Tag: reigers

Huiszwaluw op het nest

Huiszwaluwen, Lettelbert en de Pofferd

De Huiszwaluwen zijn teruggekeerd en hebben inmiddels de eieren zelfs uitgebroed, het gaat tekéér onder de nok van ons dak! De ouders vliegen af en aan en de jongen maken af en toe flink herrie! Dacht ik recent nog dat ze nog geen jongen hadden, nu weten we het zeker: het nest zit vol leven!

Voor de Koolmezen en Pimpelmezen is het laatste zakje pinda’s opgehangen. Ze kunnen zich al lang goed zelf redden uiteraard maar regelmatig komen ze nog even kijken en een snackje halen. Ze zijn inmiddels zodanig aan ons gewend dat ze zelfs als wij in de tuin zitten aan komen vliegen om even iets te scoren!

Vorig jaar hebben we aardig wat foto’s én een video gemaakt van de zwaluwen. Deze keer hoop ik ook weer op zijn minst een aardige serie te maken. De eerste zijn er al weer (bijgaand). Ik doe de video onderstaand nog even in de herhaling!

Fietsen naar Lettelbert en de Pofferd

Vandaag, op 1e pinksterdag, samen met mijn vrouw even een leuke route gereden richting Lettelbert en terug langs de Pofferd. Zo’n 30 kilometer met prachtig weer, wel een stevige wind af en toe maar de meeste stukken hadden we zijwind of zelfs goed voor de wind. En dan is fietsen geen straf! De route is te vinden op Strava.

De boeren hebben het druk. Zondag is in deze tijd van het jaar voor hen vaak een ‘werkdag’ want als er gemaaid moet worden of geoogst, is wachten op een volgend moment vaak niet aan de orde, immers het weer kan zo omslaan? Is het weer er geschikt voor, dan gaan ze op de tractor!

Onderweg zagen we meerdere buizerds, een torenvalkje, putters, een rietgors (bij Briltil) en natuurlijk de nodige reigers, eenden, meerkoetjes en ga zo maar door. De route ging via Briltil, Midwolde, Oostwold, Lettelbert, De Poffert, Lagemeeden, Den Horn en Zuidhorn.

Bij Oostwold kwamen we nu zo binnen rijden dat ik de achterkant van het prachtige kerkgebouwtje zag. En we vroegen ons af wie dit bedacht heeft én wie dáár toestemming voor heeft gegeven?! Wie dóet zoiets nou met zo’n prachtig gebouwtje? Het lijkt nergens op deze ramen!

De voorkant is prachtig om te zien, maar dit is puur verminken in mijn optiek. Het staat als een vlag op een modderschuit om zulke ramen in zo’n gebouw te plaatsen. Een blunder van de architect én de ambtenaar die hiervoor een vergunning heeft verleend? Enfin, het leed is al geleden natuulijk.

Tussen Den Horn en Zuidhorn troffen we zeker tien(!) ooievaars aan en ook heel veel reigers. Ze waren neergestreken in een paar weilanden weerszijden van het fietspad. Een prachtig gezicht. Ongelofelijk eigenlijk hoeveel ooievaars je tegenwoordig weer ziet. Vroeger een uitzondering! Nu “struikel” je er bijna over! Ik heb er dan ook behoorlijk wat foto’s van inmiddels. Mijn vrouw vroeg zich dan ook af waarom ik er wederom foto’s van maakte want: “daar heb je toch al heel veel van?”. Maar foto’s van Ooievaars? Daar heb je natuurlijk nóóit genoeg van. Net als van heel veel andere vogels en dieren. En gitaren natuurlijk, maar da’s een ander onderwerp.

FOTO’S

Klik op de (onderstaande) foto’s voor een vergroting.

 

Kievit bij de Kollumerwaard, Friesland

Fietsen van de Kollumerwaard naar Lutjegast

Een fietstocht richting de Kollumerwaard, via onder andere Kommerzijl, Munnekezijl en vervolgens richting Kollumerpomp (Ooster-Nieuwkruisland), Warfstermolen, Pieterzijl, door de Westerhorn om uit te komen bij Lutjegast.

