Tag: Briltil

Kerk Midwolde, Leek, Groningen

Langs de kerk van Midwolde: het Praalgraf van Van In- en Kniphuisen

Midwolde herbergt een prachtig kerkje met daarin het praalgraf van Van In- en Kniphuisen. Een Nederlands, 17e-eeuws, grafmonument in de kerk van Midwolde, gemaakt door beeldhouwer Rombout Verhulst in opdracht van Anna van Ewsum.

Eén van die kerkjes waar ik al vaker ben geweest. Maar het blijft de moeite waard om even naar binnen te stappen als je langs komt. Zoals vandaag. Heerlijk weer, een hele zachte November-dag en dus: even op de fiets er op uit. Ik hoop dit jaar de minstens 1.000 “toeristische kilometers” nog aan te tikken, nog 31 te gaan na vandaag. Het kerkje is onlosmakelijk verbonden aan het landgoed Nienoord, waar ik ook al vaak ben geweest. Zowel alleen als met vrouw, kinderen en vrienden.

Vandaag ging de (fiets)route via Zuidhorn, Briltil, Fanerweg, Pasop, Traansterweg, langs Tolbert, Midwolde, langs het Leekstermeer, Lettelbert, Enumatil en vervolgens weer door Zuidhorn heen naar huis. Een tochtje van iets meer dan 30 kilometer.

Grote Zilverreiger

Grote Zilverreiger (Zuidhorn)

Vlak bij Briltil stopte ik even om wat foto’s te maken van een buizerd die op zijn gemak op een paal in het weiland zat. Toen ik mij daarna omdraaide om weer op de fiets te stappen stond vlakbij, aan de overkant van de weg, er een prachtige Grote Zilverreiger op z’n gemak in het weiland te speuren naar wat lekkers.

Ik heb ze natuurlijk wel vaker op de foto gekregen maar zelden zo mooi dichtbij en in zoveel detail. Heel erg blij mee dus.

Praalgraf kerk Midwolde

Hoewel het kerkje van Midwolde niet echt mijn doel was (het idee was “even richting gebied bij Leekstermeer”) kwam ik er langs en was de kerk voor bezoek geopend. Het was er niet druk, en er was keurig éénrichtingsverkeer aangegeven door de kerk dus corona-proof bezoekje aan de kerk brengen was mogelijk.

Doordat er een looproute was, was de uitgang nu aan de zijkant en kwam je daar op het kerkhof terecht. Het was mij nooit zo opgevallen maar daar zijn nogal wat graven! Leven en dood zijn vaak sterk verbonden met de kerk. En dat zie je ééns te meer als je zo’n kerkhof over wandelt. Ook prachtige grafteksten af en toe.

De zon gaat al weer vroeg onder nu het weer zo laat in het jaar is en dat zorgde voor een mooi plaatje van de Burgemeester Swartbrug, de spoorbrug over het van Starkenborghkanaal.

Meer foto’s en route

Klik op één van onderstaande foto’s voor een grotere weergave. De route is ook te vinden op mijn Strava-account.

Huiszwaluw op het nest

Huiszwaluwen, Lettelbert en de Pofferd

De Huiszwaluwen zijn teruggekeerd en hebben inmiddels de eieren zelfs uitgebroed, het gaat tekéér onder de nok van ons dak! De ouders vliegen af en aan en de jongen maken af en toe flink herrie! Dacht ik recent nog dat ze nog geen jongen hadden, nu weten we het zeker: het nest zit vol leven!

Voor de Koolmezen en Pimpelmezen is het laatste zakje pinda’s opgehangen. Ze kunnen zich al lang goed zelf redden uiteraard maar regelmatig komen ze nog even kijken en een snackje halen. Ze zijn inmiddels zodanig aan ons gewend dat ze zelfs als wij in de tuin zitten aan komen vliegen om even iets te scoren!

