Tag: fietsen

Vliegveld Eelde

Vliegtuigspotten Groningen Airport Eelde, de Onlanden

Vliegveld Eelde, officieel Groningen Airport Eelde, dat was het doel vandaag om een fietstocht naar te maken. In mijn overmoed besloot ik gisteravond dat ik daar op de fiets heen wilde. Toen ik vanmiddag, na ruim zestig kilometer fietsen, thuis kwam was mij wel duidelijk dat dat toch iets té veel van het goede was qua afstand. Maar wel een prachtige fietstocht.

De route had ik uitgezet via Google Maps omdat ik het niet te veel op de gok wilde doen want dan is het risico dat je nóg meer kilometers fietst erg aanwezig. Zestig kilometer is ook echt wel het maximum wat ik verwachtte te halen op één acculading. En dat is gelukt. Dat valt absoluut niet tegen; de accu is, net als de fiets, inmiddels al weer zeven jaar oud. En de afgelopen jaren zijn er al heel wat kilometers mee afgelegd!

Eindelijk, geen regen. Voor de boeren is de maaitijd aangebroken

De rit ging onder andere langs Aduard, Hoogkerk, Peizermade en Peize richting Eelde. In Hoogkerk heb ik nog een foto gemaakt van de “De Olle Kerk”, naast de makelaardij van oud-collega John Schokker. Op het moment dat ik foto’s maakte reed hij nét de poort uit. Zoals ze dan zeggen “de wereld is klein”. Ik had het idee dat de kerk verbouwd was en dat er nu appartementen in zaten maar volgens de informatie die ik later vond is deze kerk uit de dertiende eeuw nog steeds in gebruik. Gelukkig maar, een dergelijk historisch gebouw verbouwen naar woningen zou ik persoonlijk erg jammer en eigenlijk zelfs ongepast vinden.

Ik hoopte, met wat aanwijzingen gevonden via internet, op wat mooie foto’s van vliegtuigen. Helaas viel de ‘oogst’ wat tegen – misschien had ik mij iets beter moeten voorbereiden. Maar onderweg had ik al wel een aardige serie leuke plaatjes van kerken en landschappen geschoten. Dus was ik al niet ontevreden. En dan moest ‘de Onlanden’ nog komen!

Vroeger zijn we wel eens, met de kinderen, met de auto op een zondagmiddag naar Eelde gereden om vliegtuigen te kijken vanaf het panoramaterras. Toen kon je er nog gewoon gratis parkeren voorzover ik mij herinner. Dat is al jaren niet meer het geval.

Met de fiets bij het panoramaterras te komen is ook niet echt een optie. Je kan je fiets er niet kwijt. Alles is gericht op automobilisten voorzover ik kon zien. Dus was ik aangewezen op wat andere plekjes ‘langs de baan’. Maar helaas waren dus weinig vliegtuigen te zien. Wat er wel rondvloog waren kleine eenmotorige vliegtuigjes.

De Onlanden

Desondanks was het dus wel een prachtige fietstocht. Langs allerlei paadjes die ik, zonder Google Maps, nooit had gevonden. En terug gefietst door de Onlanden.

 

Veel Rietzangers gezien, net als ganzen natuurlijk, broedende kopmeeuwen, veel koolwitjes en eindelijk een fazant goed op de foto kunnen krijgen! Fazanten zijn nogal schuchter en ik snap wel dat ze het niet op mensen hebben want er wordt natuurlijk nog steeds op gejaagd… Ook kwam ik nog een paar Buizerds tegen en bij Hoogkerk nog een stelletje Roodborsttapuiten.

Via Hoogkerk, de Pofferd, Lagemeeden en Den Horn weer richting huis gegaan. In de tuin groeien weer flink wat klaprozen, dus die moesten ook nog even op de foto 🙂

Foto’s Groningen Airport Eelde en de Onlanden

Klik op een foto voor vergroting.

Haven Zoutkamp

Haven Zoutkamp, Boeren, Vogels en Vee

Een mooie fietsroute door het Westerkwartier waarbij vooral het fietspaadje tussen Houwerzijl en Nierkerk, uitkomend op de Zoutkamperweg, een leuke ontdekking voor mij was. Nooit eerder gezien terwijl ik er toch vaker langs gekomen ben.

Met prachtig zonnig weer maar een toch redelijk stevige wind was het oorspronkelijke doel, Dokkumer Nieuwe Zijlen, iets te hoog gegrepen voor vandaag. Maar de zomer is nog niet eens begonnen dus dat zal zeker nog een keer gebeuren dit jaar.

Een wat alternatieve route richting Zoutkamp; via Electra en Houwerzijl. In Houwerzijl nam ik niet de afslag richting Zoutkamp maar juist de tegenovergestelde route, om even later een fietspad te zien naar Niekerk. Je denkt het erf van een boer op te rijden, maar dat is niet het geval. Vervolgens kom je op een smal paadje dat uiteindelijk overgaat in een klinkerpad.