Een gevalletje van enige zelfoverschatting én een hekel aan een lang recht stuk tegen de wind in zorgde voor een flinke tocht vandaag. Volgens de fietsteller ruim 50 kilometer, Strava was iets minder optimistisch en gaf 2 kilometer minder aan.

Ooievaars

Het plan was er al langer om weer eens op de fiets richting Kollumerwaard te gaan. De laatste (en ook de eerste) keer dat ik daar heen was gefietst was in februari 2019. Het plan was, en dat is ook gelukt, om vervolgens door Ooster-Nieuwkruisland terug te fietsen. Dat ik uiteindelijk in Lutjegast uit zou komen was niet helemaal de bedoeling, maar wel leuk want: een nieuw stukje fietspad ontdekt waar ik nog nooit eerder langs was gekomen.

Vlak na vertrek trof ik even buiten Noordhorn drie ooievaars aan. Ik denk dat het waarschijnlijk dezelfde zijn die ik eerder deze week ook al had gezien toen ik naar Electra ging fietsen maar toen waren ze te ver weg om goed vast te kunnen leggen. Nu niet en ze bleven rustig rondscharrelen terwijl ik foto’s maakte.

Mooi dat ze nu ook hier regelmatig voorkomen! Even verderop, bij Heereburen, een prachtige reiger. En later nog meer reigers. Kennelijk hebben ook die het goed hier! En een kievit redelijk goed op de foto. De rit begon dus al weer goed.

Kollumerwaard

Ik ben richting de parkeerplaats gefietst langs de Kwelderweg, daar heb je namelijk een soort van ‘uitkijkwand’. Ik wilde daar even een stop maken om even een kijkje te nemen en even wat te rusten maar helaas was het daar nogal druk en de ‘anderhalve-meter’ regel werd door de mensen daar vol genegeerd. Dus ben ik door gefietst.

Wie overigens ook de aanbevelingen aan hun laars lijken te lappen zijn de racefietsers. In grote groepen, zonder voldoende afstand, kwam ik ze weer tegen.. en niet alleen vandaag, het is al een tijdje gaande dit gedrag. Dat terwijl de Wieler Unie héél helder is over de richtlijnen! Maximaal vier personen, anderhalve meter afstand! En zoals ik later zag negeren ook jongeren, in overvolle bootjes, de regels massaal. Het is jammer en dom. Verder ga ik er maar niet over “zeuren”, de eventuele consequenties zijn voor de mensen zelf.

Helaas lieten de Konikpaarden zich alleen van grote afstand zien vandaag. Er waren wel wat Buizerds actief, maar ook maar lastig vast te leggen door de hoogstaande zon én afstand. Toch een poging gewaagd om een te ‘volgen’ met de camera en een paar opnames gemaakt. Niet perfect, wel goed te zien hoe het dier aan het speuren was naar prooi.

Daarnaast zag ik ook hier weer een prachtige Kievit, nog dichterbij dan bij Heereburen en hij bleef mooi rustig rondscharrelen zodat ik ook hier weer een aantal foto’s kon maken (bovenaan).

Lutjegast

Uiteindelijk kwam ik dus in Lutjegast terecht. Geboorteplaats van Abel Tasman, Klaasje Meijer (van K3) én natuurlijk kennen we Lutjegast omdat Arjen Lubach er in zijn kinderjaren gewoond heeft..

De geplande route was in eerste instantie om via de Bosscherweg richting Noordhorn te gaan, langs Grijpskerk en Niezijl, maar zo’n lang stuk vol tegen de wind in had ik geen zin in. Dus besloot ik door de Westerhorn te fietsen. Echter, daar kwam natuurlijk bij Eibersburen weer de keuze: een lang recht stuk min-of-meer tegenwind (en ik vind het saai, zo’n lang recht eind) langs het Van Starkenborghkanaal of iets anders verzinnen. Ik besloot te kiezen voor nog een stukje extra omrijden via Lutjegast.

Er is daar een heel leuk “hertenkampje” zo zag ik. Even gestopt om wat foto’s te maken van de herten, eenden en de pauwen. Als je stopt komen de dieren, in de verwachting van voer, natuurlijk gelijk op je af. De kippen voorop uiteraard (“er als de kippen bij zijn” is natuurlijk wel ergens op gebaseerd).