Vorig jaar hebben we aardig wat foto’s én een video gemaakt van de zwaluwen. Deze keer hoop ik ook weer op zijn minst een aardige serie te maken. De eerste zijn er al weer (bijgaand). Ik doe de video onderstaand nog even in de herhaling!

Fietsen naar Lettelbert en de Pofferd

Vandaag, op 1e pinksterdag, samen met mijn vrouw even een leuke route gereden richting Lettelbert en terug langs de Pofferd. Zo’n 30 kilometer met prachtig weer, wel een stevige wind af en toe maar de meeste stukken hadden we zijwind of zelfs goed voor de wind. En dan is fietsen geen straf! De route is te vinden op Strava.

De boeren hebben het druk. Zondag is in deze tijd van het jaar voor hen vaak een ‘werkdag’ want als er gemaaid moet worden of geoogst, is wachten op een volgend moment vaak niet aan de orde, immers het weer kan zo omslaan? Is het weer er geschikt voor, dan gaan ze op de tractor!

Onderweg zagen we meerdere buizerds, een torenvalkje, putters, een rietgors (bij Briltil) en natuurlijk de nodige reigers, eenden, meerkoetjes en ga zo maar door. De route ging via Briltil, Midwolde, Oostwold, Lettelbert, De Poffert, Lagemeeden, Den Horn en Zuidhorn.

Bij Oostwold kwamen we nu zo binnen rijden dat ik de achterkant van het prachtige kerkgebouwtje zag. En we vroegen ons af wie dit bedacht heeft én wie dáár toestemming voor heeft gegeven?! Wie dóet zoiets nou met zo’n prachtig gebouwtje? Het lijkt nergens op deze ramen!

De voorkant is prachtig om te zien, maar dit is puur verminken in mijn optiek. Het staat als een vlag op een modderschuit om zulke ramen in zo’n gebouw te plaatsen. Een blunder van de architect én de ambtenaar die hiervoor een vergunning heeft verleend? Enfin, het leed is al geleden natuulijk.

Tussen Den Horn en Zuidhorn troffen we zeker tien(!) ooievaars aan en ook heel veel reigers. Ze waren neergestreken in een paar weilanden weerszijden van het fietspad. Een prachtig gezicht. Ongelofelijk eigenlijk hoeveel ooievaars je tegenwoordig weer ziet. Vroeger een uitzondering! Nu “struikel” je er bijna over! Ik heb er dan ook behoorlijk wat foto’s van inmiddels. Mijn vrouw vroeg zich dan ook af waarom ik er wederom foto’s van maakte want: “daar heb je toch al heel veel van?”. Maar foto’s van Ooievaars? Daar heb je natuurlijk nóóit genoeg van. Net als van heel veel andere vogels en dieren. En gitaren natuurlijk, maar da’s een ander onderwerp.

FOTO’S

Klik op de (onderstaande) foto’s voor een vergroting.

 

Botvink, Ooievaar en Hazen bij Zuidhorn

Een (ongepland) fietstochtje van Noordhorn naar Zuidhorn, Briltil, ’t Faan, Enumatil, Den Horn, via het Hornpad weer naar Zuidhorn en terug naar Noordhorn. Onderweg gezien (en op de foto) een hele mooie vink (botvink), Blauwe Reiger, kieviten, Haflingers, Hazen een Ooievaar en bij thuiskomst nog een Turkse Tortelduif.

We hebben een schitterende zomer dit jaar. En ook het voorjaar was uiteraard al genieten. Ik heb nog nooit zoveel vogels en dieren kunnen fotograferen als de afgelopen maanden en er lijkt maar geen einde aan te komen.

Vanavond even “zin om te fietsen”. Even een blokje om werd toch weer een tochtje van zo’n 18 kilometer “door de buurt”.  En ik trof het ontzettend mag ik wel zeggen. Het begon vlak na Briltil al goed. Ik hoorde een vogel die ik nooit eerder gehoord had. Goed luisteren en toen zag ik ‘m in de boom zitten. Een Vink (Botvink) die zijn “territoriumroep” hard ten gehore gaf (hier te beluisteren).

