Tag: oogsten

Jonge herten in Noordhorn

Er als de Kippen bij (en een lekke band)

Er als de kippen bij zijn is een staande uitdrukking. En niet voor niets. Ik heb een kleine moestuin, twéé zelfs. Zo’n vierkante-meter-tuin. Twee van die bakken van 1,20×1,20. Gewoon omdat we het geinig vonden daar eens mee te experimenteren. De groenten gaan vrij succesvol in die bakken. Zonder gif, gewoon de zon en wat water. Maar soms gaat er wel eens iets mis.

Slakken verdelgen doen we door ze er uit te vissen en elders, ver weg, “vrij te laten”. Maar soms ben je te laat daarmee. Dan is de beoogde sla-oogst dus verdwenen in één nacht. Naaktslakken zijn er gek op. Er was nog één prachtige krop sla die aan die hongerige beesten was ontkomen. Dus ik had nog goede hoop. Tot ik zag dat die ging schieten. Tja, die kon dus ook wel weg. Maar weggooien in de groene container is jammer als je vlakbij je huis een ‘hertenkampje’ hebt. Kippen en herten houden wel van zo’n dikke krop (doorgeschoten) sla. Ook véél beter voor ze dan brood. Dus er maar even heen gelopen met de camera. De kippen waren er als eerste maar konden het toch ondanks de snelheid niet echt winnen van de herten. Die in een paar seconden de uit de kluiten gewassen doorgeschoten sla zich goed lieten smaken. Van de kippen geen foto’s, ik was te laat (of beter: zij te snel).

De Diva’s, oftewel de Kuifeenden, waren ook weer druk bezig met de poetsbeurt. En die vonden het prima dat ik foto’s maakte terwijl ze de veertjes glad streken.

Fietsen naar Feerwerd: lek gereden!

Het was prachtig fietsweer en ik besloot daar even van te genieten met een “niet al te lang” rondje. Niet echt besloten waarheen de reis zou gaan maar wel dat ik langs het Reitdiep wilde fietsen (route is ook op Strava te vinden).

Energie: het nieuwe verdienmodel voor boeren?

Het was mij al eerder opgevallen dat er bij het Aduarderdiep, tussen Aduard en Feerwerd, waar je een mooi fietspad hebt, dat er in de weilanden driftig gegraven werd, drainagebuizen lagen en beton gestort was. Ik had al zo’n vermoeden wat het zou worden, vandaag zag ik een spandoek – inderdaad: er komt een flink pakket zonnepanelen op het land te liggen daar.

Voor het aanzien van het landschap verschrikkelijk al die zonnepanelen. Vooral als je bedenkt in wat voor mooie omgeving dat gebeurt. Ik vraag mij af waarom hier toestemming voor is gegeven.

Vanuit het standpunt van de boeren begrijp ik het wél. Boer zijn wordt steeds lastiger. En als je dan je land kan verhuren (of verkopen) aan een “zon-ondernemer” of investeerder, waarom dan niet? De grond moet geld opbrengen. Dat is gewoon het verdienmodel. Of je er nou dieren op zet en (letterlijk) uitmelkt of de grond anderszins laat renderen. Dan kies je voor de beste opbrengst en dit is natuurlijk een hoog renderende oplossing waar je ook nog eens weinig voor hoeft te doen als boer.

Toch vind ik het (even “op de zeepkist”) erg bezwaarlijk dat er op grote schaal landbouwgrond ingezet wordt voor de energietransitie. Niet in de laatste plaats omdat ik het lelijk vind maar vooral omdat het landbouwgrond is. Vruchtbare grond, die voedsel kan opbrengen, op die manier buiten gebruik stellen is in mijn ogen not done. Er zijn genoeg daken van allerlei (overheids)gebouwen, kantoren, parkeergarages en huizen in Nederland waar zonnepanelen op kunnen. Daarnaast is het óók slecht voor de natuur (onder andere vogels). Oke, .. van de zeepkist af..

 

Via Steentil ging ik richting Feerwerd, langs het Reitdiep. Van daar richting Ezinge, en bij Hardeweer besloot ik een afslag te nemen die mij leuker leek dan op dat moment al weer richting huis te fietsen – daardoor fietste ik als het ware met een wijde boog om Ezinge heen om vervolgens via Saaksum, Barnwerd langs de Piloersemaborg richting Noordhorn te gaan.

