Tag: Kerken

Luchtwachttoren 701 Warfhuizen

Luchtwachttoren 701 in Warfhuizen is op dit moment elke 3e zondag van de maand een paar uur open voor publiek. Ik was er al eens eerder geweest, maar.. er niet in/op geweest. Een mooie aanleiding voor een fietstocht door het Groningerland, nietwaar?

Luchtwachttoren 701 is een overblijfsel uit de Koude Oorlog. De Russen konden elk moment binnen vallen, zo dacht men, en dus moest ons luchtruim extra bewaakt worden. Je kunt er op Wikipedia meer over lezen.

Na het bezoek verder gezworven op de fiets door het mooie landschap en dorpjes. En er ook af en toe wat videobeelden van gemaakt. Excuses voor de (af en toe) schokkerige beelden, ik zat op de fiets een groot deel van de tijd en met ca. 20 km/uur is het lastig stabiel filmen.. (nog afgezien van de hobbels en de kuilen natuurlijk).

De route hier helemaal toelichten gaat wegens tijdgebrek niet. Je moet het daarom vandaag doen met de route en de foto’s – maar aan de bestandsnamen is wel te zien waar ze genomen zijn uiteraard.

FOTO’S
(klik op foto voor groter formaat)

ROUTE
De route is ook op Strava te bekijken, klik hier.

Nederlandse Geschiedenis: Openlucht Museum Arnhem

Geschiedenis is saai, volgens veel mensen. Ik heb er iets mee. Vooral als het geschiedenis is die te maken heeft met je eigen wortels: je oorsprong. Hoe zijn we geworden tot wat we nu zijn, als volk, als mensen? Geschiedenis tastbaar maken door het zelf te zien en ervaren is wat het Openlucht Museum doet. En dat doen ze op een hele mooie, integere, manier.

Daarbij, en dat is vooral te prijzen vind ik, worden ook de meer pijnlijke punten uit onze ‘Hollandse Geschiedenis’ niet stil gehouden. Niet alleen “Hollands Glorie” wat de klok slaat.

Op ‘De Erven’, één van de eerste delen waar je rondloopt, kom je bijvoorbeeld de Molukse Barak tegen. Eén van de barakken waarin de Molukkers “tijdelijk” werden gehuisvest na de “Politionele Acties” een mooi woord voor een “(onderdeel van) een bloedige oorlog die Nederland tussen 1945 en 1949 voerde in Indonesië omdat het de zelfstandigheid van de voormalige kolonie niet wilde erkennen” (NPO Focus).

Een “turkenhotel” – Gastarbeiders gehuisvest in kleine onderkomens

Maar ook de slavernij (Suriname) komt voorbij. En de schandalige manier waarop de Turkse gastarbeiders werden gehuisvest. In zogenaamde “Turkenhotels  En als we denken dat dat nu voorbij is, .. denk: “Polenhotels”. Die zagen we (nog) niet bij het Openluchtmuseum. Maar over een paar decennia wellicht wel?

Plaggenhut

Al het moois dat Nederland biedt

Nederland biedt veel prachtige dingen natuurlijk, en dat komt ook uitgebreid aan de orde. Maar vooral: hoe het zo heeft kunnen ontstaan. Het is bijna benauwend af en toe om te zien in wat voor enorme armoede tot vlak voor onze tijd de mensen leefden en de kinderen opgroeiden.

Plaggenhutten waren te vinden in de armste gebieden van Nederland, vooral in Drenthe, Friesland en Overijssel en aangrenzende gebieden, zoals het Groningse Westerwolde, het Friese Het Bildt en de Friese Wouden. Ook in de Brabantse veengebieden kwamen plaggenhutten voor. Plaggenhutten werden bewoond door de allerarmste arbeiders, vaak met grote gezinnen. Een plaggenhut was een eenvoudig bouwwerk, meestal gedeeltelijk uitgegraven en zonder zijmuren zodat het dak op grondhoogte begon. Het dak was bekleed met plaggen die uit het omliggende land werden gehaald (Wikipedia).

Tegenover de weelderige boerderij(en), waaronder een uit Beerta (foto boven), staan de plaggenhutten. Uit dezelfde tijd! De rijkdom en weelde van de één, ging over de rug van de ander (de arbeiders). Niet voor niets natuurlijk dat het Socialisme vooral onder de arme bevolking, ook in het Noorden, aansloeg.

