Categorie: Kerken

Kloosterburen zicht op Sint-Willibrorduskerk

Kloosterburen op het Groninger Hogeland

Kloosterburen was ik nog nooit geweest. Althans, niet op de fiets. Wel met de auto maar er toen niet echt aandacht aan geschonken wat daar te zien was. De plaats ken ik eigenlijk alleen van de Stichting Jezuskinderen Kloosterburen. In 1971 kochten ze daar het voormalige klooster om er een afkickkliniek en woongemeenschap te starten. Helaas ontspoorde het later en werd het sektarisch. 

Enfin, dat was wat ik van Kloosterburen wist. Vandaag was ik op de bonnefooi een beetje gaan fietsen en aangezien ik de ‘terugreis’ niet met tegenwind wilde fietsen liet ik de route een beetje bepalen door hoe de wind stond: er pal tegenin fietsen.

Witte Kwikstaart bij Wehe-Den Hoorn verzorgt zijn veren
Witte Kwikstaart bij Wehe-Den Hoorn verzorgt zijn veren

Gaandeweg kwam ik via Saaksum, Roodehaan, Warfhuizen bij Wehe-Den Hoorn terecht. Daar stopte ik om wat foto’s te maken van een paar witte kwikstaarten. Ze waren druk bezig hun veren te verzorgen.

Terwijl ik daar foto’s aan het maken was kwam mij een motorrijder tegemoet: één van mijn broers! Of all places kom je elkaar dáár dus tegen! Hij keerde om een praatje te maken. Hij vertelde dat hij net een kerk had gezien met een bijzonder torentje “die kant op”. De kerk van Hornhuizen. Maar dat wist ik toen nog niet. Ik besloot daarom de weg “die kant op” eens verder te volgen. Wellicht dat ik het toevallig tegen zou komen.

En zó kwam ik in dus Kloosterburen terecht. 🙂

Een relatief klein dorp maar bekend, zelfs bij Koning Willem-Alexander, vanwege haar verenigingsleven. Ook bekend als het meest noordelijk gelegen Carnavalsdorp. In carnavalstijd heet het ‘Kronkeldorp’.

Pinksterbloemen in de Kloostertuin
Pinksterbloemen in de Kloostertuin

Naast het voormalige klooster staan er twee prachtige kerken: de Nicolaaskerk, oorspronkelijk gebouwd rond de 13e eeuw, en de Sint-Willibrorduskerk (de grootste) waar ook een kloostertuin is. Daar ben ik ook even doorheen gewandeld.

De Nicolaaskerk bevindt zich op een verhoogd voormalig kerkhof dat nu dienstdoet als plantsoen. De voorganger fungeerde als kloosterkerk van het premonstratenzer Oldeklooster te Kloosterburen. Dit klooster werd gesticht in 1175 als dochterklooster van Mariëngaarde te Hallum en was gewijd aan Johannes de Evangelist. (Wikipedia)

Hoewel de Sint-Willibrorduskerk natuurlijk meer ‘pracht en praal’ heeft vond ik de Nicolaaskerk toch ook erg mooi (foto onder).

Nicolaaskerk (Kloosterburen) bj 13e eeuw

Kloosterburen is een van de “katholieke enclaves” op het Hogeland, dat voor de rest gereformeerd of hervormd is, zoals het naastgelegen Kruisweg waar de voormalige Gereformeerde Kerk nu inmiddels een woning is (zie foto’s).

Na zo’n 20 kilometer tegen de wind op fietsen vond ik het wel mooi geweest en besloot met de wind in de rug weer een beetje richting huis te gaan. Onder andere via Kruisweg en een paar fietspaden die ik nooit eerder gereden had vanuit onder andere Leens richting Houwerzijl (opmerkelijk genoeg aangegeven als “Theefabriek” op de bordjes!).

In Leens stond het niet aangegeven maar je kunt dus vanuit Leens de Rietemastraat volgen om vervolgens via de Leenstertillen richting Electra te gaan. Een mooie landelijke fietsroute die zeer de moeite waard is, vond ik.

De volledige route staat op het kaartje en ook op Strava.

Aduard – Ezinge

Grutto - Black-tailed Godwit

Eerder, eind maart, had ik ook nog een mooie rit gemaakt richting Aduard en Ezinge. Zie hier voor de route. Langs punten, zoals het kerkje van Harkema, waar ik al vaker over geblogd had en daarom geen apart blog daarover, wel nog een paar foto’s er van hieronder.

