Tag: ondergaande zon

Kerk Midwolde, Leek, Groningen

Langs de kerk van Midwolde: het Praalgraf van Van In- en Kniphuisen

Midwolde herbergt een prachtig kerkje met daarin het praalgraf van Van In- en Kniphuisen. Een Nederlands, 17e-eeuws, grafmonument in de kerk van Midwolde, gemaakt door beeldhouwer Rombout Verhulst in opdracht van Anna van Ewsum.

Eén van die kerkjes waar ik al vaker ben geweest. Maar het blijft de moeite waard om even naar binnen te stappen als je langs komt. Zoals vandaag. Heerlijk weer, een hele zachte November-dag en dus: even op de fiets er op uit. Ik hoop dit jaar de minstens 1.000 “toeristische kilometers” nog aan te tikken, nog 31 te gaan na vandaag. Het kerkje is onlosmakelijk verbonden aan het landgoed Nienoord, waar ik ook al vaak ben geweest. Zowel alleen als met vrouw, kinderen en vrienden.

Vandaag ging de (fiets)route via Zuidhorn, Briltil, Fanerweg, Pasop, Traansterweg, langs Tolbert, Midwolde, langs het Leekstermeer, Lettelbert, Enumatil en vervolgens weer door Zuidhorn heen naar huis. Een tochtje van iets meer dan 30 kilometer.

Grote Zilverreiger

Grote Zilverreiger (Zuidhorn)

Vlak bij Briltil stopte ik even om wat foto’s te maken van een buizerd die op zijn gemak op een paal in het weiland zat. Toen ik mij daarna omdraaide om weer op de fiets te stappen stond vlakbij, aan de overkant van de weg, er een prachtige Grote Zilverreiger op z’n gemak in het weiland te speuren naar wat lekkers.

Ik heb ze natuurlijk wel vaker op de foto gekregen maar zelden zo mooi dichtbij en in zoveel detail. Heel erg blij mee dus.

Praalgraf kerk Midwolde

Hoewel het kerkje van Midwolde niet echt mijn doel was (het idee was “even richting gebied bij Leekstermeer”) kwam ik er langs en was de kerk voor bezoek geopend. Het was er niet druk, en er was keurig éénrichtingsverkeer aangegeven door de kerk dus corona-proof bezoekje aan de kerk brengen was mogelijk.

Doordat er een looproute was, was de uitgang nu aan de zijkant en kwam je daar op het kerkhof terecht. Het was mij nooit zo opgevallen maar daar zijn nogal wat graven! Leven en dood zijn vaak sterk verbonden met de kerk. En dat zie je ééns te meer als je zo’n kerkhof over wandelt. Ook prachtige grafteksten af en toe.

De zon gaat al weer vroeg onder nu het weer zo laat in het jaar is en dat zorgde voor een mooi plaatje van de Burgemeester Swartbrug, de spoorbrug over het van Starkenborghkanaal.

Meer foto’s en route

Klik op één van onderstaande foto’s voor een grotere weergave. De route is ook te vinden op mijn Strava-account.

Zonsondergang Waddenzee

Waddenzee Haven Lauwersoog bij zonsondergang

Het was de laatste en meteen ook de warmste dag van de maand juli. Veel mensen lagen vandaag te puffen aan het strand. Wij besloten vanavond en ‘naar de Waddenzee’ te gaan, bij de haven van Lauwersoog. Lekker even afkoelen na een dag werken in plaats van bakken in de zon, maar wel genieten van de óndergaande zon.

De zonsondergang was absoluut de moeite waard. Een redelijk warme avond, weinig bewolking en niet onbelangrijk: het was er heerlijk rustig. Een paar gezinnen, wat andere (hobby)fotografen, een stelletje dat een ‘zwangerschaps-shoot’ deed. Dat was het wel zo’n beetje qua drukte.

Vlak voor we het havengebied inliepen troffen we een groepje putters (distelvinken) aan. Een prachtig gezicht! Helaas moesten we er toch langs en gingen ze er uiteindelijk vandoor (maar toen we gepasseerd waren kwamen ze weer terug).

Er kwamen diverse zeilboten voorbij gevaren en ook een aantal gingen de haven in, net als de reddingsboot. Ook de veerboten van Wagenborg lagen in de haven. Omdat je meestal vanuit een andere hoek de haven ziet, een mooie gelegenheid het allemaal goed vast te leggen. De avondzon maakt het, in mijn ogen, allemaal ook nog eens een beetje extra mooi. Zachtere tinten en toch licht genoeg.