Terwijl ik nog op de fiets aan het ‘uitrollen’ was (de vink zat in een boom langs de weg) de camera aan gezet en zo snel mogelijk schrepstellen en afgedrukt. Ik wilde nóg een maken voor de zekerheid ingeval deze onscherp zou zijn maar toen was de vink al vertrokken. Even later hoorde ik ‘m weer (of een soortgenoot?) maar kon ‘m niet lokaliseren.

Hoewel vinken veel voorkomen in Nederland (volgens de vogelbescherming) kan ik me niet herinneren ze erg vaak te hebben gezien. Op de foto had ik ‘m zeker nog niet. Mooi in de avondzon in de boom. Ben er erg content mee!

Via ’t Faan ging ik richting Enumatil en veel foto’s kon ik niet maken. Wel zag ik ontzettend veel kieviten maar helaas houden die altijd dusdanig afstand dat ik met mijn camera nauwelijks een goede foto er van kan maken. Maar soms heb je een beetje geluk en loopt er een vlak langs je…

Bij Den Horn in de buurt trof ik nog een paar mooie Haflingers in een weiland. Eén van de Haflingers probeerde driftig het gras aan de andere kant van het hek te bemachtigen. Dus dat was mijn kans! Even een handje geplukt voor ‘m en dat werd op prijs gesteld. Ook de andere twee kwamen meteen aan en de lichaamstaal van de dieren maakte duidelijk: “Wij willen ook!”. Dus dat moest dan maar even.

Tussen Den Horn en Zuidhorn ligt een mooi fietspad (het Hornpad), dat uitkomt, als je richting Zuidhorn gaat, op de Klinckemalaan. Daar trof ik deze prachtige ooievaar en een reiger die ietwat onhandig aan het landen was.. Niet helemaal perfecte foto’s van de reiger maar ik moest én snel zijn én er zat veel beweging in het dier.

Langs datzelfde pad ook twee buizerds gezien. En het is wel duidelijk waarom er zoveel roofvogels zijn te vinden in het gebied! Eten in overvloed. De hazen waren dan ook erg alert maar niet alert genoeg. Vanachter het riet langs het pad kon ik ze prima op de foto krijgen.

Ik denk dat ik er langs het pad ruim 10 stuks heb gezien. En er zullen er vast nog wel meer zijn geweest.

ROUTE

Totaal afgelegd ca. 18 kilometer.

FOTO’S
Het zal de regelmatig bezoekers opvallen: ik heb een nieuwe “gallery” plugin in de site geïnstalleerd waardoor de foto’s, naar mijn smaak, mooier gepresenteerd worden met name op mobiele apparaten (tablets en telefoons).

Klik op een foto voor een vergroting/slideshow.

 

Hoeve Paradij, Ooievaars en Oostergast Zuidhorn

Vandaag vierde Hoeve Paradij bij Aduard haar tienjarig bestaan en hield een open dag. Dat kon ik mooi inpassen in een rondje fietsen door de regio uiteraard. Dat rondje ging van Noordhorn via  Aduard (Paradij), Nieuwklap, Den Horn, Enumatil, Pasop, Tolberter Petten, Oldekerk, Niekerk, Briltil, Zuidhorn (even langs de Oostergast) weer naar Noordhorn.

Een verslag van de Open Dag bij Hoeve Paradij is hier te vinden.

Hoeve Paradij is een zorgboerderij. Mensen met, bijvoorbeeld, een beperking kunnen daar als dagbesteding dieren verzorgen e.d. En de dieren zien er uitstekend verzorgd uit! Ze hebben lekker veel ruimte; de stallen bijvoorbeeld zijn ruim en diervriendelijk.

Na het bezoek aan de zorgboerderij ben ik weer op de fiets gestapt en heb een beetje langs (delen van) eerdere route(s) gereden.

