Tag: haven

Lauwerssluizen bij Zonsondergang

De Lauwerssluizen (tegenwoordig R.J. Cleveringsluizen) tijdens de ondergaande zon en de zonsondergang over het wad, vanaf de dijk. Een schitterend gezicht. Samen met dochter Lisa was ik er afgelopen zondagavond even op uit getrokken om dit eens vast te leggen.

De Lauwerssluizen bij de haven van Lauwersoog bij ondergaande zon.

Als tiener al vond ik dit een prachtig gebied en reed regelmatig op de zondagmiddag met m’n bromfiets er (door)heen. De sluizen zijn duidelijk aan onderhoud toe en dat staat ook gepland las ik. Maar dat lichte verval her en der heeft ook weet iets charmants.

Na het fotograferen bij de sluizen door gereisd “een stukje verderop” naar “Lioessens parking and viewpoint” om daar de ondergaande zon te fotograferen. Absoluut een succes met dit mooie weer en de heldere lucht!

MEER FOTO’S
Klik op de foto’s voor vergroting. En, aangezien ook de dochter de camera hanteerde, nu ook eens een paar van mij zelf er bij.

Roofvogels, Vlinders en bezienswaardigheden

Fotofietsen van Noordhorn naar Balmahuizen, Kommerzijl, Lauwerzijl, Zoutkamp, Houwerzijl, Electra en Niehove. Onderweg foto’s gemaakt van onder andere een Blauwe Reiger, Torenvalk, Buizerd(?), Herten, Vlinders (Kleine Vos, Koolwitje), Scholekster en koeien.

Het was lastig kiezen om een selectie te maken van foto’s deze keer. Ik was van plan even wat minder foto’s van vogels te maken maar dat is niet gelukt. Ze boden zich als het ware vanzelf aan deze keer. Zoals deze prachtige torenvalk (toen ik bijna thuis was).

PLANNING EN REALISATIE…
De rit was vandaag, hoe kan het ook anders, iets anders gepland dan dat deze uitpakte. Ik had een bepaalde route uitgezet, welke ik grofweg wilde volgen, met een lengte van zo’n 36 kilometer. Die afstand heb ik wel ongeveer gefietst, maar de route ging toch weer anders.

Graan, ter hoogte van Kommerzijl

ZOUTKAMP
Eén doel stond vast: ik wilde langs Zoutkamp. Laat nou net toen ik daar aangekomen was het weer wat omgeslagen zijn. Dus helaas toch minder (mooie) foto’s gemaakt dan ik verwacht had.

De Batterij, Zoutkamp

Over de plaats is zo veel te vertellen (het heeft een rijke historie) dat ik simpelweg een link naar Wikipedia geef, klik hier. Ik kijk altijd gewoon rond in zo’n plaats, zet dingen op de foto die ik leuk vind en lees later wel bij over de achtergrond.

WILHELMINA TRAP
Vlak voordat je Zoutkamp bereikt is er op de dijk een trap te vinden waarmee je op de dijk kunt komen.

Die trap is de “Wilhelmina trap” gedoopt. Koningin Wilhelmina, haar echtgenoot Prins Hendrik en prinses Juliana hebben de trap beklomen (juli 1929) om daar de landwinning in de Lauwerszee te aanschouwen. Uiteraard ben ik er even op gegaan om het huidige uitzicht te bekijken.

Vanaf Zoutkamp ging ik richting Houwerzijl. Ik zag net aan de rand van Zoutkamp een (fiets)route daarheen, langs/door “Het Spookbos” (ja, zo heet het echt). Het spookbos is een “bosje tussen Zoutkamp en Niekerk aan het Reitdiep. Rond de huidige begraafplaats zou een bakker in 1840 een geestesverschijning hebben gezien. Later bleek dat het de buurman was. Deze werd gestraft maar de verschijningen bleven doorgaan…“.

Vervolgens fiets je een stuk over- en langs de dijk. Het leek daar wel een Vlindertuin vandaag! Erg veel koolwitjes en (vooral) kleine vossen.

Een oplettende natuurliefhebber heeft een bord geplaatst (Zoutkamp, Spookbos).

HOUWERZIJL
Bij Houwerzijl de Theefabriek even op de foto gezet. Ik drink zelf geen thee, dus doorgereden.

De kerk waarin de Theefabriek is gevestigd was eerst een Gereformeerde Kerk maar werd later een Gereformeerd Vrijgemaakte kerk. Nadat de kerk leeg kwam te staan is het verkocht voor het (symbolische) bedrag van 1 gulden.