Ook in Amsterdam, en andere grote steden, was veel armoede. De Westerstraat is, vlak bij de Entree van het park, gedeeltelijk, nagebouwd/verplaatst naar het Openluchtmuseum. Inclusief een typische kroeg uit de Jordaan.Ook boederijen waar je tegenwoordig niet meer je dieren zou huisvesten: mens en dier woonden er onder één dak. Inclusief natuurlijk alle parasieten (vliegen e.a.).

Al het moois dat Nederland biedt heeft een oorsprong; en helaas een niet altijd even mooie oorsprong. Genoeg daarover vooralsnog. Eén van de leukste dingen op het park: de TRAM! Er rijden prachtig gerestaureerde trams rond. En met name Rotterdam is daarmee vertegenwoordigd (RET).

Video Tram RET (Rotterdam)

De video is een kleine samenvatting van wat tramritjes. Ideaal om je te verplaatsen over het terrein. Vooral voor hen die wat slechter ter been zijn een uitkomst. En er rijden ook trams geschikt voor invalide mensen.

De tramremise is het bekijken meer dan waard. Er is ook een Van Gend en Loos overslag. Met natuurlijk een paar prachtige oude auto’s. De tramremise biedt ook gelegenheid even ónder een tram te kijken.

Platteland

Het platteland komt natuurlijk (ook) ruim aan bod. Akkerbouw, Veeteelt, hoe de mensen op het platteland leefden als dagloners en arbeiders.

Eén van de, voor mij, meest interessante onderdelen was de fabriek Freia.

Zuivelfabriek Freia was de eerste zuivelfabriek in de Nederlandse provincie Friesland. Hij werd gesticht in 1879. In 1878 werd met de bouw van de fabriek in Veenwouden begonnen en in september 1879 volgde de opening van Freia. Het was een fabriek die gebruik maakte van stoomaandrijving. Na enkele jaren met verlies te hebben gedraaid werd de fabriek in 1882 eigendom van Hero Brouwer uit Joure. In 1890 werd de fabriek verkocht aan Gentius Wybrandi, die in 1905 kwam te overlijden. De nieuwe eigenaar werd Klaas Anema. In 1918 werd de fabriek aangesloten op het elektriciteitsnet. In 1919 had het bedrijf meer dan vijftig werknemers in dienst en was daarmee één van de grootste zuivelfabrieken in Friesland. De familie Anema bleef tot 1969 eigenaar van het bedrijf. Het zuivelbedrijf in Winschoten dat de fabriek overnam beëindigde de productie na een korte periode echter al in 1970. Het bedrijfsarchief is in bewaring bij Tresoar. (Wikipedia)

Opmerkelijk detail dat ik zag in de fabriek, bovenaan een trap, een geschilderde kreet: “Kinderarbeid, niet in mijn tijd!”. Mooi, een sociaal bewogen bedrijf! Ze waren hun tijd ver vooruit, maar helaas kreeg kennelijk de wet van de remmende voorsprong vat op ze en werden ze dus gesloten in 1970.

Via het Lint, waar de “Indische Tuin” is -foto boven- gingen we verder naar het Landgoed.

En nog veel meer…

Er was natuurlijk nog véél meer te zien. Zie hiervoor de onderstaande foto’s (klik op een foto voor een vergroting). Maar voor wie er nog nooit is geweest: een absolute aanrader! Ook als je niet dol op geschiedenis bent is het gewoon enorm de moeite waard.

Historisch Utrecht. IJsselstein, Oudewater, Montfoort en Natuurgebied Willeskop

Voor het werk was ik de afgelopen week op cursus in IJsselstein. Een mooi, oud, stadje in de provincie Utrecht. En aangezien het ook deze week nog prachtig weer was, ging ik elke dag na de cursus met de camera’s op pad om nog wat sfeerplaatjes te schieten. Oudewater, Montfoort, IJsselstein zelf en in Natuurgebied Willeskop.

In IJsselstein verbleef ik in Hotel Epping, midden in het centrum van IJsselstein. Een mooie uitvalsbasis voor een paar dagen in deze prachtige omgeving en een heel fijn (drie-sterren) hotel. Mooie kamers, heel erg vriendelijke medewerkers en goed ontbijt en restaurant. Niets te klagen dus!

