Categorie: Kerken

Niehove en ‘t Stort bij Aduard

Weersvoorspellingen kloppen vaak niet. Dat weten we als Nederlanders maar al te goed. Is er regen voorspeld, is het een stralende dag. Is er zon voorspeld, dan is de hele dag de lucht ‘dicht’ en waait het ook nog eens flink hard.

Zo ook op het moment dat ik dit schrijf. Voor vandaag (15 september) was de hele week voroafgaand een mooie zonnige dag voorspeld. Op het moment suprême waait het flink en is er een dicht, grijs, wolkendek.

Zoals van Hanegem (inderdaad, die uitspraak is niet van Cruyff!) echter al zei “Elk nadeel heb z’n voordeel”. Want ik heb nog twee (korte) fietstochten uit Juni(!) waarvan de foto’s en routes nog steeds online moesten. Dus: bij deze!

RONDJE NIEHOVE

De eerste was een rondje richting Niehove, een route van zo’n vijftien kilometer. Niet zo heel veel foto’s gemaakt, soms gaat het ook gewoon om de beweging natuurlijk 🙂

Eigenlijk was het de bedoeling te kijken of ik nog wat meer vlinders kon vinden maar afgezien van wat koolwitjes waren er niet zoveel. Maar het was wel een prachtige mooi ritje zo op de zomerse avond eind juni.

‘t STORT, ADUARD, DEN HORN

Maar bij dit rondje, de volgende dag, “struikelde” ik over de vlinders! Een rondje via ‘t Stort, Aduard, Den Horn en Zuidhorn. Veel vlinders die in de avondzon lekker zichzelf aan ‘t verwennen waren op het warme fietspad in het zonnetje.

Onderweg een prachtige buizerd, die net aan kwam en vervolgens kon ik mooi wat foto’s van ‘m maken.

Natuurlijk ook weer even de prachtige Abdijkerk van Aduard op de foto, de onvermijdelijke koeien en een stel zwanen met jonge kuikens.

 

 

Bloedhete zondagmiddag in het Hogeland

Vrouw’s advies om toch vooral ‘s avonds te gaan fietsen in plaats van in de middag sloeg ik in de wind; immers: dat zou wel meevallen. Zeker met een beetje wind, op de fiets, petje op tegen de zon.. wie döt mie wat?

Temperatuur Zondagmiddag 25 augustus 2019

Met een maximum van 31 graden en nauwelijks wind was het achteraf toch beter geweest het advies van de echtgenote op te volgen.

Het doel was echter een lange tocht te maken en dat kan ‘s avonds minder goed omdat het al weer vroeger donker wordt. Dan kan je geen foto’s meer maken immers. Gaandeweg besloot ik de geplande tocht iets in te korten (toch wel..) en reed vervolgens verkeerd waardoor de route helemaal anders werd dan gepland.

Route Groninger Hogeland
Route Groninger Hogeland – Strava

Maar ondanks de temperatuur, materiaalpech (zadel) en de afwijkende route was het een mooie tocht van ruim 35 kilometer door het Groninger Hogeland. Niet veel foto’s. Want ook de dierenwereld was verstandig en liet zich weinig zien en de dieren die je wel zag waren weinig actief.

Zonnebloemen

Voorbij het gehucht 2e Nijhoezen zag ik een afslag, een fietspad, dat mij nooit eerder opgevallen was; het “Wehesterzandpad”, richting Warfhuizen en Wehe-den Hoorn.

Altijd in voor een nieuwe route ben ik daar langs gefietst (wat er overigens toe leidde dat ik nog verder van de eerder geplande route afraakte).

Langs het pad, en ook langs veel andere weilanden, viel me in die regio op dat veel boeren een strook langs het land hebben waar ze bloemen inzaaien kennelijk. Waaronder heel veel zonnebloemen. Mooi gezicht. En, naar ik aanneem, bedoeld voor de insecten en vogels. Compliment aan de boeren daar!

Verder de route, toen ik eenmaal Wehe-den Hoorn had bereikt, maar langs wat bekendere wegen vervolgd want het was inderdaad waar wat De Vrouw had gezegd; het was gewoon té warm op de fiets. Waar overigens heel veel wielrenners geen last van leken te hebben. Af en toe leek het wel alsof het peloton van de Tour de France langs kwam, zó veel wielrenners kwam ik tegen!

Foto’s Hogeland

(klik op foto voor groot formaat)

Luchtwachttoren 701 Warfhuizen

Luchtwachttoren 701 in Warfhuizen is op dit moment elke 3e zondag van de maand een paar uur open voor publiek. Ik was er al eens eerder geweest, maar.. er niet in/op geweest. Een mooie aanleiding voor een fietstocht door het Groningerland, nietwaar?

Luchtwachttoren 701 is een overblijfsel uit de Koude Oorlog. De Russen konden elk moment binnen vallen, zo dacht men, en dus moest ons luchtruim extra bewaakt worden. Je kunt er op Wikipedia meer over lezen.