De visdieven waren erg aanwezig, scheren, net als de zwaluwen, relatief dicht langs je en maken daarbij nogal wat geluid. Gelukkig bleef er ook af en toe een binnen bereik van mijn camera zitten zodat ik de kans kreeg ze vast te leggen.

Pas toen de zon volledig “in de zee gezonken” was, gingen we weer richting huis. Ondertussen was de maan al goed zichtbaar. Een prachtig avondje, heerlijk afgekoeld en genoten van al het moois bij de Waddenzee!

Foto’s Waddenzee

Klik op één van de foto’s voor vergroting.

Jonge herten in Noordhorn

Er als de Kippen bij (en een lekke band)

Er als de kippen bij zijn is een staande uitdrukking. En niet voor niets. Ik heb een kleine moestuin, twéé zelfs. Zo’n vierkante-meter-tuin. Twee van die bakken van 1,20×1,20. Gewoon omdat we het geinig vonden daar eens mee te experimenteren. De groenten gaan vrij succesvol in die bakken. Zonder gif, gewoon de zon en wat water. Maar soms gaat er wel eens iets mis.

Slakken verdelgen doen we door ze er uit te vissen en elders, ver weg, “vrij te laten”. Maar soms ben je te laat daarmee. Dan is de beoogde sla-oogst dus verdwenen in één nacht. Naaktslakken zijn er gek op. Er was nog één prachtige krop sla die aan die hongerige beesten was ontkomen. Dus ik had nog goede hoop. Tot ik zag dat die ging schieten. Tja, die kon dus ook wel weg. Maar weggooien in de groene container is jammer als je vlakbij je huis een ‘hertenkampje’ hebt. Kippen en herten houden wel van zo’n dikke krop (doorgeschoten) sla. Ook véél beter voor ze dan brood. Dus er maar even heen gelopen met de camera. De kippen waren er als eerste maar konden het toch ondanks de snelheid niet echt winnen van de herten. Die in een paar seconden de uit de kluiten gewassen doorgeschoten sla zich goed lieten smaken. Van de kippen geen foto’s, ik was te laat (of beter: zij te snel).

De Diva’s, oftewel de Kuifeenden, waren ook weer druk bezig met de poetsbeurt. En die vonden het prima dat ik foto’s maakte terwijl ze de veertjes glad streken.

Fietsen naar Feerwerd: lek gereden!

Het was prachtig fietsweer en ik besloot daar even van te genieten met een “niet al te lang” rondje. Niet echt besloten waarheen de reis zou gaan maar wel dat ik langs het Reitdiep wilde fietsen (route is ook op Strava te vinden).

Energie: het nieuwe verdienmodel voor boeren?

Het was mij al eerder opgevallen dat er bij het Aduarderdiep, tussen Aduard en Feerwerd, waar je een mooi fietspad hebt, dat er in de weilanden driftig gegraven werd, drainagebuizen lagen en beton gestort was. Ik had al zo’n vermoeden wat het zou worden, vandaag zag ik een spandoek – inderdaad: er komt een flink pakket zonnepanelen op het land te liggen daar.

Voor het aanzien van het landschap verschrikkelijk al die zonnepanelen. Vooral als je bedenkt in wat voor mooie omgeving dat gebeurt. Ik vraag mij af waarom hier toestemming voor is gegeven.

Vanuit het standpunt van de boeren begrijp ik het wél. Boer zijn wordt steeds lastiger. En als je dan je land kan verhuren (of verkopen) aan een “zon-ondernemer” of investeerder, waarom dan niet? De grond moet geld opbrengen. Dat is gewoon het verdienmodel. Of je er nou dieren op zet en (letterlijk) uitmelkt of de grond anderszins laat renderen. Dan kies je voor de beste opbrengst en dit is natuurlijk een hoog renderende oplossing waar je ook nog eens weinig voor hoeft te doen als boer.

Toch vind ik het (even “op de zeepkist”) erg bezwaarlijk dat er op grote schaal landbouwgrond ingezet wordt voor de energietransitie. Niet in de laatste plaats omdat ik het lelijk vind maar vooral omdat het landbouwgrond is. Vruchtbare grond, die voedsel kan opbrengen, op die manier buiten gebruik stellen is in mijn ogen not done. Er zijn genoeg daken van allerlei (overheids)gebouwen, kantoren, parkeergarages en huizen in Nederland waar zonnepanelen op kunnen. Daarnaast is het óók slecht voor de natuur (onder andere vogels). Oke, .. van de zeepkist af..