Reden dat ik deze route vooral nog even noem is omdat ik onderweg, ter hoogte van Fransum, de eerste Grutto’s dit jaar tegenkwam. Da’s toch altijd weer fijn, want de Grutto heeft het moeilijk in Nederland en ik ben blij ze toch met enige regelmaat in onze regio te zien.

Foto’s Kloosterburen

Klik op de foto’s voor een vergroting.

Foto’s Aduard – Ezinge

De Kiekkaaste Nieuwe Statenzijl, Dollard, Groningen

Nieuwe Statenzijl aan de Dollard, Groningen

Als je in Groningen door een dorpje rijdt waar zonder uitzondering de verkiezingsborden langs de weg, de énige posters op de aanplakborden en achter de ramen van woningen ‘rood’ (Socialistische Partij) zijn, waar ben je dan? Juist. Beerta. Ik reed er vandaag doorheen op weg naar Nieuwe Statenzijl.

Nieuwe Statenzijl is een gehucht in de gemeente Oldambt in de provincie Groningen (Nederland). Het gehucht Nieuwe Statenzijl telt 6 huizen. Maar daar kennen we het tegenwoordig niet van. Nieuwe Statenzijl is vooral bekend vanwege ‘de Kiekkaaste’. Een mooie vogelkijkhut op een uniek punt.

Nieuwe Statenzijl Groningen

Deze bevindt zich een eind de kwelders in en biedt uitzicht over het kwelder-, slikken- en wadgebied van de Dollard. Het Marcelluspad ernaartoe bestaat grotendeels uit plankieren en kan bij zeer hoge waterstand onbegaanbaar zijn. En natuurlijk kennen we als Groningers het gehucht vanwege het feit dat Ede Staal er een tijd gewoond heeft en er ook een prachtig liedje over heeft gemaakt.

Verder is er natuurlijk een sluis (“zijl”) en zijn er wat aanlegsteigers waar op het moment dat ik aankwam twee bootjes lagen.

Instagram-generatie

Het was te koud, winderig en af en toe regenachtig om op de fiets te klimmen vandaag. En ik wilde hier altijd al een keer kijken. Er waren meer mensen op dat idee gekomen. Het was er relatief druk. Het was daarom ook best wel een gedoe, steeds elkaar moeten passeren over het smalle houten pad.

Jammer genoeg waren er geen vogels te zien vanuit de vogelkijkhut. De hut heeft een hoge toeristische waarde; de meeste mensen die ik tegenkwam waren zeker niet bezig met vogels fotograferen maar vooral met selfies en elkaar, met de smartphone, op de foto zetten. De “instagram-generatie” zeg maar. Dat zorgde er voor dat ik binnen vijf minuten weer terug ging.

Dollard

De Dollard is een estuarium (een verbrede, veelal trechtervormige monding van een rivier, waar zoet rivierwater en zout zeewater vermengd worden en zodoende brak water ontstaat, en waar getijverschil waarneembaar is) en onderdeel van de Waddenzee. De Dollard ligt op het grensgebied van Nederland en Duitsland.

De Dollard, Nieuwe Statenzijl

De rivier de Eems mondt hier in uit en stroomt daarna via de Eemsmonding door naar de Noordzee. De Dollard is ongeveer 100 vierkante kilometer groot. De Duitse stad Emden ligt ten noorden ervan en de Nederlandse stad Delfzijl ligt een kleine negen kilometer ten westen van de Dollard. De Nederlandse kust van deze zeearm is dunbevolkt (Bron: Wikipedia)

Beerta, Nieuw-Beerta

Op de weg er heen kwam ik door Beerta en Nieuw-Beerta, zoals gezegd. Twee prachtige kerken trof ik er aan.

Kerk met vrijstaande toren in Beerta, GroningenKerk Beerta
De kerk van Beerta is bijzonder om te zien met zijn vrijstaande toren. Hetzelfde idee als de kerk in Ezinge.

De Barholomeuskerk van Beerta werd in de zestiende eeuw gebouwd door de Beersters, die vluchtten voor de oprukkende Dollard. Gevonden resten van grote steunberen getuigen van oorspronkelijk hoge gewelven, welke in 1783 tijdens een kerkdienst instortten. Voltooid in 1506 als een rechthoekige zaalkerk. Binnen is de kerk interessant met een renaissancepreekstoel, het orgel uit 1862 en de gebeeldhouwde grafstenen. De kerk was dankzij de hogere ligging, tijdens de Sint-Maartensvloed van 1668 toevluchtoord voor een klein aantal mensen. In 1783 blijkt de stenen overwelving op instorten te staan. Deze wordt vervangen door een houten tongewelf. Een vrijstaande toren completeert het geheel in 1806. (Website Kerk Beerta).

