om ‘s middags nog even naar Stadshart Amstelveen te kunnen – een behoorlijk groot, grotendeels overdekt, winkelcentrum. Heel veel keuze in winkels. Natuurlijk de bekende landelijke ketens maar ook wel wat lokale winkels. In elk geval een heel mooi centrum met ontzettend veel en gevarieerd aanbod. Het was er niet overdreven druk. Naast het stadshart is een groot busstation en een parkeergarage.

In het hotel konden we niet eten, en ook niet ontbijten(!) wegens een verbouwing. Iets dat ze ons pas op de dag van vertrek richting Amstelveen per email lieten weten. Erg jammer, want toen konden we natuurlijk helemaal niets meer regelen qua een vervangend hotel of omboeken (verlof was al genomen, Canal Cruise was al geboekt). Maar dat mocht de pret niet drukken, gewoon creatief zijn en zelf bij de Albert Heijn even wat spullen inslaan voor het ontbijt de volgende ochtend, er was koffie en water op de kamer en ach, er is altijd wel een FEBO in de buurt voor wat avondeten!

Amstelveen vind ik persoonlijk verder niet een boeiende stad, het was voor ons gewoon een ideale plek om een hotel te nemen want daar kun je de auto tenminste kwijt en vanuit Amstelveen met het OV naar Amsterdam de volgende dag.

Let op! Reizen met het OV gaat in die regio vanuit Amstelveen heel makkelijk met een combi-kaartje geldig voor Connexxion en GVB, terug.. strand je bij het station Amsterdam Arena want het combi-kaartje dat we voor de terugreis kochten is niet geldig bij Connexxion (ondanks dat we gevraagd hadden bij het personeel of dat de juiste was!). Te bizar voor woorden maar ze laten je daar gewoon aan je lot over vervolgens. Een buschauffeur die we om informatie vroegen antwoorde: “die moet je online bestellen, dat kan hier niet”… Met andere woorden: “Zoek het maar uit hoe je terug komt”. Gelukkig zijn er nog Taxi’s waardoor we alsnog terug bij het hotel konden komen! Met een hele vriendelijke taxichauffeur overigens die blij was dat hij ‘een ritje’ had!

CORONA EN HET AMSTERDAMSE GVB

Overal in de stad hangen spandoeken en zijn er maatregelen aangebracht zoals verplichte looproutes op straat en door de winkels in verband met corona. Een bepaalde groep mensen trekt zich daar willens en wetens niets van aan helaas. Het ergste was wel de Metro van het GVB (Gemeentelijk Vervoer Bedrijf). Zodra je de incheck-poortjes voorbij bent, ben je vogelvrij lijkt het wel.

‘s Morgens was er ruimte genoeg in de tram maar ‘s middags stonden we ‘kop-aan-kont’ met elkaar bijeengepropt. Geen toezicht in de tram zelf. De meeste mensen dragen natuurlijk keurig een mondkapje maar sommige laten de neus vrij. Waardoor ze ‘m net zo goed niet kunnen dragen natuurlijk. Dit vond ik persoonlijk zorgelijk en een waarschuwing waard: probeer het openbaar vervoer te mijden!

Maar, laten we het over de leuke dingen hebben want die waren er meer dan ‘negatieve’ aspecten!

LOVERS CANAL CRUISE & OMROEP MAX

De Canal Cruise van Lovers is aan de Prins Hendrikkade, kom je bij Amsterdam Centraal (richting centrum) het station uit, dan is het direct rechtsaf en slechts een 300 meter lopen en dan ben je er al. We waren ruimschoots op tijd en maakten een praatje met de jongen die de boekingen deed. En, .. hij liet ons weten dat we ook nog wel een afvaart eerder konden nemen als we wilden want op onze boot zou namelijk een TV-ploeg van Omroep Max mee varen. Dus als we daar bezwaren tegen hadden konden we nog snel omgeboekt worden. Alhoewel ze het zouden waarderen als we wel mee wilden varen want: we waren de énige twee gasten voor die afvaart!