Als ik het mij goed herinner kwam ik bij Hardeweer nog weer langs de Ezeltjes. Ezeltje Strek Je (om maar bij de staande uitdrukkingen te blijven) is ook een uitdrukking die niet uit de lucht is komen vallen..

 

Bij Saaksum – de Oogst wordt al weer binnengehaald op sommige plekken.

Onderweg kwam ik ontzettend veel buizerds, torenvalken en natuurlijk allerlei andere vogels tegen. Maar het werd al wat later, de zon stond laag en de vogels hadden er niet zo veel zin in – ze waren erg beweeglijk en gingen er vaak al vandoor als ik ook maar enigszins in de buurt was. Eén keer lukte het wel nog een buizerd op de foto te krijgen (foto staat hier onder).

Lekke band!

De achterband van mijn fiets was eigenlijk wel een beetje aan vervanging toe maar ik dacht “ach het kan nog wel even”. Ter hoogte van de Piloersemaborg maakte ik een onhandige manoeuvre en raakte met het achterwiel van het betonpad af. Oke, kan gebeuren. Maar even verderop werd ik in een scherpe bocht, kennelijk veranderde daardoor de druk op de band, geconfronteerd met de gevolgen. De zijkant van de band was flink gekneusd, de binnenband kwam er zelfs wat doorheen, en het begon flink te suizen. Lekke band. Dus de laatste kilometers, circa een half uurtje, met de fiets aan de hand gelopen. Dat wordt dus toch eerder langs de fietsenmaker dan gedacht.

Meer foto’s

Klik op een foto voor een grotere afbeelding.

 

Oogsttijd, Torenvalken, Buizerds, Kerkje en Molen Feerwerd

Zomerse taferelen weer in het mooie Middag-Humsterland. Ongelofelijk veel torenvalken en twéé buizerds waarvan er ééntje was die een soort kat-en-muis spel met mij speelde. Telkens als ik ‘m weer zag en de camera te voorschijn haalde, was hij net te snel weg.

Maar niet altijd, .. verstopt in een hoogspanningsmast zat hij (of zij) mij weer te bekijken. Ik was nét snel genoeg met de camera. Geen fantastische foto. Even later zag ik ‘m weer neerdalen op een hek. Camera weer aan, .. wég buizerd.

In de weilanden eerder, vlak bij Den Ham, ook al een gezien. Ook hier geen beste foto. Ze zijn erg schuw en mijn camera is er niet geschikt voor. Maar goed, onder het motto “pics or it didn’t happen” plaats ik ze toch maar.

Vanavond dus een ritje door het Middag-Humsterland, zoals wel vaker, langs Den Ham, door de Beswerd polder, langs Ezinge, door Feerwerd (molen boven) en langs het Aduarderdiep via Steentil, Aduard en weer terug in Noordhorn.

Bij het Aduarderdiep was de agrarische bedrijvigheid groot.. een ontsnapte koe ontregelde het verkeer. Samen met een andere man gewacht tot de boer er was (die kennelijk door iemand anders gealarmeerd was, want ze waren er snel, al voor ik het nummer van de politie in mijn telefoon had gevonden) en verkeer tot vaart minderen manen.

Sommige mensen wilden tóch doorrijden namelijk terwijl de koe midden op de weg stond. Geen foto’s want we waren bezig. Op dat moment zijn er eventjes andere prioriteiten.  De koe had kennelijk verkoeling gezocht in de sloot (onder de modder) en was er aan de verkeerde kant uit gekomen. Toen de boer en boerin de koe bij het weiland hadden ben ik verder gefietst.

Even verderop een mooie oogstplaatje (boven). De zon er mooi op. Aan de overkant van het diep, maar met mijn camera is dat dan weer géén probleem uiteraard.

Een leuke route die ik grotendeels al vaker heb gereden maar het blijft de moeite waard, het Groninger landschap!

In totaal zo’n 22 kilometer.