Dat pad is soms zó oneffen dat de trapondersteuning uit moest en ik er met een heel rustig gangetje van zo’n 10 km/uur overheen fietste. Sneller vond ik niet verantwoord. Maar het geeft wel een mooi zicht op het dorp!

Vervolgens via Zoutkamp over de Nitterseweg naar Munnekezijl gereden. Via ’t Hoekje, Kommmerzijl en Heereburen maar weer richting Noordhorn. Ales bij elkaar zo’n ruime 30 kilometer. De route is op Strava te vinden.

De boeren hadden het flink druk; overal waren ze bezig op het land. Ik had er wel meer foto’s van willen maken maar weet niet of ze er echt prijs op stellen dus hou ik het vaak bij een enkele foto. Wie het ook druk hebben zijn de vogels. Meerdere malen onderweg schermutselingen gezien tussen met name kraaien en kieviten.

Ook veel nestelende meerkoeten tegen gekomen. In Zoutkamp was het weer mooi als altijd maar ook erg druk. Steeds meer mensen ontdekken de fiets lijkt het en Zoutkamp is een populaire plek voor een tussenstop.

Meer foto’s onderstaand. Klik op een afbeelding voor vergroting.

 

 

Tureluur (Hekkum)

Tureluurs, Kemphanen en Tulpenvelden

De route langs de tulpenvelden in het Groninger Hogeland is weer te rijden. Helaas kwam ik er te laat achter dat de Tulpen helemaal nog niet in bloei staan. Tevergeefs was het ritje gisteren niet helemaal want het Hogeland is een sowieso de moeite waard. Binnenkort maar weer een poging als de Tulpen wél in bloei staan.

Vandaag de fiets genomen. Richting Hekkum, waar ik wel vaker kom, en Winsum. Ook onderdeel van het Hogeland. Een mooie route waarvan ik nagenoeg alles al eens beschreven heb dus volsta ik deze keer met de foto’s!

Voor wat betreft de route’s, die kun je bij Strava in GPX-formaat downloaden. Ik had mij daar nooit zo in verdiept verder maar aangezien de route langs de Tulpenvelden ook in GPX-formaat werd aangeboden toch maar eens naar gekeken hoe dat werkt. Ik vond een app in de Google Playstore die niet alleen Open Source is en geen reclame bevat maar ook simpel en doeltreffende werkt. Eén opmerking die ik heb bij de app is dat, ondanks mijn ICT achtergrond, het mij niet lukt(e) die app op een normale manier af te sluiten. En ‘aanrijden’ op een GPX route die je actief hebt gaat ook wat onhandig. Enfin, alle waar is naar zijn prijs. Het doet wat het moet doen.

Tureluur en Kemphaan

Kemphaan (Hekkum)

Kemphaan bij Hekkum

Bij Hekkum werd ik aangenaam verrast door het feit dat er aardig wat Tureluurs waren te zien naast natuurlijk Meerkoeten, Kieviten en Ganzen. Maar tot mijn verrassing ook zeker meer dan twintig(!) kemphanen!

Tulpenvelden Hogeland

Wie ‘naar de bollen‘ wil op het Hogeland wil doet er goed aan de pagina “Bloeien de Tulpen al” te raadplegen. Ik had dat niet gedaan. En aangezien ik ook niet echt een man met ‘groene vingers’ ben er ook helemaal niet over nagedacht dat ondanks dat de route inmiddels was opengesteld de Tulpen helemaal nog niet bloeien!

Foto’s

Klik op een foto voor vergroting.

Fietsroute

Voor de aardigheid had ik vandaag de fietscomputer gereset om de afgelegde kilometers onder het rijden wat makkelijker te kunnen zien (want je mag immers niet met je mobieltje in de hand rijden). De afwijking op een dergelijke afstand tussen Strava en de fietscomputer is toch best groot, meer dan één kilometer meer volgens de fietscomputer. Een afwijking van ca. 3,5% kan ik mee leven. Blijft de vraag wie er gelijk heeft?

2021-04-18 Route Hekkum Hogeland

 

Kloosterburen zicht op Sint-Willibrorduskerk

Kloosterburen op het Groninger Hogeland

Kloosterburen was ik nog nooit geweest. Althans, niet op de fiets. Wel met de auto maar er toen niet echt aandacht aan geschonken wat daar te zien was. De plaats ken ik eigenlijk alleen van de Stichting Jezuskinderen Kloosterburen. In 1971 kochten ze daar het voormalige klooster om er een afkickkliniek en woongemeenschap te starten. Helaas ontspoorde het later en werd het sektarisch. 