Een heel bijzondere kerk om te zien! Ik ben er even uitgebreid omheen gelopen om er diverse foto’s van te maken. Want tja, ik heb nou eenmaal iets met kerkgebouwen.

Nieuw-Beerta
Wat dat betreft trof ik het in Nieuw-Beerta ook goed. Een práchtig klein kerkje mooi vrij op zicht ook nog en de zon brak ook door. Dus dat gaf een heel mooi sfeerbeeld.

Kerk Nieuw-Beerta, Groningen

Ganzedijk

Terugreis besloot ik een iets andere route te nemen via Ganzedijk en Finsterwolde. Ooit woonden daar vrienden van mijn ouders dus in mijn kindertijd was ik er wel eens geweest maar kan mij er weinig meer van herinneren hoe het er toen uit zag.

Herenboeren in Groningen

Naast een mooie molen, zie de foto onder, trof ik in Ganzedijk ook een prachtige (voormalige?) boerderij aan. ik kon het niet laten er snel even een plaatje van te schieten!

Van de graanteelt werden vooral de boeren zelf rijk. En dat terwijl de matig betaalde arbeiders het loeizware werk deden. Niet zo gek dus dat steeds meer arbeiders vroegen om gelijkheid en graag luisterden naar sociaal-anarchisten als Domela Nieuwenhuis en Jan Poppes Hommes. In Beerta en Finsterwolde werd de Communistische Partij de grootste. In de jaren 80 van de vorige eeuw had Beerta zelfs als enige Nederlandse gemeente tot nu toe een communistische burgemeester. (Visit Groningen)

Uit mijn kindertijd herinner ik mij nog dat tijdens de verkiezingen je in deze regio ook alleen maar één soort verkiezingsposter zag, die van de CPN. Je moest het in die regio niet in je hoofd halen een VVD, CDA of PvdA-poster voor je raam te hangen!  Dat het nu dus wederom ‘rood’ kleurt, in deze regio, met SP-posters is niet verwonderlijk. Dit deel van Groningen is uitgesproken links. En met een gegronde reden. Maar toch, .. het zijn wel prachtige boerderijen die je daar kunt aantreffen!

Finsterwolde

De huidige Nederlands-Hervormde kerk van Finsterwolde is gezien de romanogotische bouwstijl waarschijnlijk aan het eind van de dertiende eeuw gebouwd. Finsterwolde is een veenontginningsnederzetting en is mogelijk al gesticht in de tiende of elfde eeuw.

Hervormde Kerk Finsterwolde (geen toren)

De kerk van Finsterwolde heeft eveneens een vrijstaande toren.

De Stefanuskerk van Finsterwolde is van oorsprong een katholieke romanogotische kruiskerk, vermoedelijk uit het einde van de 13e eeuw, die behoorde tot het bisdom Münster. De kerk was oorspronkelijk gewijd aan de heilige Stefanus maar is sinds 1594 een Nederlands-hervormde kerk. (Wikipedia)

De toren is veel later gebouwd, in de periode 1820/1822, naar het voorbeeld van de neoklassieke toren van de kerk van San Giorgio in Venetië (zie ook Wikipedia). Ook hier heb ik ook even echt mijn tijd genomen om er wat foto’s te maken.

Wat ik opmerkelijk vind is, wat je vaak bij oude kerken ziet, dat men de oude, grote, ramen dichtgemetseld heeft en er veel kleinere in heeft gemaakt. Dat terwijl in de reformatie bij veel kerken er juist ramen werden toegevoegd of groter werden gemaakt om de kerkgangers meer licht te geven.

Foto’s

Klik op een foto voor een vergroting

Piepschuim afval in het water

De Charme van Afval

Fietsend door het Westerkwartier en Het Hogeland kom je van alles tegen. Soms ook iets wat er niet thuishoort. Afval. Een groot brok piepschuim in het kanaal. Afval kan zijn charme hebben. Vanuit het standpunt van een foto. Niet vanuit het standpunt van milieu.

Een groot brok drijvend piepschuim in het kanaal vandaag. Helaas kon ik er niet bij om het er uit te halen. Met de camera kon ik er wel dichtbij. Van een afstand leek het wel een grote drijvende steen maar dat kon natuurlijk niet kloppen, dus ging ik eens kijken wat het wel was en het bleek een groot stuk piepschuim, met een duur woord “geëxpandeerd polystyreen”. iets wat echt totaal niet in de natuur thuishoort ook omdat de vogels het voor voedsel aan kunnen zien. Zo te zien lag het ook al een tijd in het kanaal.