 

Via Steentil ging ik richting Feerwerd, langs het Reitdiep. Van daar richting Ezinge, en bij Hardeweer besloot ik een afslag te nemen die mij leuker leek dan op dat moment al weer richting huis te fietsen – daardoor fietste ik als het ware met een wijde boog om Ezinge heen om vervolgens via Saaksum, Barnwerd langs de Piloersemaborg richting Noordhorn te gaan.

Als ik het mij goed herinner kwam ik bij Hardeweer nog weer langs de Ezeltjes. Ezeltje Strek Je (om maar bij de staande uitdrukkingen te blijven) is ook een uitdrukking die niet uit de lucht is komen vallen..

 

Bij Saaksum – de Oogst wordt al weer binnengehaald op sommige plekken.

Onderweg kwam ik ontzettend veel buizerds, torenvalken en natuurlijk allerlei andere vogels tegen. Maar het werd al wat later, de zon stond laag en de vogels hadden er niet zo veel zin in – ze waren erg beweeglijk en gingen er vaak al vandoor als ik ook maar enigszins in de buurt was. Eén keer lukte het wel nog een buizerd op de foto te krijgen (foto staat hier onder).

Lekke band!

De achterband van mijn fiets was eigenlijk wel een beetje aan vervanging toe maar ik dacht “ach het kan nog wel even”. Ter hoogte van de Piloersemaborg maakte ik een onhandige manoeuvre en raakte met het achterwiel van het betonpad af. Oke, kan gebeuren. Maar even verderop werd ik in een scherpe bocht, kennelijk veranderde daardoor de druk op de band, geconfronteerd met de gevolgen. De zijkant van de band was flink gekneusd, de binnenband kwam er zelfs wat doorheen, en het begon flink te suizen. Lekke band. Dus de laatste kilometers, circa een half uurtje, met de fiets aan de hand gelopen. Dat wordt dus toch eerder langs de fietsenmaker dan gedacht.

Meer foto’s

Klik op een foto voor een grotere afbeelding.

 

Buizerd bij Frytum, Noordhorn

Veel buizerds en een weiland vol wulpen!

Rondfietsen zonder voorbereiding, wat ik meestal doe, kan verrassend zijn. Soms maak je onbedoeld wat extra kilometers. Helemaal als je een beetje eigenwijs bent. Zo meende ik dat ik langs het spookbos bij Zoutkamp kon gaan en daar langs het reitdiep kon fietsen. Dat klopt. Maar dan wel maar een klein stukje. Dat stukje gaat naar Houwerzijl. Zoals het bordje bij de weg ook aangaf. En daar kwam ik net vandaan. Maar ik was van mening dat je via dat pad ook ergens anders kon komen. Dus zo fietste ik gisteravond twéé keer langs Houwerzijl en Zoutkamp. Maar het was zeker de moeite waard.

Met als gevolg natuurlijk dat er op de kaart een keurig extra rondje ontstaat. Bij Zoutkamp ben ik nog even in de haven geweest om rond te kijken en foto’s te maken van onder andere de sluis.

Het plan was om richting Electra te gaan maar ik besloot bij Electra door te fietsen richting Houwerzijl (foto boven) en Zoutkamp. Om vandaar via Lauwerzijl weer terug te gaan richting Noordhorn.

Veel buizerds en torenvalken gezien onderweg, echt enórm veel. Soms is het wel even oppassen met de buizerds. Ze zitten vaak in bomen langs de weg, net als torenvalkjes, en als je dan langsfietst laten ze zich ‘er uit vallen’ om weg te vliegen. Soms willen ze fietsers ook nog wel eens aanvallen, maar ik heb daar nog nooit last van gehad. In één geval liet een buizerd zich, vlák voor mijn neus, uit de boom ‘vallen’ en vloog voor mij aan over de weg. Je schrikt je een ongeluk! Maar vervolgens is het wel genieten dat je zo vlakbij mag zien hoe zo’n dier dat doet en hoe hij een stukje voor je uit vliegt.

Een voordeel van ’s avonds fietsen is dat je veel roofvogels ziet, er weinig andere fietsers zijn, maar omdat het schemerig begon te worden is het helaas ook wat lastiger om ze te fotograferen natuurlijk.

Ooievaars bij Frytum

Bij Frytum, een wierde vlak bij ons in de buurt die in 250 v.Chr. al bewoond werd, trof ik naast een mooie Buizerd ook maar liefst twaalf ooievaars aan. Daarnaast waren er ook nogal wat andere vogels bij ze aan het scharrelen in het weiland.