Lutjegast kende tot niet eens zo lang geleden maar liefst drie(!) kerken op een inwoneraantal van iets meer dan 1100 mensen. Er zijn er nu nog twee en de foto toont de (voormalige) Gereformeerde Kerk. Opvallend: géén kerktoren! De kerk is een zogeheten ‘kruiskerk’, wat verwijst naar de plattegrond van het gebouw.

In een interview vertelde Arjen Lubach al eens dat zijn ouders niet erg honkvast waren en dat ze nog wel eens wisselden van kerk, wat ze indertijd niet in dank werd afgenomen. De tijden zijn veranderd; Gereformeerden en Hervormden zijn weer één geworden in de PKN en de CGK is niet meer: die is in 2010 opgeheven.

De Hervormde Kerk is éigenlijk mooier maar omdat er allemaal bomen voor staan kon ik daar geen mooie foto van maken. Misschien in de winter een keer proberen, als de bomen wat minder blad hebben. Van de (voormalige) Christelijk Gereformeerde Kerk moet ik volgens mij nog ergens een foto hebben maar kan ‘m nergens meer vinden.

Via Westerzand wou ik richting Gaarkeuken gaan, maar daar kwam ik nog een afslag tegen: een fietspad dat ik niet kende. Dus dat gevolgd en zo kom je uiteindelijk alsnog via een leuke route bij Gaarkeuken aan.

Het staat niet echt aangegeven dat je er langs kunt, er staat slechts een bordje met ‘fietspad’ maar waar je uitkomt mag je dus raden. Zoiets vind ik dus altijd leuk, onder het motto “we zien wel waar het schip strand” moet ik zo’n pad natuurlijk volgen. En dat ging, zoals meestal, goed.

Bij Gaarkeuken stond een oude tractor geparkeerd van een merk waar ik natuurlijk door de naam wel een vermoeden had van de herkomst (Italië) maar nog nooit eerder was tegengekomen. Het blijkt een behoorlijk fabriek te zijn, opgericht in 1910 en nog steeds actief.

Carraro Agritalia designs and builds standard, vineyard and orchard specialty tractors from 55-100 hp under contract for various tractor manufacturers and distributors. Current and past clients include: Antonio Carraro, Case IH, Challenger, Claas, Eicher, John Deere, Massey Ferguson, Renault, Valtra & Yagmur.
(Wikipedia)

Als liefhebber van oude auto’s, tractoren en motoren (dwz. om er naar te kijken!) moet je daar dan natuurlijk wel even een plaatje van maken!

FOTO’S & ROUTE

Bijgaand de foto’s, klik op een foto voor een vergroting. De route is via Strava te vinden.

 

Schapen en scholekster in het weiland

Hemelvaart – Galilea (Friesland)

Zevenhuizen in Groningen kennen de meeste mensen uit de regio wel. Maar ook in Friesland ligt op de kaart een ‘aanduiding’ van Zevenhuizen. Vlak onder Kollum. Ik was benieuwd! Uiteindelijk ben ik er nét langs gereden (verkeerd uitgestippeld op de kaart waardoor ik een afslag mistte) maar als je met streetview kijkt zie je dat er ook weinig te zien is! De route er heen (en langs) was echter wel de moeite waard. En, .. ik kwam door “Galilea”, een streek tussen Burum en Visvliet, waar vroeger een vrouwenklooster was. Toepasselijke naam, zo met Hemelvaart!

Via Heereburen, Kommerzijl, Munnekezijl, Warfstermolen, Kollumerpomp, door de streek Galilea, Visvliet, Gerkesklooster, Eibersburen en langs Gaarkeuken, waar ik ook even weer langs de vogelkijkhut ging. Een mooie tocht van ruim 45 kilometer – geen straf met dit prachtige weer. Het aantal foto’s is in verhouding tot de kilometers wat minder groot deze keer, maar er zijn toch een paar bij waar ik heel blij mee ben.