Het was een prachtig weekend en dat nodigde veel mensen uit tot een wandeltocht of een lekker ritje op de fiets. Mij ook natuurlijk. Al dat binnen zitten is niet goed voor een mens! Eindelijk even lekker bewegen en een paar plaatjes maken. Het eerste fietstochtje van dit jaar zit er weer op en ik hoop er nog héél veel te kunnen gaan doen!

Zonder enig plan ging ik vandaag fietsen. De eerste stop was even langs het 13e eeuwse kerkje van Fransum, Ik ben er al veel vaker geweest maar het blijft een interessant kerkje om te zien. Helaas vonden héél veel mensen dat kennelijk, want het was er erg druk. Nog lastig om een foto te maken waar geen andere mensen op stonden. Daarna door de Beswerdpolder gefietst, richting Aduarderdiep, langs Reitdiep richting Wierumerschouw en vlak voor Dorkwerd weer langs van Starkenborghkanaal afgeslagen richting (t)huis.

Qua dieren, en met name vogels, bleef het wat beperkt tot kraaien, schapen, zwanen, reigers, duiven en (heel veel) spreeuwen. Maar met bijna 27 kilometer in de benen vond ik het wel mooi geweest!

Woldring Locatie, Groningen

Tijdens de vorstperiode, twee week geleden, moest ik nog even langs de Woldringlocatie om één van de dochters op te pikken. Daar had ik toen met mijn smartphone een paar foto’s gemaakt. Vanmorgen waren we er ‘even koffie doen’ en toen vanuit het gebouw zelf ook een mooi plaatje kunnen schieten (zie onder). Het is een mooi, markant, gebouw. Ondanks de af en toe negatieve berichtgeving over de verhuurder is het qua plek en architectuur natuurlijk echt wel uniek en leuk om te zien. Je hebt er nu nog vrij zicht op. Dat zal wel veranderen want er naast wordt nieuw gebouwd.

Route en Foto’s

De route van vanmiddag is hier te vinden (Strava). Klik op de foto’s voor groot formaat.

 

Hoendiep bij Oostwold

Zeearend bij Oostwold (Leek, Groningen)

Een Zeearend gespot bij Oostwold, Leek (Groningen). Het gebeurt je niet elke dag dat je een Zeearend tegenkomt. Laat staan op de foto kunt krijgen. Bij toeval kwam ik er één tegen. En ik had óók nog eens mijn camera bij mij!

Afgelopen nacht was tot nu toe de koudste dit jaar en dat zorgde voor een echt winters sfeertje. Omdat ik even naar Groningen moest besloot ik de camera mee te nemen en terugreis ‘de toeristische route’ te nemen. Via Hoogkerk, Enumatil – langs het Hoendiep. Al jarenlang wist ik dat er bij Leegkerk een mooi kerkje moest staan waar ik nog geen foto van had. Dus ook daar even langs gereden. Want doordat de bomen nu kaal zijn en het mooie licht vandaag zou het toch moeten kunnen daar een fatsoenlijk plaatje van te schieten.

De eerste stop was overigens bij de voormalige Strokarton-fabriek van Hoogkerk. Beetje lastig met zoveel tegenlicht maar anderzijds gaf dat wel een leuk sfeerplaatje (zie foto hieronder).

Kerk van Leegkerk

De Kerk van Leegkerk is een middeleeuws kerkgebouw aan de Leegeweg 38 in het dorp Leegkerk in de Nederlandse gemeente Groningen. Het is een van oorsprong 13e-eeuwse kerk, die in de 16e eeuw werd herbouwd nadat de Saksische burggraaf Hugo van Leisnig de kerk had verwoest omdat de bevolking van Leegkerk de opgelegde brandschatting weigerde te betalen. (Wikipedia)

Zo deden ze dat kennelijk in die tijd. Niet betalen is: je kerk platbranden. De kerk heeft ook een eigen website, waar je er meer over kunt lezen. Ik ben van plan in de zomer er nog een keer heen te gaan, om ook binnen eens een kijkje te nemen.

Zeearend bij Oostwold

Bij de brug richting Oostwold maakte ik een stop om daar een foto te maken van het Hoendiep (vanaf de brug). In de verte zag ik een vogel aankomen met trage slag. In eerste instantie dacht ik dat het mogelijk een reiger was en was in dubio of het een foto waard zou zijn. Maar toen hij dichterbij kwam zag ik dat het absoluut geen reiger was en bracht snel de camera in stelling!