Ik was niet de enige met oog voor de ooievaars (foto boven), ook de meeuwen vonden het verschijnsel kennelijk interessant. Ik zie ze vaker samen optrekken, vooral op het land als de boeren bezig zijn gras te maaien.

Wulpen in het weiland bij Houwerzijl

Wulpen in weiland bij Houwerzijl

Waarneming, Wulp, HouwerzijlVlak voor Houwerzijl een verrassing. Ik had niet eerder een foto van een wulp, je ziet ze ook niet zo vaak, en even dacht ik dat er iets aan mijn ogen mankeerde!

Bij Houwerzijl trof ik in een weiland een hele grote groep aan; minstens twintig stuks. Ik heb een paar keer geprobeerd te tellen (voor waarneming.nl) maar ze waren erg beweeglijk, vlogen op, streken weer neer.

Geen geweldige foto, meer een ‘bewijsfoto’ voor waarneming.nl. Toen ik later op de site van de Vogelbescherming keek zag ik dat er niet eens zo gek veel waarnemingen waren van Wulpen op dit moment. Toch leuk dan, als je zo’n grote groep tegen het lijf loopt!

Volgens de site van de Vogelbescherming neemt het aantal broedparen van de Wulp in Nederland af maar het aantal doortrekkers juist toe. Ik ben geen kenner en weet niet of dit vogels zijn die klaar zijn met broeden of dat het doortrekkers zijn. Op zeker moment waren ze kennelijk klaar met het afschuimen van het weiland, naar voedsel, en gingen naar een stuk land iets verder weg -buiten bereik van mijn camera- en ben ik ook maar weer verder gegaan.

Haven en Sluis Zoutkamp

Bij Zoutkamp ging ik dus de mist in door een afslag te nemen richting Houwerzijl waarvan ik toch zeker meende te weten dat je dan langs het Reitdiep kon (blijven) fietsen.. met als gevolg dat ik een extra rondje Houwerzijl-Zoutkamp heb gemaakt. Het was dan ook al weer twee jaar geleden natuurlijk dat ik langs het ‘Spookbos’ gefietst was dus ik heb een béétje een excuus.

Vervolgens besloot ik bij de 2e poging dan maar door Zoutkamp heen te fietsen en kwam langs het Havenkantoor, daar dus even “door de dijk heen” om aan de kant van het Havenkantoor, Zoutkamperril, wat foto’s te maken van de sluis en de inmiddels behoorlijk laagstaande zon.

Aangezien de verlichting van mijn fiets het niet doet (batterij leeg…) tijd om “op de pedalen” te gaan en flink door te trappen richting huis. Maar, .. even buiten Zoutkamp toch nog een tijdje gestopt want: er kwamen enorme groepen ganzen over getrokken! Oók weer een prachtig gezicht.

Foto’s

Klik op een foto voor vergroting.

Zomeravond in het Westerkwartier

Een heerlijk zomers avondritje op de fiets door het Westerkwartier. Via Aduard (Aduarderdiep) naar Nieuwbrug, Den Horn en Zuiderburen. Onderweg was van alles te zien – onder andere heel veel Ooievaars (foto’s) en putters (helaas mij voortdurend te snel af voor een foto).

De dag begon ietwat vervelend; een klein medisch onderzoekje (fundusfoto) resulteerde in zware hoofdpijn en urenlang ‘wazig’ zien. Dus werken was er niet meer bij. Tegen het eind van de middag was het zicht weer terug en de hoofdpijn grotendeels verdwenen. Maar goed, niet klagen! Er zijn heel wat mensen die het behoorlijk moeilijker hebben in dit leven!

Fuut – Aduarderdiep

Even een stukje fietsen, nu het weer inmiddels weer geschikt is er voor en de conditie het weer toelaat. Een ‘bekende’ route, ook voor wie hier wel eens vaker een blik op de site werpt. Maar toch altijd weer verrassend, bijvoorbeeld de hoeveelheid Ooievaars die ik deze keer tegenkwam. En ook de zwaluwen waren enorm actief; vliegen vangen voor de hongerige kroost natuurlijk!

In totaliteit een ritje van ca. 19 kilometer.

Ps. Ik kwam er achter dat ik niet heel origineel ben in het verzinnen van titels voor mijn blogposts af en toe. Onder dezelfde titel verscheen ook eerder een serie uit 2018. Maar uiteraard wel een andere route 🙂

FOTO’S

Klik op de foto’s voor groot formaat.