Wij hadden geen bezwaar en het was een hartstikke leuke rondvaart door de grachten van Amsterdam. We hielden ook nog min-of-meer stil bij de woning van Femke Halsema. Niet veel bijzonders te zien aan de buitenkant, behalve natuurlijk dat het een kapitaal pand is.

Een hele leuke ploeg van Omroep Max, een kapitein die er zichtbaar en hoorbaar zin in had. Het was niet alleen een hele mooie rondvaart qua wat we allemaal zagen onderweg (want daar was het immers om te doen!) maar ook qua sfeer en gezelligheid. We zijn nog geïnterviewd zelfs. Onze eigen rondvaart-video vind je onderaan dit bericht.

Voor wie het programma in zijn geheel wil terugkijken zie deze aflevering.

PALEIS OP DE DAM, KALVERSTRAAT, WESTERTOREN

Weer bijgekomen, met een lekker kopje koffie bij het restaurant van Lovers, van de enerverende rondvaart gingen we te voet Amsterdam verder ontdekken.

We gingen richting centrum om het ‘oude’ Amsterdam te bekijken. Voor het werk ben ik vaak in Amsterdam geweest, maar nooit in de binnenstad. Mijn vrouw is van geboorte Amsterdamse maar is opgegroeid in Friesland. Dus wilden we allebei de hoofdstad van ons land natuurlijk wel eens verkennen.

Drie dingen die we sowieso wilden zien waren de Dam (Paleis op de Dam), Kalverstraat en de Westertoren (Westerkerk). Die laatste hadden we ook vanuit de boot al gezien natuurlijk maar ook vanaf de straat wilden we gaan kijken.

De kerk zelf was dicht maar we hadden ook niet echt het plan binnen te kijken. Prachtige kerk, mooi gelegen midden in Amsterdam. Vlak bij het huis waar ooit Anne Frank ondergedoken zat (ze beschijft in haar dagboek hoe ze de torenklok hoorde).

Het oude Amsterdam, met de prachtige, soms behoorlijke verzakte en scheve, geveltjes en straten met veel historie is echt een aanrader. Door de corona-crisis zijn er zéér weinig toeristen dus als “toerist in eigen land” ben je er meer dan welkom.

De Kalverstraat is een beetje een tegenvaller als in: het is maar een langgerekte, smalle, winkelstraat. De Herestraat in Groningen (sprak hij chauvinistisch) is echt véél mooier maar daar heb je dan weer niet die mooie geveltjes en oude panden. Althans, lang niet zoveel als in de Kalverstraat.

Op de Dam is het uiteraard vergeven van de duiven. Dus ook daar kon ik leuk wat foto’s van maken naast natuurlijk de foto’s van de Dam en omgeving zelf. Wij hebben genoten van de trip en nu restten de leuke herinneringen én de foto’s natuurlijk.

Regulierstoren of Munttoren (Amsterdam)

MUNTTOREN (REGULIERSTOREN)

Aan het einde (voor ons) van de Kalverstraat kwamen we terecht bij de Munttoren. Officieel heet de toren de Regulierstoren. Naast de toren is het ‘wachthuis’, waar nu een winkel in Delfst Blauw in is gevestigd.

Wikipedia weet o.a. het volgende te melden over de toren:

De Regulierspoort, gebouwd tussen 1480 en 1487, bestond uit twee torens en een wachthuis. Nadat de poort in 1618 in vlammen opging, besloot men alleen de westelijke toren te herbouwen. De stompe toren kreeg daarna in 1619-1620 een achtkantige bovenbouw en een sierlijke open lantaarn naar een ontwerp van Hendrick de Keyser, met daarin een uurwerk met vier wijzerplaten, en in 1668 een beiaard van de Gebroeders Hemony. De Munttoren is 35 meter hoog.

Lastig op de foto te krijgen, maar ik ben blij dat het redelijk gelukt is (bovenstaand).