ELECTRA

Vanaf Houwerzijl richting Zuurdijk aangehouden maar vervolgens afgeslagen richting Electra. Bij Electra nog wat foto’s gemaakt van het gemaal, de herten en even gepauzeerd. De Futen hadden inmiddels jongen maar  waren te ver weg om goed op de foto te krijgen. Ik telde drie kuikens. Ook de meerkoeten, waarvan ik een tijd geleden het nest had gefotografeerd, hadden gezinsuitbreiding gekregen.

Terwijl ik even zat te eten en te kijken naar de futen met jongen zag ik opeens in de struiken een gele kwikstaart! Met voer in de snavel, dus er zijn ook jongen. Opmerkelijk hoe vaak deze vogels de laatste tijd in onze regio voorkomen!

Graanvelden bij Electra

Vervolgens richting Niehove, waar ik nog wat witte kwikstaarten zag en een jonge witte kwikstaart (bij de kerk) op de foto heb gezet. Vanaf Niehove over het fietspad naar Balmahuizen.

Daar trof ik onder andere deze mooie scholekster aan. Ik kon (per ongeluk) vrij dicht bij komen. Had ‘m namelijk pas laat in de gaten en hij bleef lekker zitten. Of zij? Want er werd nogal wat afgepoetst aan de veren 😉

BALMAHUIZEN

Tussen Niehove en Balmahuizen kwam ik de eerste roofvogels tegen. Een buizerd(?) cirkelde rond, ging af op de nesten van een paar kievitten (maar werd verjaagd) en ging even verderop in het land zitten. Helaas een slechte foto, maar ik plaats ‘m toch maar.

Vervolgens kwam er een torenvalk langsgevlogen. Te ver weg om een goede foto te maken. Maar, dat werd ruimschoots gecompenseerd door wat ik uiteindelijk tussen Balmahuizen en Noordhorn nog even te zien kreeg: twéé Torenvalken aan het jagen!

De prooien kunnen het helaas niet meer navertellen, … helaas heeft, ondanks de enorme zoom, mijn camera onvoldoende bereik om er betere foto’s van te maken maar ik ben er toch erg tevreden mee dat het gelukt is.

Alles bij elkaar een tocht van ruim 35 kilometer. Overigens heb ik een (nieuwe) teller aangeschaft voor mijn fiets (de oude is helaas in de sloot gevallen..) zodat ik volgende ritten meer exact kan zien hoeveel ik gefietst heb en ook weer totalen kan bijhouden. De vorige tellers stond namelijk ruim 6.000 kilometer op inmiddels maar helaas, ..

MEER FOTO’s
Klik op onderstaande foto’s voor groot formaat.

Langs de Kust: Groningen en Friesland

Noordpolderzijl was het doel vandaag. Met de auto een ritje door de provincie maar uiteindelijk kwam ik via Friesland terug. Via Warffum en wat andere omwegen wilde ik naar Noordpolderzijl. En dan terug langs de kust, richting Zoutkamp via Pieterburen, Kleinehuisjes en Kloosterburen om daarvandaan weer richting huis te gaan. Westernieland ook nog even gestopt om de kerk daar op de foto te zetten.

Noordpolderzijl

Bij Zoutkamp was een verkeersopstopping(!), dus ging ik via de Zoutkamperril richting Lauwersoog (Haven), Morra, Metslawier, Dokkumer Nieuwe Zijlen, Warfstermolen, Pieterzijl en zo weer langs Grijpskerk naar Noordhorn.

NOORDPOLDERZIJL
[Wikipedia] Noordpolderzijl (Gronings: Polderziel) is een buurtschap in de gemeente Eemsmond, ten noorden van Usquert in de provincie Groningen. Noordpolderzijl heeft de kleinste zeehaven van Nederland en is gelegen aan de Waddenzee, ten zuiden van Rottumeroog. De naam van de buurtschap verwijst naar de zijl van de Noordpolder.

Er is best het een en ander te zien. En ik was niet de enige die dat vond, er was een prettige drukte bij het café aan de dijk en op de dijk zelf. De weidse vergezichten op de rit erheen zijn prachtig (vind ik). Als je bij Noordpolderzijl over de dijk heen gaat kom je op het wad. De meeste mensen blijven boven op de dijk. Ik ben het droge deel op gegaan om er foto’s te maken.

Er waren ontzettend veel rotganzen te zien.Ik kan me niet herinneren ze ooit eerder te hebben gezien, op de foto had ik ze in elk geval niet. Dus nu plenti gelegenheid!

De rotgans dankt zijn naam aan het geluid dat de vogels maken; met de vogels zelf is niets mis. Rotganzen broeden op de Siberische toendra’s. Niet in Nederland. In de winter komen rotganzen massaal onze kant uit, om in het Waddengebied en de Zeeuwse Delta te overwinteren. Een ander deel van de rotganzen trekt door naar Zuid-Engeland. (Vogelbescherming)

Naast de kokmeeuwen, scholeksters en natuurlijk schapen op de dijk trof ik nog een vogeltje aan die ik nooit eerder had gezien. Onder het motto “ik zoek thuis wel op wat het is, éérst die foto maken” heb ik ‘m vast kunnen leggen. Maar ik kon niet echt achterhalen welke vogel het nu was. Gelukkig biedt Facebook dan uitkomst.