Dat begint natuurlijk al met de foto van de boerenzwaluw hier boven. Gemaakt bij Heereburen, dus eigenlijk dicht bij huis. Ik kon de zwaluw van vrij dicht op de foto krijgen, dat zie je ook terug in de foto. En hij bleef zelfs toen er drie flinke boerderijhonden aangestormd kwamen gewoon zitten. De honden blaften flink maar je kon aan de manier waarop ze aangerend kwamen al zien dat ze geen kwaad in de zin hadden. Ze vonden het wel gezellig, zo’n bezoeker, geloof ik. Over het algemeen ben ik niet bang voor honden natuurlijk mede omdat ik er altijd mee opgegroeid ben.

Bij Kommerzijl, op de dijk, lagen een paar koeien gezellig te genieten van de zon en ook daar kon ik op mijn gemak een paar plaatjes van maken. Tot na Kollumerpomp daarna de camera niet meer uit de tas gehaald. Nog wel even met ‘de mobiel’ even wat gemaakt voor m’n strava/instagram maar het mag nauwelijks een naam hebben.

Natuurinclusief?

De boeren in die regio zijn, in mijn ogen, duidelijk minder ‘natuurinclusief‘ aan het werk dan in het Westerkwartier van Groningen. Ik zeg niet dat ze het slecht doen maar de weilanden zijn bijna allemaal strak gemaaid inmiddels en er wordt ook geen strook vrij gelaten.

Da’s wel een verschil met onze regio, waar -zeker in het Humsterland- boeren vaak later maaien of langs de sloot zorgen voor een strook waar nog niet gemaaid is en waar je vaak allerlei bloemen en kruiden ziet. Jammer, want juist in m’n jeugd kwam ik veel in de buurt rondom Kollumerpomp en ik herinner mij dat er bijvoorbeeld veel kieviten waren en andere weidevogels. Ik zag ze nu amper.

Buizerd, Gerkesklooster

Wel zag ik veel buizerds en torenvalken. Een teken dat er voor hen kennelijk voldoende voedsel is, of dat een goed signaal is weet ik niet. En reigers!

Bij “Galilea” was een reiger die mij echt de gelegenheid gaf uitgebreid foto’s te maken. Op zo’n 15 meter afstand en hij vloog niet weg toen ik omzichtig stopte en de camera tevoorschijn haalde. Eerst wel op z’n hoede, maar toen ik bleef waar ik was trok hij (of zij?) zich niets meer van mij aan en kon ik een paar hele mooie plaatjes schieten!

Vervolgens langs de molen van Visliet  (1868), waar ik al eens eerder iets over schreef, naar Gerkesklooster om daar langs het water te fietsen richting Eibersburen.

Fietsers van de weg afgedrukt

Iets voorbij Gerkesklooster werd ik ingehaald door een groepje racefietsers. Ik was net gestopt om een Aalscholver op de foto te maken. Plotseling kwam er met veel lawaai ook een auto aan die vóór mijn ogen twee van de fietsers overduidelijk bewust van de weg af reed!

Toen de mannen protesteerden hield de auto in en deed het nóg een keer! Ik schrok me rot, zoomde snel in op de situatie en maakte een foto van de auto/kenteken (erg handig, zo’n superzoom!). Gelukkig had een tegenligger het ook zien gebeuren en die zette even verderop zijn auto zodanig neer dat de man die de fietsers afsneed niet meer verder kon. Een bizarre situatie! Toen ik er heen reed om te melden dat ik een foto had lieten ze weten dat ze het kenteken al hadden en de man even er voor ook al een ‘conflict’ met hen had gehad.

De temperatuur van vandaag was ‘m kennelijk naar het hoofd gestegen.. De racefietsers bleven gelukkig kalm, ondanks duidelijke schade aan de fietsen en schrammen, en de situatie was door de tegenligger onder controle gebracht dus fietste ik verder. Opgelucht dat ik toevallig net stil stond en niet mee in die situatie beland was!

Bij Eibersburen trof ik nog een krooneend aan. Ze komen oorspronkelijk uit Azië en broeden sinds 1942 in Nederland en zijn vrij zeldzaam hier (rond de 500 broedparen in Nederland volgens de Vogelbescherming).

Bij de Vogelhut in Gaarkeuken maakte ik ook nog een even een tussenstop. Zo vanaf de weg gezien was er weinig activiteit en ik was al bijna doorgefietst maar besloot tóch te gaan kijken onder het motto “je weet nooit”. In de vogelhut zelf trof ik een stel boerenzwaluwen aan die insecten aan het vangen waren. Vlak bij de vogelhut zat een zwaan te broeden en er waren wat koeien, ganzen én karekieten (foto van de karekiet is helaas onscherp dus niet hier geplaatst).