Tussen Nieuwklap en Nieuwbrug, aan de waterkant

ENUMATIL
Bij Enumatil even een stop gemaakt om de Gereformeerde Kerk (vrijg) op de foto te zetten. Ik zag ‘m eigenlijk bij toeval en deze had ik nog nooit vastgelegd.

De kerk was gebouwd als Gereformeerde Kerk. In 1945 werd dit een Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt. De gereformeerden (= hervormden) van Enumatil behoorden vanaf 1651 bij de kerk van Lettelbert. De afstand die elke zondag gelopen moest worden was toch wel zodanig dat gepleit werd voor een eigen kerk voor Enumatil. Al in de 18de eeuw werden in de school kerkdiensten gehouden. Ten slotte werd in de Dorpsstraat op 1 oktober 1848 een eigen kerk in gebruik genomen (Reliwiki).

De kaart (verder) klopt niet helemaal – ik ging van Enumatil naar Pasop en daar nam ik de route door Traansterwijk. In Pasop kwam ik Ooievaars tegen, waarschijnlijk het koppel ooievaars dat in Oldekerk/Niekerk een nest heeft.

Nadat ik ze een tijdje geobserveerd en gefotografeerd had besloot één van hen te vertrekken en vloog vlak over mij heen. Geen perfecte foto maar wel een mooi moment. Het zijn prachtigde vogels om te zien!

NIEKERK
Ik fietste door richting Niekerk (waar het nest is) en nam daar nog een kijkje. Eén van de ooievaars zat op het nest met een (niet zichtbaar) jong. Volgens een voorbijganger waren er drie jongen maar is er nog maar één over.

Waterhoen bij het ooievaarsnest

Ik trof daar een stelletje waterhoenen met jongen aan. Ze zijn altijd wat schuw en lastig op de foto te krijgen maar, na lang genoeg wachten -verscholen achter de begroeiing- had ik geluk en lieten ze zich (goed) zien.

ZUIDHORN
In Zuidhorn langs het braakliggdende stuk grond gegaan waar eerst de Borgh stond om te kijken of ik nog wat vlinders kon fotograferen daar. Dat viel een beetje tegen maar er was wel het een en ander te zien. De waterpoel daar zit vol kikkers overigens!

Daarna doorgefietst richting de Oostergast. Daar is een “hertenkamp” (tegenover het Zonnehuis). Er huizen een paar prachtige hertjes, vogels, kippen, konijnen en andere dieren.

Hertenkampje, Oostergast, Zuidhorn

Toen ik de Oostergast uit fietste dacht ik even dat er een paar honden in het weiland naast de Brede School zaten. Bleken het toch varkens te zijn. Zo te zien (bij nazoeken op Google) waren het Duroc varkens. Een soort die gehouden wordt voor zijn vlees.

ROUTE

Volgens MAPS heb ik een route afgelegd van 33 kilometer. Maar met omrijden er bij was het in totaal, volgens de fietscomputer, 38 kilometer.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat

 

Meerkoeten bij Briltil (Zuidhorn)

De Meerkoeten bij Briltil, en de futen, waar ik hier eerder over schreef, hebben de kuikens groot inmiddels. Sterker nog, de futen waren in geen velden of wegen meer te bekennen.

Mogelijk zijn de futen vertrokken naar een rustiger plek of, hopelijk is dat niet het geval, hebben het nest verlaten.  Laatst zag ik namelijk, toen het erg warm was, dat de jeugd daar van de brug aan ’t springen was, aan het zwemmen, en met motorbootjes aan het varen. Het zou mij niet verbazen als de futen hebben besloten door deze drukte te vertrekken. Want toen ik de vorige keer er foto’s maakte, waren de eieren nog niet eens uitgebroed en dat zou nu ongeveer het geval moeten zijn geweest.

De meerkoeten en de jongen waren er in elk geval nog wel. Kennelijk was het bedtijd voor de jongen want moeders ging met de kids liggen slapen.

(De foto’s zijn gemaakt op 15 juni 2018)