Enfin, dat was wat ik van Kloosterburen wist. Vandaag was ik op de bonnefooi een beetje gaan fietsen en aangezien ik de ‘terugreis’ niet met tegenwind wilde fietsen liet ik de route een beetje bepalen door hoe de wind stond: er pal tegenin fietsen.

Witte Kwikstaart bij Wehe-Den Hoorn verzorgt zijn veren
Witte Kwikstaart bij Wehe-Den Hoorn verzorgt zijn veren

Gaandeweg kwam ik via Saaksum, Roodehaan, Warfhuizen bij Wehe-Den Hoorn terecht. Daar stopte ik om wat foto’s te maken van een paar witte kwikstaarten. Ze waren druk bezig hun veren te verzorgen.

Terwijl ik daar foto’s aan het maken was kwam mij een motorrijder tegemoet: één van mijn broers! Of all places kom je elkaar dáár dus tegen! Hij keerde om een praatje te maken. Hij vertelde dat hij net een kerk had gezien met een bijzonder torentje “die kant op”. De kerk van Hornhuizen. Maar dat wist ik toen nog niet. Ik besloot daarom de weg “die kant op” eens verder te volgen. Wellicht dat ik het toevallig tegen zou komen.

En zó kwam ik in dus Kloosterburen terecht. 🙂

Een relatief klein dorp maar bekend, zelfs bij Koning Willem-Alexander, vanwege haar verenigingsleven. Ook bekend als het meest noordelijk gelegen Carnavalsdorp. In carnavalstijd heet het ‘Kronkeldorp’.

Pinksterbloemen in de Kloostertuin
Pinksterbloemen in de Kloostertuin

Naast het voormalige klooster staan er twee prachtige kerken: de Nicolaaskerk, oorspronkelijk gebouwd rond de 13e eeuw, en de Sint-Willibrorduskerk (de grootste) waar ook een kloostertuin is. Daar ben ik ook even doorheen gewandeld.

De Nicolaaskerk bevindt zich op een verhoogd voormalig kerkhof dat nu dienstdoet als plantsoen. De voorganger fungeerde als kloosterkerk van het premonstratenzer Oldeklooster te Kloosterburen. Dit klooster werd gesticht in 1175 als dochterklooster van Mariëngaarde te Hallum en was gewijd aan Johannes de Evangelist. (Wikipedia)

Hoewel de Sint-Willibrorduskerk natuurlijk meer ‘pracht en praal’ heeft vond ik de Nicolaaskerk toch ook erg mooi (foto onder).

Nicolaaskerk (Kloosterburen) bj 13e eeuw

Kloosterburen is een van de “katholieke enclaves” op het Hogeland, dat voor de rest gereformeerd of hervormd is, zoals het naastgelegen Kruisweg waar de voormalige Gereformeerde Kerk nu inmiddels een woning is (zie foto’s).

Na zo’n 20 kilometer tegen de wind op fietsen vond ik het wel mooi geweest en besloot met de wind in de rug weer een beetje richting huis te gaan. Onder andere via Kruisweg en een paar fietspaden die ik nooit eerder gereden had vanuit onder andere Leens richting Houwerzijl (opmerkelijk genoeg aangegeven als “Theefabriek” op de bordjes!).

In Leens stond het niet aangegeven maar je kunt dus vanuit Leens de Rietemastraat volgen om vervolgens via de Leenstertillen richting Electra te gaan. Een mooie landelijke fietsroute die zeer de moeite waard is, vond ik.

De volledige route staat op het kaartje en ook op Strava.

Aduard – Ezinge

Grutto - Black-tailed Godwit

Eerder, eind maart, had ik ook nog een mooie rit gemaakt richting Aduard en Ezinge. Zie hier voor de route. Langs punten, zoals het kerkje van Harkema, waar ik al vaker over geblogd had en daarom geen apart blog daarover, wel nog een paar foto’s er van hieronder.

Reden dat ik deze route vooral nog even noem is omdat ik onderweg, ter hoogte van Fransum, de eerste Grutto’s dit jaar tegenkwam. Da’s toch altijd weer fijn, want de Grutto heeft het moeilijk in Nederland en ik ben blij ze toch met enige regelmaat in onze regio te zien.

Foto’s Kloosterburen

Klik op de foto’s voor een vergroting.

Foto’s Aduard – Ezinge

Verjaardag in lockdown: Kuzemer Klooster

Het Kuzemer Klooster is er al lang niet meer. Wat rest is een fundament en een kromming in de weg die aangeeft waar het stond. Bij toeval kwam ik er langs. Het is mijn verjaardag vandaag. Maar door de coronamaatregelen is bezoek van meer dan één persoon niet toegestaan. Dus vieren we het niet echt. Wel met bami met saté op het menu vanavond en een gebakje bij de koffie. En omdat het heel mooi weer was, vanmiddag een fietstocht gemaakt.