Foto’s

Klik op een foto voor een vergroting.

Route

Deze keer had ik voor de verandering een route uitgestippeld en mij er ook nog aan gehouden (zie ook Strava). Nouja, bijna. Bij Gerkesklooster besloot ik “langs de andere kant” van het van Starkenborghkanaal te gaan (waar de racefietsers voro mijn ogen de weg af werden gereden). De route volgens Google Maps was iets korter. In totaal ruim 45 kilometer.

 

Goede Vrijdag: Buizerds, Zilverreigers en kerken

Prachtig fietsweer op Goede Vrijdag! Tijd dus voor een tochtje langs Heereburen, Kommerzijl, Lauwerzijl, Zoutkamp, Ulrum, Leens, Borg Verhildersum, Hunsingokanaal, het Stort, Douwen, Zuurdijk, Ewer, Electra en tot slot Niehove. Zoals je kunt zien niet voor niets uitgeroepen tot mooiste dorp van Nederland vorig jaar.

Zicht op Niehove, Groningen

Het leek wel de “nationale Buizerddag” vandaag. Ik heb nog nooit zoveel Buizerds gezien op één dag. En ook de Zilverreigers die ik eerder tegenkwam waren er weer. Zeker een vijftien stuks. Kennelijk vinden ze het wel fijn in de weilanden rondom Noordhorn! De foto’s van de Buizerds en Zilverreigers zijn niet super qua kwaliteit, toch plaats ik er een paar van.

Buizerds bij Kommerzijl

Bij Kommerzijl waren er drie buizerds zo druk met elkaar bezig dat ik de gelegenheid kreeg er een paar foto’s van te maken. Helaas lastig want ze waren zeer aktief maar het was wel een prachtig gezicht.

Onderweg kwam ik echt van alles tegen van Torenvalken, Buizerds, Kwikstaarten, Gele Kwikstaarten, Zilverreigers, Kuifeenden, Aalscholvers, Blauwe Reigers (bij Noordhorn, bij de terugreis een tiental in een weiland), Wilde eenden, Scholeksters, Kieviten, Grutto’s, Zilvermeeuwen en Zeemeeuwen tot aan natuurlijk koeien, schapen en paarden. Je kunt niet alles op de foto zetten en sommige foto’s zijn helaas echt te slecht geworden vanwege het licht of onscherp.

Haven Zoutkamp

Doel van de fietstocht vandaag was “ergens richting Zoutkamp” te gaan. Dat is gelukt en ik ben verder gegaan richting Ulrum en Leens. Ulrum is natuurlijk bekend vanwege “de afscheiding”: het ontstaan van de Gereformeerde Kerken doordat men zich ging afscheiden van de Nederlands Hervormde Kerk. Daarin speelde de predikant uit Ulrum, Ds. de Cock, een belangrijke rol. Tegenwoordig vormen de Hervormde Kerk en Gereformeerde Kerken weer één kerkgenootschap, de PKN. Ds. de Cock zou zich “in zijn graf omdraaien” als hij het zou horen vrees ik.

Gereformeerde Kerk, Ulrum (1901).

De afscheiding heeft er ook toe geleid dat plaatsen als Ulrum en Leens, en natuurlijk heel veel andere plaatsen in Nederland, nogal wat kerken tellen. Want de verschillende stromingen wilden allemaal eigen gebouwen hebben om samen te komen. Nu ze weer één zijn staan veel kerken leeg.

Omdat ik in Leens de afslag had gemist richting Zuurdijk (..) besloot ik “een volgende afslag” te nemen en kwam langs Borg Verhildersum. Gesloten op dit moment vanwege de corona-perikelen, maar het hek stond open.

Doordat er verder bijna niemand was, kon ik mooi een paar foto’s maken! Een uitgebreide serie over de Borg Verhildersum en wat daar zoal te zien is kun je hier vinden.