Na het bezoek verder gezworven op de fiets door het mooie landschap en dorpjes. En er ook af en toe wat videobeelden van gemaakt. Excuses voor de (af en toe) schokkerige beelden, ik zat op de fiets een groot deel van de tijd en met ca. 20 km/uur is het lastig stabiel filmen.. (nog afgezien van de hobbels en de kuilen natuurlijk).

De route hier helemaal toelichten gaat wegens tijdgebrek niet. Je moet het daarom vandaag doen met de route en de foto’s – maar aan de bestandsnamen is wel te zien waar ze genomen zijn uiteraard.

FOTO’S
(klik op foto voor groter formaat)

ROUTE
De route is ook op Strava te bekijken, klik hier.

Posbank, Rheden en Lathum: De Veluwe!

Het afgelopen weekend een mini-vakantie ofwel een lang weekendje weg richting Rheden, de Veluwe. De vakantiedagen zijn namelijk nagenoeg volledig opgegaan aan een verhuizing dit voorjaar. Maar we wilden er toch wel even tussenuit. De boog kan niet altijd gespannen staan immers?

Sandton Hotel De Roskam Rheden

Naast dat we in het weekend naar Burgers’ Zoo (fotoverslag) en het Openlucht Museum (uitgebreid fotoverslag) waren geweest is er in de regio rond Arnhem natuurlijk véél meer te zien. Veel meer dan je in een paar dagen kunt proppen, dus we gaan er vast nog wel eens heen.

We verbleven in Sandton Hotel De Roskam in Rheden, “aan de voet van de Posbank” zoals ze zelf zeggen. En dat klopt, die was vlakbij. En ingeval je je afvraagt wat dat is, dat is een bank. Een grote stenen bank op een heuveltop en van daar heb je een prachtig uitzicht over de omgeving.

Voor dat we daar heen gingen moest er na aankomst eerst even gegeten worden en dat deden we in Café-Restaurant Rutgers in Lathum. Een aanrader! Het terras gaf, bij een wat dalende zon, de indruk dat je je aan de Middelandse Zee bevond. Geweldig. En het eten was er ook prima.

Kerk Lathum

Terugreis, richting de Posbank en hotel, kwamen we langs Lathum en van afstand zag ik een mooi kerkje staan. Dus daar moest even gestopt worden. De kerk dateert van 1528 volgens Wikipedia. Daarvoor was er op deze plek al sinds ca 1350 een kapel.

Daarna dus naar de Posbank. Genieten van de rust in de vroege avond, het prachtige uitzicht en de natuur. Waarna we weer richting hotel gingen. Een heel mooi hotel overigens, en naast het hotel is Restaurant Grand Bistro 1688 in een authentieke hoeve. Het hotel heeft nog een prachtig stukje ‘oudbouw’ (foto bovenaan) en nieuwbouw.

Een lijster in de conifeer

Wij zaten in de nieuwbouw en voor onze kamer stonden, op een afstandje, een paar fikse coniferen waar ik ‘s ochtends vooral kon genieten van lijsters, koolmezen, mussen en nog wat andere vogels. Helaas was foto’s maken lastig, maar sommige bleven toch even lang genoeg zitten. Vooral de mussen natuurlijk.

De volgende dag zijn we naar de dierentuin geweest en ‘s avonds naar Rheden. Even naar de Pizzeria en daarna een beetje gewandeld door het plaatsje. Ook daar weer een prachtige kerk!

De kerk is zelf omstreeks 1500 gebouwd, maar de toren dateert al uit de 12e eeuw. Er moet dus eerder al een (flinke?) kerk hebben gestaan. De volgende dag was het dus tijd voor het Openlucht Museum in Arnhem en daarna helaas al weer een einde aan deze mini-trip! Die overigens wel ruim 300 foto’s heeft opgeleverd, waarvan ik natuurlijk slechts een beperkt deel online kan zetten.

Foto’s Rheden, Lathum en Posbank

Nederlandse Geschiedenis: Openlucht Museum Arnhem

Geschiedenis is saai, volgens veel mensen. Ik heb er iets mee. Vooral als het geschiedenis is die te maken heeft met je eigen wortels: je oorsprong. Hoe zijn we geworden tot wat we nu zijn, als volk, als mensen? Geschiedenis tastbaar maken door het zelf te zien en ervaren is wat het Openlucht Museum doet. En dat doen ze op een hele mooie, integere, manier.

Daarbij, en dat is vooral te prijzen vind ik, worden ook de meer pijnlijke punten uit onze ‘Hollandse Geschiedenis’ niet stil gehouden. Niet alleen “Hollands Glorie” wat de klok slaat.

Op ‘De Erven’, één van de eerste delen waar je rondloopt, kom je bijvoorbeeld de Molukse Barak tegen. Eén van de barakken waarin de Molukkers “tijdelijk” werden gehuisvest na de “Politionele Acties” een mooi woord voor een “(onderdeel van) een bloedige oorlog die Nederland tussen 1945 en 1949 voerde in Indonesië omdat het de zelfstandigheid van de voormalige kolonie niet wilde erkennen” (NPO Focus).