MEER FOTO’S

Klik op de foto’s hieronder voor vergroting

Bourtange “Vesting Specatulum”

In Vestingstad Bourtange werd dit weekend Vesting Specatulum gehouden. Dit weekend opende Bourtange de vestingpoorten voor de “Fogelvreien” en kon je een reis terug in de tijd beleven. Van Middeleeuwen tot en met de 80-jarige oorlog, alles ademde de cultuur en het leven uit het roemruchte verleden.

HISTORISCHE VESTING
In 1580, tijdens de Nederlandse Opstand, volgde de stad Groningen de noordelijke stadhouder Rennenberg in zijn keuze voor Spanje. De stad werd toen bevoorraad vanuit Duitsland, via een weg op de zandrug (tange) die door het Bourtangermoeras voerde.

Om deze bevoorradingsweg te blokkeren gaf Willem van Oranje aan de overste Diderick van Sonoy opdracht op de weg een schans aan te leggen.[2] Na zijn dood werd het werk voortgezet door Willems opvolger en neef Willem Lodewijk van Nassau (de oudste zoon van zijn broer Jan VI de Oude).[2] In 1594 werd de stad Groningen heroverd en werd de vesting Bourtange onderdeel van de grensverdediging van de drie noordelijke provincies Groningen, Friesland en Drenthe. Lees verder op Wikipedia.

VERKEERDE AFSLAG: BUIZERDS BIJ BLIJHAM
Voor ik aankwam echter was ik door een voortrsorteerfoutje (..) een afslag te laat de A7 af. Er zat  iemand met z’n caravan te treuzelen waardoor ik de juiste niet meer kon nemen. Met als gevolg dat ik een afslag verder de weg af moest en over allerlei kleine landweggetjes terug geleid werd door de navigatie.

In dit geval dus geen straf. Want de boeren waren aan het oogsten (geeft ook altijd een leuk plaatje!) tussen Blijham en Bellingwolde (Blijhamsterweg) én, .. daar had je zowaar twee buizerds! Want graan dat geoogst wordt, zorgt voor muizen en andere dieren die op de vlucht slaan en daar hadden deze jongens (twee stuks) wel zin in! Ze scheerden gewoonweg vlak over mij heen. Met als gevolg mijn beste foto ooit van een buizerd. Ik voelde mij wel een beetje een geluksvogel. Ik heb meerdere foto’s kunnen maken, dit (boven) was de beste.

VESTING SPECATULUM
Vesting Specatulum beloofde een mooi programma en ik was dan ook blij met het mooie weer. Helaas kon, juist door het mooie weer, niet alles doorgaan wat oorspronkelijk in de planning zat wegens brandgevaar. Desondanks was het een hele geslaagde middag.

Ook hier weer prachtige vogels, waaronder dit hele mooie uiltje. Het beestje was inmiddels al acht jaar, hoorde ik, en relatief tam.

Her en der verspreid waren tentenkampen, de re-enactors waren actief met allerlei dingen en een optocht door het stadje. Ook was er middeleeuwse(?) muziek te horen door diverse groepen uitgevoerd. Eén van de bands had een paar bandleden die ook nog leuk konden dansen (foto boven), na het dansje gingen ze weer het podium op om verder te spelen met de andere bandleden. Het plezier dat deze mensen in hun “act” hebben straalde er gewoon van af!

Natuurlijk is het gewoon ook een prachtig stadje. Mijn aandacht werd ook getrokken door het kleine witte gebouwtje, hier boven, de Synagoge van Bourtange. Op de muur een plakkaat (zie foto’s hieronder) van in de oorlog gedeporteerde Joodse inwoners.

In 1842 kon de synagoge in de Batterijstraat worden gebouwd. Achter dit gebouw werd de onderwijzerswoning gerealiseerd. In de Tweede Wereldoorlog is de Joodse bevolking van Bourtange grotendeels naar Polen gedeporteerd en daar vermoord. Vier personen hebben de oorlog als onderduiker overleefd en een persoon is teruggekomen uit Auschwitz – Birkenau. In 1948 werd de joodse gemeente van Bourtange opgeheven, door haar samen te voegen met die van Stadskanaal. Lees verder op Wikipedia.

FOTO’S
Bijgaande de (selectie) van foto’s van vandaag. Klik op een foto voor een vergroting.