Onderstaand korte beschrijvingen en gallerijen per plaats!

IJSSELSTEIN

IJsselstein ontstond als nederzetting in de buurt van kasteel IJsselstein, dat in 1279 voor het eerst wordt genoemd toen het in het bezit kwam van Gijsbrecht van Amstel. Hij ging zich later ook Gijsbrecht van IJsselstein noemen. Vermoedelijk in 1310 kreeg het dorp stadsrechten (Lees verder op Wikipedia).

Naast enige restanten van het kasteel is er een prachtige oude molen bij de (oude) stadsmuur, schitterende kerken, bruggetjes en watertjes door de stad heen en ‘s avonds is alles sfeervol verlicht!

NATUURGEBIED WILLESKOP

Natuurgebied Willeskop is een Nederlands natuurontwikkelingsgebied dat in de Lopikerwaard ter hoogte van de Bloklandse Dijk ligt. Vroeger was het gebied grotendeels ingepolderd, maar sinds 2002 wordt de polder ontwikkeld tot natuur. Willeskop is een moerasgebied en wordt in de volksmond ook wel ‘Vogeltjesland’ genoemd. Er zijn hier vele soorten planten te vinden, zoals de echte koekoeksbloem, het moerasvergeet-mij-nietje en de beschermde zwanenbloem. Ook leven er vele soorten vogels, waaronder de witvleugelstern, Amerikaanse wintertaling en ralreiger (Wikipedia).

Eigenlijk toevallig dat ik er langs kwam en het bezocht. Ik was onderweg naar Oudewater en zag de ganzen langs de waterkant. Toen ik stopte ondekte ik dat aan het kleine parkeerplaatsje een natuurgebied lag waar behoorlijk wat eenden, zwanen, ganzen en andere vogels waren. Er is ook een Vogelkijkhut, maar omdat ik maar weinig tijd had in verband met de vroeg ondergaande zon ben ik daar niet (meer) heen geweest.

Op de foto hier boven een Krakeend. Een soort die ik nooit eerder had gezien.

OUDEWATER

De plaats Oudewater kende ik van twee zaken: de uitgeverij Morgenrood (bestaat inmiddels niet meer) en uiteraard “de Heksenwaag”. Ik had gehoord dat het een heel mooi stadje was, en dus daar even een uurtje rondgelopen en foto’s gemaakt.

Ook hier veel water! En zo laat in de middag, met de laag staande zon, levert dat natuurlijk prachtige weerspiegelingen en sfeer op in de foto’s. En dat gecombineerd met al die historische panden! Zeker nog een keer opnieuw bezoeken. Kan het iedereen aanraden.

MONTFOORT

De week in IJsselstein begon voor mij op dinsdag, donderdagmiddag de laatste kans voor een uitstapje om zo na de laatste cursusdag op vrijdag weer naar huis te gaan.

Het Oude Stadhuis is het voormalige stadhuis van de Nederlandse gemeente Montfoort. Het stadhuis vormt één geheel met de IJsselpoort, de enig overgebleven stadspoort van Montfoort. Het is het oudste gebouw van Montfoort en een van de oudste stadhuizen van Nederland (zie verder op Wikipedia).

De donderdagmiddag ging ik naar Montfoort. En weer een voltreffer qua sfeer en historische panden. Kasteel Montfoort (waar nog kleine stukjes van over zijn), gedateerd oorspronkelijk in 1163, de molen De Valk (1753, maar in 1492 was er al een molen op dezelfde plaats), en het prachtige oude Stadhuis (1375), foto boven.

Oh, .. en de cursus? Ook die was erg geslaagd! 🙂 Had niets met fotografie te maken, maar alles met mijn werk en “eerste liefde”: de ICT.

Zeeuws-Vlaanderen, Brugge en Gent

Wat gebeurt er als je mij een kleine week los laat in Zeeuws-Vlaanderen, Zeeland, vlak aan de grens met de Belgische provincies West-Vlaanderen en Oost-Vlaanderen? Juist! Ik kwam na vijf dagen Zeeland thuis met meer dan 250 foto’s.. 🙂

Die foto’s ga ik hier allemaal niet plaatsen natuurlijk. Ik heb een selectie gemaakt van de foto’s van de diverse bezienswaardigheden, straatbeelden en enkele foto’s om- en rond het huisje waar we verbleven.