De route ging vanaf Noordhorn richting het van Starkenborghkanaal. Daar kwam ik een paar prachtige ganzen en echt héél veel scholeksters tegen. Vervolgens bij Gaarkeuken een paar mooie Aalscholvers op de foto gezet. Ze negeerden mij volledig dus dat was perfect. Ik denk dat het een stelletje was, vooral druk met de veren in orde brengen.

Via Gaarkeuken langs Westerzand richting Lutjegast om vervolgens het Molenpad te nemen waardoor je net aan de rand van Grootegast uit komt. Als je daar aankomt staat er een restant van wat ooit een molen is geweest.

Voormalige korenmolen Grootegast

Je komt ze overal tegen. Heel praktisch de bovenkant er af gehaald en het onderste gedeelte heeft een nieuwe besteming gekregen. Bijvoorbeeld een woning zoals in Doezum of, zoals hier, een schuur. Wat wel jammer is want je zou ook hier een hele mooie woning van kunnen maken natuurlijk. Het kostte mij wat moeite om er informatie over te vinden maar het is toch gelukt.

De voormalige pel- en korenmolen in Grootegast is “in 1847 gesticht door M.G. Visser en vrouw A.K. Brinkman, gebouwd door J.F. Ritzema”. De molen werd geplaatst op het erf dat Visser in 1839 had geërfd van zijn ouders. Zijn broer erfde hun trekschuit met “alle bijbehorende rechten”. Er ontstond in het dorp nog wel wat tweespalt omdat er al een andere molen was (lees de hele historie hier).

De oorspronkelijke eigenaar overlijdt al vroeg, op 40-jarige leeftijd, en heeft dus niet lang van zijn nieuwe onderneming kunnen genieten. Mevrouw Brinkman, zijn weduwe, was ‘kastelein’ van het café dat er voor lag. Ze is 79 jaar geworden. Bij mijn weten is het geen familie van mij. Via de archieven kon ik vrij simpel achterhalen dat haar vader een schipper uit Leek was. Onze Familie heeft een Friese afkomst en is gerelateerd aan het dorp Veenklooster. Er zijn in de familie voor zover mij bekend ook nooit schippers geweest.

In de jaren ’30 van de vorige eeuw was de molen in verval geraakt en is het boveneind er af gehaald. In 1969 is het stenen onderstuk gedeeltelijk afgebroken en de stenen zijn gebruikt om de schuur, links in beeld, aan te bouwen.

Vroeger deed men niet zo moeilijk over het afbreken van een molen of een ander gebouw. Wat dat betreft mogen we van geluk spreken dat er nog zoveel historisch erfgoed over is!

Kuzemer Klooster

Vanuit Grootegast ben ik richting Sebaldeburen en vervolgens richting Boerakker gegaan. Ik zag daar een afslag waar ik bij mijn weten nooit eerder langs was gefietst: de Kuzemerweg. Bij het nakijken van de route op strava zag ik later dat ik die weg op een andere manier ook nog had kunnen bereiken en dan nog een ander onbekend stuk kan fietsen. Die hou ik dus nog tegoed!

Langs deze weg stond in het verleden een klooster. Er rest nu alleen nog een (vervuild) bord.

Kuzemer is een gehucht in de gemeente Westerkwartier in de Nederlandse provincie Groningen. De plaats is vooral bekend omdat hier in 1204 een vrouwenklooster werd gesticht. Het klooster behoorde tot de orde van de Premonstratenzers. Het werd gesticht op een hoger gelegen stuk zandgrond te midden van een groot veengebied. De naam zou verwijzen naar een maar, dat verbasterd werd tot mer. Het klooster had als naam Maria’s poort, wat aanleiding was om de naam van Kuzemer te zien als kuise Maria. Het klooster heeft bestaan tot de reductie van Groningen in 1594. Daarna is het gesloopt. De bouwstenen van het klooster werden door de provincie Groningen te koop aangeboden en zijn daarna gebruikt voor vele bouwwerken in dit deel van het Westerkwartier. (bron: Wikipedia)

Op zeker moment buigt de Kuzemerweg af naar Oldekerk maar er was ook een optie een fietspad te nemen -waar ik al vaker langs ben gegaan- richting de Tolberter Petten. Daarna via de Traansterweg, Pasop en ’t Faan richting Zuidhorn. Langs die wegen kan je nu rustig fietsen maar ik ben bang dat het in de zomer wel weer flink lastig wordt wegens de eikenprocessierupsen.

Voor ik overigens vandaag op de fiets klom was ik nog even langs mijn moeder gegaan. Haar vogel, Zoey, was uit de kooi en ik had een mooie toevalstreffer toen ik een foto (met de smartphone) wilde maken.

Foto’s en route

Klik op een foto voor groot formaat.