Via de groep van de Noordelijke Fotografen kreeg ik al snel antwoord op de vraag welke vogel dit was; er werd gewezen naar de veldleeuwerik maar die tekening kwam niet helemaal overeen denk ik. Mijn vermoeden is uiteindelijk dat het een graspieper is.

U ziet: ik ben géén vogelaar 🙂 maar ik ben toch blij dat ik dit diertje heb kunnen vastleggen al is het niet in de meest hoge kwaliteit. Tijd om verder te reizen!

DEN ANDEL – MOLEN “DE JONGE HENDRIK”

In Den Andel, een plaats waar ik in mijn kinderjaren wel eens kwam in verband met vrienden van de familie, staat een mooie molen “De Jonge Hendrik”. Dus “op de remmen” om de molen even vast te leggen. De molen is gebouwd in 1875. De koren- en pelmolen is tegenwoordig niet meer in gebruik.

KERK WESTERNIELAND
Een prachtig kerkgebouw is de kerk van Westernieland. Helaas was het hek op slot en kon ik er dus niet even (legaal) omheen lopen. Dus blijft het bij deze foto.

Van Wikipedia: De kerk van Westernieland is een romanogotische zaalkerk uit de dertiende eeuw. Oorspronkelijk stond de kerk midden in het dorp Westernieland, maar na de kerstvloed van 1717 werd het dorp, dat grotendeels ten onder was gegaan, een stuk ten oosten opnieuw opgebouwd. De kerk staat daarom nu aan de rand van het dorp.

KERK HORNHUIZEN
Vervolgens door langs Pieterburen, niet langs de zeehondencreche maar een stop bij de molen en de kerk (zie foto’s onder). De volgende stop, wederom voor een kerk, was de kerk van Hornhuizen. Daar stond de deur open en kon ik gewoon naar binnen lopen. Niet alleen van buiten mooi om te zien maar binnen ook nog wel enigzins interessant. Alhoewel er op wel érg veel dingen briefjes prijkten met “te koop”.

De toren van de kerk is 15e eeuws, de zaal er achter is 19e eeuws. Klik hier voor uitgebreide informatie. Je kunt “op eigen risico”, zo staat op een briefje, de toren beklimmen. Maar ik kon nergens de lichtschakelaar vinden en het was er aardedonker. Dus dat heb ik gelaten voor wat het is. De bedoeling was vanaf hier richting Zoutkamp te gaan maar zoals gemeld ging de route via Friesland terug waar ik nog een paar stops heb gemaakt in Morra en Metslawier voor, alweer, kerkgebouwen (zie onder).

Klik op de foto’s voor groot formaat

Jachthaven Oosterhaven, Groningen

De Jachthaven Oosterhaven is een mooi plekje vlak bij het centrum van Groningen. Midden in de stad een haven met een prachtig uitzicht op de stad en de Sint-Jozefkathedraal (voluit: de Kathedrale kerk van de H.H. Martinus en Jozef of kortweg “Sint-Jozefkerk”). Het is de kathedrale kerk van het bisdom Groningen-Leeuwarden. De kerk is in gebruik genomen in 1887.

St. Jozefkerk, Groningen. Zicht vanaf een aanlegsteiger

Het ontwerp van de toren is op twee punten bijzonder: De zeskantige vorm en het gebruik van gietijzer als materiaal voor de 76 meter hoge torenspits. Vanuit alle kijkrichtingen zijn er twee wijzerplaten te zien (wat bij een vierkante toren ook kan), en vaak zelfs drie (wat bij vierkante torens onmogelijk is). Het zien van drie klokken tegelijk werd door sommige schertsenderwijs gerelateerd aan de effecten van alcohol. Dankzij deze eigenaardigheid heeft de toren de bijnaam ‘dronkemanstoren’ gekregen (Wikiwand).

Zo vroeg op de ochtend ben ik in elk geval zéker niet dronken (voorzover ik dat al ooit ben want: ik drink niet) en ik zag er dan ook geen drie.

Die toren was het niet om begonnen. Ik kom hier namelijk vaak langs rijden of eigenlijk “overeen” rijden en zag dan beneden altijd die mooie haven en huizen op de kade. Vandaag was ik vroeg in de stad en in de gelegenheid even wat tijd uit te trekken voor een wandelingetje in de Jachthaven Oosterhaven.