We hebben de omgeving rondom de Singel, Keizersgracht, Herengracht en Prinsengracht dus behoorlijk verkend. Lang niet alles gezien, maar daarvoor is één dag ook te kort. Wellicht een volgende keer! Bijgaande een video en uiteraard de foto’s van onder andere de Canal Cruise en de Stad Amsterdam.

VIDEO

FOTO’S

Klik op een foto voor groot formaat.

Huiszwaluw op het nest

Huiszwaluwen, Lettelbert en de Pofferd

De Huiszwaluwen zijn teruggekeerd en hebben inmiddels de eieren zelfs uitgebroed, het gaat tekéér onder de nok van ons dak! De ouders vliegen af en aan en de jongen maken af en toe flink herrie! Dacht ik recent nog dat ze nog geen jongen hadden, nu weten we het zeker: het nest zit vol leven!

Voor de Koolmezen en Pimpelmezen is het laatste zakje pinda’s opgehangen. Ze kunnen zich al lang goed zelf redden uiteraard maar regelmatig komen ze nog even kijken en een snackje halen. Ze zijn inmiddels zodanig aan ons gewend dat ze zelfs als wij in de tuin zitten aan komen vliegen om even iets te scoren!

Vorig jaar hebben we aardig wat foto’s én een video gemaakt van de zwaluwen. Deze keer hoop ik ook weer op zijn minst een aardige serie te maken. De eerste zijn er al weer (bijgaand). Ik doe de video onderstaand nog even in de herhaling!

Fietsen naar Lettelbert en de Pofferd

Vandaag, op 1e pinksterdag, samen met mijn vrouw even een leuke route gereden richting Lettelbert en terug langs de Pofferd. Zo’n 30 kilometer met prachtig weer, wel een stevige wind af en toe maar de meeste stukken hadden we zijwind of zelfs goed voor de wind. En dan is fietsen geen straf! De route is te vinden op Strava.

De boeren hebben het druk. Zondag is in deze tijd van het jaar voor hen vaak een ‘werkdag’ want als er gemaaid moet worden of geoogst, is wachten op een volgend moment vaak niet aan de orde, immers het weer kan zo omslaan? Is het weer er geschikt voor, dan gaan ze op de tractor!

Onderweg zagen we meerdere buizerds, een torenvalkje, putters, een rietgors (bij Briltil) en natuurlijk de nodige reigers, eenden, meerkoetjes en ga zo maar door. De route ging via Briltil, Midwolde, Oostwold, Lettelbert, De Poffert, Lagemeeden, Den Horn en Zuidhorn.

Bij Oostwold kwamen we nu zo binnen rijden dat ik de achterkant van het prachtige kerkgebouwtje zag. En we vroegen ons af wie dit bedacht heeft én wie dáár toestemming voor heeft gegeven?! Wie dóet zoiets nou met zo’n prachtig gebouwtje? Het lijkt nergens op deze ramen!

De voorkant is prachtig om te zien, maar dit is puur verminken in mijn optiek. Het staat als een vlag op een modderschuit om zulke ramen in zo’n gebouw te plaatsen. Een blunder van de architect én de ambtenaar die hiervoor een vergunning heeft verleend? Enfin, het leed is al geleden natuulijk.

Tussen Den Horn en Zuidhorn troffen we zeker tien(!) ooievaars aan en ook heel veel reigers. Ze waren neergestreken in een paar weilanden weerszijden van het fietspad. Een prachtig gezicht. Ongelofelijk eigenlijk hoeveel ooievaars je tegenwoordig weer ziet. Vroeger een uitzondering! Nu “struikel” je er bijna over! Ik heb er dan ook behoorlijk wat foto’s van inmiddels. Mijn vrouw vroeg zich dan ook af waarom ik er wederom foto’s van maakte want: “daar heb je toch al heel veel van?”. Maar foto’s van Ooievaars? Daar heb je natuurlijk nóóit genoeg van. Net als van heel veel andere vogels en dieren. En gitaren natuurlijk, maar da’s een ander onderwerp.

FOTO’S

Klik op de (onderstaande) foto’s voor een vergroting.

 

Kievit bij de Kollumerwaard, Friesland

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.