Ook ga ik deze keer niet alles uitgebreid beschrijven. Niet alleen ontbreekt het me aan de tijd er voor maar er zijn genoeg websites die alle bezienswaardigheden van Zeeland en België beschrijven. Want dat is wat we veel gedaan hebben in Zeeuws-Vlaanderen. Stadjes bezoeken, bezienswaardigheden bekijken, kerken en gebouwen zien en fotograferen.

SINT KRUIS
We verbleven in een huisje in het dit jaar 800 jarige Sint Kruis, vlak aan de Belgische grens. Het vakantiehuis is eigendom van mw. Specht en dhr. Taalman. Een heel mooi, en ontzettend ruim, vakantiehuis dat van alle gemakken is voorzien, sympathieke verhuurders die alles gewoon prima voor elkaar hebben.

Om het huis veel ruimte (en vlinders in de tuin, daar werd ik ook weer blij van natuurlijk want mooie gelegenheid foto’s te maken van ze). En dat allemaal voor een heel redelijke prijs ook nog eens. Voor alle details kun je de website bezoeken. Klik hier. Aanbevolen!

Kerk Sint Kruis
Kerk van Sint Kruis

Sint Kruis zelf heeft niet veel vertier te bieden, maar de (wijde) omtrek uiteraard wel. Ideaal voor als je met de auto dagtrips plant of bijvoorbeeld de fietsen mee kunt nemen of gaat huren.

De kerk, hierboven, bijgenaamd de “Peperbusse” is wel een echte bezienswaardigheid uiteraard. Maar als ik de deur uit liep van het huisje was er ook al weer veel te zien; de aardappeloogst in volle gang, de katten van de eigenaars, de vlinders, de libelle’s. Ik heb denk ik wel 20 vlinderfoto’s gemaakt, ik moet me hier helaas beperken 🙂

AARDENBURG
Het is onze gewoonte om vaak in het begin van de vakantie even in de omgeving rond te kijken. De eerste avond van aankomst zijn we daarom naar Aardenburg gegaan. Eén van de kerken was er (nog) open en we konden er op ons gemak rondkijken.


Wat ik bijzonder interessant vond was het kerkje van de doopsgezinden. Wij kennen in het Noorden natuurlijk de “Vermaningen” ook. Alleen zijn die altijd heel eenvoudig, en hebben géén toren. Vaak ook verstopt een beetje tussen de bebouwing (want: dat moest indertijd). De “vermaning” in Aardenburg is wel zichtbaar en mét toren. Die is overigens, zo las ik, later aangebouwd.

BRUGGE (BELGIË)
Op de eerste echte ‘vakantiedag’ gingen we naar het Belgische Brugge om daar eens rond te kijken. Op Google Maps de bezienswaardigheden die we wilden zien gemarkeerd en de Parkeergarage waar we heen wilden c.q. als startpunt hadden genomen voor onze looproute door de stad.

Foto boven: de Belfort van Brugge

De parkeergarage was vol (pas aangegeven vlak voor de deur, zoals het hoort in België blijkbaar..) dus een andere gekozen op de navigatie. Helaas liep daardoor de looproute wel in het honderd maar we hebben uiteindelijk alles gezien wat we wilden zien.

Je kunt in Brugge overigens paardenritjes boeken en/of een rondvaart, maar wij zijn gewoon te voet gegaan.

MIDDELBURG
Op Woensdag gingen we naar Middelburg. De oudste dochter zou namelijk in Goes arriveren met de trein om een nachtje te blijven slapen bij ons.

Als we dan toch op het voormalige Walcheren moesten zijn was het niet meer dan logisch dat we de hoofdstad van Zeeland gingen aandoen om haar daarna van het station te halen. Dus, Middelburg bezocht. Een absoluut prachtige stad. Helaas zat het weer niet zo mee voor foto’s, het bleef bewolkt tot het einde van de middag. Desondanks toch de nodige foto’s gemaakt van onder andere het Stadhuis, de Lange Jan en natuurlijk de Abdij en de jachthaven.