Blauwe Reiger bij Niehove (met een gevangen kikker in de snavel)

Via een mooi, rustig, fietspad vervolgens richting Zuurdijk, Electra (waar ik een prachtige aalscholver spotte) en Niehove, waar ik een reiger aantrof die bezig was kikkers te vangen, weer richting huis. In totaal bijna 45 kilometer volgens Strava.

FOTO’S
Klik op een foto voor vergroting.

 

 

Surhuzemer Mieden: Ooievaars, Reigers en Landschap

De Surhuzemer Mieden, of Surhuizemer Mieden, is een buurtschap in de buurt van Surhuizum, Friesland. Via Westerzand, de Bombay (Lutjegast) en de Doezumermieden ben ik er heen gefietst. Een mooie tocht en vanwege de hittegolf ’s morgens al vroeg opgestaan om deze tocht, die ik al een tijdje in de planning had, te maken.

Via Mokkenburg, van Starkenborghkanaal, Gaarkeuken en dan richting Lutjegast (Westerzand). Even voor Lutjegast afgeslagen om over het Molenpad langs de molen De Eendracht bij Sebaldeburen te fietsen. Daar was ik met de Nationale Molendag al langs geweest, maar dan vanaf een andere kant.

Nu ging de tocht ook via een andere route verder – richting de Bombay en Doezumertocht die een logisch vervolg vormen op de Casper Roblesdijk (op de foto het pad rechts). Het zal de vaste lezers niet verbazen dat de planning iets anders was qua route (..) maar uiteindelijk was de afgelegde afstand zelfs iets meer én het waren veel leukere paadjes dan de oorspronkelijke planning!

Ooievaars, Reigers

Bij de molen trof ik een prachtig Ooievaars-stel aan (zie ook de video). Gelukkig zaten ze in een gunstige hoek voor mij qua zon. En even verderop een stel reigers (zie foto’s onder).

Het blijft mij verbazen hoeveel ooievaars je tegenwoordig kunt aantreffen, zeker in onze regio was dat in mijn ‘jonge jaren’ wel anders! Fascinerende, prachtige, vogels. Net als Reigers overigens maar het lijkt wel of de ooievaars veel meer gewend zijn aan mensen of simpelweg minder bang aangelegd?

Doezumertocht

Mijn ‘einddoel’ vandaag was de Surhuzemermieden en hoewel dat een mooi gebied is, vond ik de Doezumermieden (Doezumertocht) eigenlijk mooier en interessanter. Langs de kant van de weg trof ik nog een paar mooie geiten. Ze waren nagenoeg handtam en (vooral voor een broodkorst) gewillig bereid te poseren voor mij.

Video

Zoals gezegd een (korte) video met wat beelden van onderweg. In het Engels ingesproken tijdens de rit overigens, in verband met het feit dat ik de video’s eigenlijk maak voor vrienden in Amerika. Maar als de beelden er toch zijn, dan kan ik ze natuurlijk hier ook wel even delen 🙂

Rotzooi maken en afvaldumping

Via Gekersklooster en Eibersburen ging ik richting de Westerhorn om zo uiteindelijk langs Grijpskerk weer terug te gaan naar ‘ons dorp’, Noordhorn. In de Westerhorn helaas een klassiek gevalletje afval dumpen en vernielzucht.

Erg jammer, dit is zo niet nodig! Het is slecht voor ons milieu om je televisie hier te dumpen en het besmeuren van het bord is ook enorm irritant voor mensen die wél prijs stellen op zo’n informatiebord.. Ook lag er nog flink wat plastic rommel en stenentroep (hinderlijk voor mensen). Even verderop trof ik nog restanten van een gevalletje ‘fikkie stoken’ aan. Náást de (houten!) vogelkijkwand! In deze tijd van droogte echt absoluut onverantwoord gedrag, voor je het weet staat zo’n natuurgebied in de brand. Dat is een ramp voor de dieren maar óók voor alle mensen die daar wonen!

Een behoorlijk stukje gebrek aan opvoeding helaas, ..

Route

De route (klik hier voor Strava) was in totaal ruim 40 kilometer en dat was met deze weersomstandigheden écht wel genoeg. Nu maar lekker uitpuffen voor de ventilator en nagenieten.

Foto’s

Onderstaand de foto’s van vanmorgen. Klik op een afbeelding voor groot formaat.