Confronterend

Na de foto’s te hebben gemaakt reed ik in het verlengde van de haven verder langs het water. Dan kom je op een zeker moment uit bij een gebied dat nogal vervallen is, en daar lagen verschillende schepen aangemeerd die kennelijk dienst doen als “asielboten” of “vluchtelingenhotel”.

Ik wou er eerst foto’s van maken maar omdat ik niet zeker wist of dat wel gewaardeerd werd door de mensen die er aanwezig waren (en mogelijk zou ik hen daarmee in gevaar brengen?) heb ik dat toch niet gedaan. Confronterend wel. Als je vanuit de luxe wereld van de jachthaven, waar alleen “mensen met geld” een bootje hebben liggen daar terecht komt. De jachten moeten hier ook elke keer langs bij het in- en uitvaren van de haven. Ik vraag mij af hoe je dat ervaart, als je zelf in zo’n weelderige situatie bent en dan elke keer langs de (uitgeprocedeerde) asielzoekers vaart…?

Terug naar de haven. Zo ‘s morgens voor negen uur is het er nog lekker rustig in de haven. De eerste bootjes varen al uit, veel mensen zitten nog aan hun ontbijtje of slapen nog. De zon stond al flink te branden dus perfect om wat mooie plaatjes te maken.

De foto’s zijn gemaakt met mijn Panasonic Lumix en nauwelijks nabewerkt.

Dag van de Garnaal en KNRM Open Dag Lauwersoog

De Dag van de Garnaal en de Open Dag van de KNRM (Koninklijke Nederlandse Reddings Maatschappij) in Lauwersoog vallen ééns per twee jaar samen.

Dit zorgt er voor dat er een prachtige dag wordt gehouden met een mengeling van oude vrachtauto’s, scheepvaart, reddingswerk, braderie en .. mooi weer.

Lauwersoog

In Lauwersoog was het behoorlijk druk dus. Ik hoorde organisatoren schatten dat er minstens 25.000 mensen waren geweest rond een uur of twee en toen was de dag nog lang niet voorbij.

Veel vissersboten uit de vloot van Zoutkamp uiteraard, want Lauwersoog is de thuishaven van de Zoutkamper vissers. Daarnaast uiteraard vrachtauto’s van nu, voornamelijk Heiploeg, en uit lang vervlogen tijden. MAN, Mercedes, Volvo’s, Scania’s. Alle bekende grote merken waren er. Maar ook (hele) oudjes van Citroën, Dodge en een prachtige Kensworth truck.

Munnekezijl

Ik reed terug via een kleine omweg (opzettelijk) want ik wilde via Munnekezijl gaan om daar de (twee) kerken en de molen even op de foto te zetten. Ook de (kleine) sluis heb ik even op de foto gezet.

Bosscherweg, Pieterzijl-Grijpskerk

Vervolgens richting Pieterzijl, en afslaan bij de Bosscherweg richting Grijpskerk. Want op de Bosscherweg staat iets bijzonders, al zie je het in ‘t voorbijgaan wellicht niet: het Transformatorhuisje van Grijpskerk. Dit is een oorlogsmonument en terecht. Ik kopieer een stukje over de aanleiding hieronder.

In het najaar van 1944, tijdens de Tweede Wereldoorlog, kreeg Adrianus van de Nadort, sinds 1936 burgemeester van Grijpskerk, van de Duitse bezetter opdracht om alle beschikbare mannen in de gemeente zich te laten melden voor verplichte arbeid ten behoeve van de Organisation Todt (O.T.). Dit bevel was voor Van de Nadort, die tot dan was aangebleven om de bevolking van Grijpskerk voor erger te behoeden, aanleiding om onder te duiken. Hij wist dat na hem een NSB’er tot burgemeester zou worden benoemd. Omdat hij het zijn opvolger en diens ambtenaren niet gemakkelijker wilde maken, besloot Van de Nadort dat het bevolkingsregister moest verdwijnen, zodat onbekend zou zijn wie precies in de gemeente Grijpskerk woonden. In overleg met twee verzetsmensen, Hindrik van Dijk, een onderhoudsmonteur bij de Laagspanningsnetten, en Reint Middel, politieman in Grijpskerk, werd besloten dat de kaarten met persoonsgegevens zouden worden verstopt in een transformatorhuisje waarvan alleen Van Dijk de sleutel had. Op 26 oktober 1944 werden de kaarten overdag in twee postzakken verzameld en ‘s nachts door Van Dijk en Middel per fiets naar het transformatorhuisje gebracht [..] Onder de kabelplanken bleek ruimte voor de zakken te zijn en daar stopte hij ze zo goed mogelijk weg. Het bevolkingsregister is tot aan de bevrijding niet gevonden (Wikipedia).

Fotoverslag 

Bijgaande een (foto)verslag van deze zeer geslaagde dag (klik op de foto’s voor vergroting).