Zeearend Oostwold, Leek, Groningen

De zeearend is een imposante, zeer grote roofvogel (‘vliegende deur’) van waterrijke gebieden. Leeft van vis, watervogels en ook van aas, vooral als er ijs ligt. Lange tijd een zeldzame wintergast, maar tegenwoordig zelfs broedvogel in Nederland in toenemende aantal (2018: 14 paar). Trage, diepe vleugelslag, maar schroeft vaak in voorjaar, zomer en herfst op thermiek. (Vogelbescherming)

Hoewel geen perfecte foto wel uniek natuurlijk – want hoe vaak kom je nou zomaar een Zeearend tegen? Ik had één keer eerder een in het vizier in de Kollumerwaard maar die was toen te ver weg. Dit lukte net ‘vanuit de hand’. Ben er dan ook zéér content mee.

Uiteraard de Zeearend even gemeld bij Waarneming.nl waar ik af en toe een waarneming doe (als ik het bijzonder genoeg vind).

Meer foto’s

Meer foto’s van deze koude januaridag. Klik op één van onderstaande foto’s voor vergroting(en)

Groningen in Lockdown

Groningen in een vindingrijke Lockdown

Nederland is in lockdown. Geen intelligente lockdown deze keer maar een ‘harde’. Vindingrijk als veel Nederlandse ondernemers zijn gaan ze toch proberen open te zijn. Coffee To Go, Snack To Go, Geurtjes- en Juwelen To Go.. (afhaal). Alles schijnt op dit moment ‘to go’ te kunnen zijn. En dan hebben we het nog niet over de pogingen die Action, Hema en Wibra ondernamen om open te zijn. Of de Etos, Kruidvat en andere winkels die open mogen en waar mensen met tassen vol nou niet bepaald essentiële waren naar buiten lopen.. want ja: die kun je nog steeds gewoon kopen zag ik vandaag.

Niet dat ik in de winkels ben geweest. Ik hield het bij op straat lopen, observeren en wat foto’s maken. Voor het eerst sinds lange tijd was ik weer eens naar ‘de stad’. Er vanuit gaande dat nagenoeg alles gesloten zou zijn en de gemiddelde funshopper de binnenstad wel zou gaan mijden.

Het was inderdaad stiller op straat. Soms zelfs heel erg stil. De meeste winkels hebben de hekken voor de ramen dicht. Maar een aantal zaken is nog gewoon open. Of je kunt er vooraf bestelde zaken ophalen. En daar komen dan toch mensen op af. Ik vermoed voornamelijk stadjers, want de parkeergarage was leeg. Ik begrijp ze ook wel. Als je de hele dagen binnen moet zitten komen de muren op je af immers? Dus tja, dat je dan even naar buiten wil voor wat frisse lucht of om een bestelling af te halen is niet zo vreemd.

Foto’s maken in een uitgestorven stad

Omdat ik er vanuit ging dat er ‘niemand’ in de stad zou zijn leek mij dit een mooie gelegenheid eens even wat foto’s te maken. Al was het maar om de lockdown te ‘documenteren’.

Een verlaten Vismarkt met vrij zicht op de Korenbeurs en de Der Aa-kerk

Het heeft een vervreemdende sfeer. De anders zo overvolle straten zijn leeg. De kerstverlichting is wel aan. Veel winkels zijn mooi versierd, hebben de etalages vol met spullen die nu onverkoopbaar zijn geworden. Langzaam wordt het donkerder en ga ik terug naar de parkeergarage Westerhaven. De McDonalds staat te shinen in een bak licht maar zelfs daar is het binnen akelig rustig.

Maar voor ik bij ‘de Mac’ kom loop ik via de Brugstraat richting de A en maak nog wat foto’s van de schepen. Geen Winterwelvaart dit jaar maar een aantal schepen dat er ligt heeft toch de verlichting aan.

Ik had uit voorzorg mijn statief meegenomen en eigenlijk alles geaakt met behulp van statief.Om te voorkomen dat er bewegingsonscherpte in de foto’s kwam. Want het was vrij grauw en donker weer. Dat paste dan ook wel weer goed bij de sfeer van deze lockdown…

Kerstboom met 2600 lampjes

Terug in Noordhorn rij ik nog even om langs de molen en de Meidoornstraat. Dorpsgenoot Bakker heeft een jaar lang gewerkt aan een bijzondere kerstboom en daar wilde ik wat foto’s van maken. Foto’s er van maken viel niet mee, maar een filmpje lukte wel goed. Hij heeft er de Regionale TV (RTV Noord) mee gehaald. Het filmpje heb ik gedeeld op Facebok.

Foto’s Groningen in Lockdown

Klik op een foto voor groot formaat.