Een “turkenhotel” – Gastarbeiders gehuisvest in kleine onderkomens

Maar ook de slavernij (Suriname) komt voorbij. En de schandalige manier waarop de Turkse gastarbeiders werden gehuisvest. In zogenaamde “Turkenhotels  En als we denken dat dat nu voorbij is, .. denk: “Polenhotels”. Die zagen we (nog) niet bij het Openluchtmuseum. Maar over een paar decennia wellicht wel?

Plaggenhut

Al het moois dat Nederland biedt

Nederland biedt veel prachtige dingen natuurlijk, en dat komt ook uitgebreid aan de orde. Maar vooral: hoe het zo heeft kunnen ontstaan. Het is bijna benauwend af en toe om te zien in wat voor enorme armoede tot vlak voor onze tijd de mensen leefden en de kinderen opgroeiden.

Plaggenhutten waren te vinden in de armste gebieden van Nederland, vooral in Drenthe, Friesland en Overijssel en aangrenzende gebieden, zoals het Groningse Westerwolde, het Friese Het Bildt en de Friese Wouden. Ook in de Brabantse veengebieden kwamen plaggenhutten voor. Plaggenhutten werden bewoond door de allerarmste arbeiders, vaak met grote gezinnen. Een plaggenhut was een eenvoudig bouwwerk, meestal gedeeltelijk uitgegraven en zonder zijmuren zodat het dak op grondhoogte begon. Het dak was bekleed met plaggen die uit het omliggende land werden gehaald (Wikipedia).

Tegenover de weelderige boerderij(en), waaronder een uit Beerta (foto boven), staan de plaggenhutten. Uit dezelfde tijd! De rijkdom en weelde van de één, ging over de rug van de ander (de arbeiders). Niet voor niets natuurlijk dat het Socialisme vooral onder de arme bevolking, ook in het Noorden, aansloeg.

Ook in Amsterdam, en andere grote steden, was veel armoede. De Westerstraat is, vlak bij de Entree van het park, gedeeltelijk, nagebouwd/verplaatst naar het Openluchtmuseum. Inclusief een typische kroeg uit de Jordaan.Ook boederijen waar je tegenwoordig niet meer je dieren zou huisvesten: mens en dier woonden er onder één dak. Inclusief natuurlijk alle parasieten (vliegen e.a.).

Al het moois dat Nederland biedt heeft een oorsprong; en helaas een niet altijd even mooie oorsprong. Genoeg daarover vooralsnog. Eén van de leukste dingen op het park: de TRAM! Er rijden prachtig gerestaureerde trams rond. En met name Rotterdam is daarmee vertegenwoordigd (RET).

Video Tram RET (Rotterdam)

De video is een kleine samenvatting van wat tramritjes. Ideaal om je te verplaatsen over het terrein. Vooral voor hen die wat slechter ter been zijn een uitkomst. En er rijden ook trams geschikt voor invalide mensen.

De tramremise is het bekijken meer dan waard. Er is ook een Van Gend en Loos overslag. Met natuurlijk een paar prachtige oude auto’s. De tramremise biedt ook gelegenheid even ónder een tram te kijken.

Platteland

Het platteland komt natuurlijk (ook) ruim aan bod. Akkerbouw, Veeteelt, hoe de mensen op het platteland leefden als dagloners en arbeiders.

Eén van de, voor mij, meest interessante onderdelen was de fabriek Freia.

Zuivelfabriek Freia was de eerste zuivelfabriek in de Nederlandse provincie Friesland. Hij werd gesticht in 1879. In 1878 werd met de bouw van de fabriek in Veenwouden begonnen en in september 1879 volgde de opening van Freia. Het was een fabriek die gebruik maakte van stoomaandrijving. Na enkele jaren met verlies te hebben gedraaid werd de fabriek in 1882 eigendom van Hero Brouwer uit Joure. In 1890 werd de fabriek verkocht aan Gentius Wybrandi, die in 1905 kwam te overlijden. De nieuwe eigenaar werd Klaas Anema. In 1918 werd de fabriek aangesloten op het elektriciteitsnet. In 1919 had het bedrijf meer dan vijftig werknemers in dienst en was daarmee één van de grootste zuivelfabrieken in Friesland. De familie Anema bleef tot 1969 eigenaar van het bedrijf. Het zuivelbedrijf in Winschoten dat de fabriek overnam beëindigde de productie na een korte periode echter al in 1970. Het bedrijfsarchief is in bewaring bij Tresoar. (Wikipedia)

Opmerkelijk detail dat ik zag in de fabriek, bovenaan een trap, een geschilderde kreet: “Kinderarbeid, niet in mijn tijd!”. Mooi, een sociaal bewogen bedrijf! Ze waren hun tijd ver vooruit, maar helaas kreeg kennelijk de wet van de remmende voorsprong vat op ze en werden ze dus gesloten in 1970.

Via het Lint, waar de “Indische Tuin” is -foto boven- gingen we verder naar het Landgoed.

En nog veel meer…

Er was natuurlijk nog véél meer te zien. Zie hiervoor de onderstaande foto’s (klik op een foto voor een vergroting). Maar voor wie er nog nooit is geweest: een absolute aanrader! Ook als je niet dol op geschiedenis bent is het gewoon enorm de moeite waard.