Tag: schotse hooglanders

Lepelaars Lauwersmeer Jaap Deensgat

Lepelaars, Kneu, Kemphanen en Boerenzwaluwen

Lepelaars, Rietgorzen, Kemphanen, heel veel boerenzwaluwen mét jongen, een Kneu, Grauwe Ganzen, Lijsters, wilde Eenden en natuurlijk Schotse Hooglanders in het Lauwersmeergebied, rondom de vogelkijkhut bij het Jaap Deensgat.

Bij de vogelkijkhut Jaap Deensgat kom ik wel vaker. Maar nog nooit was een bezoekje voor mij persoonlijk zo’n succes als vandaag. Hoewel het weer niet zo geweldig was om er op uit te gaan, en fietsen door de harde wind en af en toe een bui voor mij sowieso geen optie was, wilde ik toch “even naar buiten”. Met de camera en even frisse neus. Dus richting de vogelkijkhut bij het Jaap Deensgat.

Het viel mij bij aankomst op dat ondanks het niet zo geweldige weer er redelijk veel mensen in het Lauwersmeergebied waren en ook bij de toegang van de vogelkijkhut stonden wat auto’s geparkeerd. Ik vermoed dat het te maken heeft met regelmatige waarnemingen van de Casarca eenden. Ze waren voor mij te ver weg om ze goed te kunnen zien, laat staan ze op de foto te zetten of ze te tellen. Wat kennelijk andere bezoekers wel hebben gedaan. Op waarneming.nl zag ik dat rond het tijdstip dat ik er was anderen 26 à 27 van deze eenden geteld hebben.

Lepelaars

 

Aangezien ik van afstand zag dat er al een aantal mensen in de hut waren c.q. er heen liepen en ik sowieso ook even in de omgeving wilde rondkijken (even de benen strekken) liep ik eerst de hut voorbij en dat was –zo bleek– “een gouden greep”.

Want ik trof naast een aantal rietgorzen (later toen ik terug naar de auto liep nog een paar) ook vijf Lepelaars aan! In eerste instantie, vanaf een afstand, dacht ik “zwanen of ganzen”? Maar toen ik dichterbij was werd ik wel heel enthousiast! Ik wist wel dat ze voorkwamen in het gebied maar had ze er nog nooit gezien. En ook nog ‘binnen bereik’ voor mijn camera.

Kemphaan

Daarnaast trof ik vlak daarvoor al twee kemphanen aan. Wat natuurlijk ook prachtig is want die zie je ook niet zo veel, ik althans niet. Voor mij was de tocht eigenlijk al helemaal geslaagd met deze drie prachtige vogelsoorten waarvan ik er één, de lepelaars, nog nooit eerder tegengekomen was in het wild.

Boerenzwaluwen

Het was mij bij een eerder bezoek ook al overkomen dat ik boerenzwaluwen in de vogelkijkhut tegenkwam. Maar, nu zaten ze ook allemaal op de toegangsweg. Met name jonge zwaluwen die door de ouders af en aan gevoerd werden (helaas is mijn camera niet geschikt om dat soort bliksembezoekjes van de ouders vast te leggen dat wil zeggen ik was steeds nét te laat).

De jonge zwaluwtjes waren niet bepaald schuw te noemen. Ze lieten de mensen die op weg waren naar de vogelhut op slechts een paar meter afstand passeren. Kwam je dichterbij dan vlogen ze even weg om vervolgens weer terug te komen. Ik heb er dus een leuke serie foto’s, van slechts een paar meter afstand, van kunnen maken.

In de Vogelkijkhut zitten, net zoals bij een eerder bezoek, dus wederom weer nesten van Boerenzwaluwen. Als je er heen gaat, laat ze rustig hun gang gaan en hou een beetje afstand van ze. De meeste “vogelaars” lijken weinig interesse in ze te hebben en lopen de zwaluwen voorbij. Wat in mijn ogen jammmer is, want ze zijn héél “fotogeniek”!

Kneu, Jonge Kievit

In de fotohut aangekomen kreeg ik ook nog een paar leuke vogels te zien: een Kneu en een jonge kievit.

Helaas geen fotografisch hoogstandje, maar ik was al lang blij dat ik ‘m heb kunnen vastleggen: de kneu staat op de “rode lijst” volgens de vogelbescherming. Er waren er meerdere maar ze zijn niet erg “honkvast”. Dus toen ik er een scherp kreeg meteen afgedrukt. Onder het motto “een matige foto is beter dan géén foto”.

Daarnaast scharrelde er een jonge kievit rond. Ook dáár had ik nog geen foto van.

Na het bezoek aan de Vogelkijkhut ben ik verder gereden richting de haven van Lauwersoog. Onderweg trof ik nog een paar Schotse Hooglanders aan, dus een korte stop waard natuurlijk.

Foto’s

Een geslaagd bezoek dus aan de Vogelkijkhut met veel foto’s van vogels die ik nooit eerder tegen ben gekomen. Zo zie je maar dat het weer voor de dierenwereld kennelijk heel wat minder uitmaakt dan voor de mens want ze waren erg actief en lieten zich goed zien! Wat betekent dat ik ook weer een paar kon plaatsen op mijn account bij waarneming.nl natuurlijk.

Klik op een foto voor grote(re) weergave.

 

Roodborsttapuit, Vinkje en Lettelberter Petten

Wanneer de (foto)fietstocht begint met een vogel waarvan je denkt: “Thuis maar even opzoeken welke dat was” dan kan de rit voor mij niet meer stuk. Het was een Roodborsttapuit. Een vogel die ik maar één keer eerder heb gezien en toen ook vastgelegd, in de Onlanden. En vervolgens, vrij dicht bij huis, een mooi vinkje die mij ook alle gelegenheid gaf foto’s te maken. En dat was maar goed ook want ik had enige moeite met scherpstellen omdat hij in de boom tussen de takken zat.

De foto die ik toen gemaakt heb van de roodborsttapuit hangt bij ons in de hal overigens. Samen met nog een paar foto’s waarvan ik vind dat ze zeer geslaagd zijn. Maar ook deze zijn erg leuk geworden! Het beestje bleef er ook mooi (lang) voor zitten. Verder nog kokmeeuwen, meerkoeten, broedende zwanen, schotse hooglanders, paarden, koeien uiteraard, een paar mooie Blauwe reigers en een paar prachtige Buizerds (bij ’t Faan) gezien.

De route ging vandaag langs de Lettelberter Petten. Ik had de bedoeling langs Oostwold te gaan maar vlak voor Oostwold zag ik een afslag die ik nooit eerder had genomen en dan weet je het wel: kijken waar de weg naar toe leidt. En het was niet teleurstellend! Wat een mooie omgeving! Via deze mooie (extra) kilometers kwam ik uiteindelijk wel weer uit bij Midwolde, wat ik ook in de geplande route had, maar nu vanaf een andere kant. Wat mij weer een mooi uitzicht op het dorpje, en met name de kerk, bood.

FOTO’S
(klik op foto voor vergroting)

ROUTE
Veel gezien en gehoord onderweg, maar lang niet alles op de foto gezet. Anders blijf je ook bezig immers en het doel was om weer eens een lange(re) tocht te maken. Alles bij elkaar toch ruim drie uur onderweg geweest en dat was mooi genoeg voor vandaag. Prachtig weer, maar er stond wel een behoorlijke wind. De route is hier te vinden (Strava) en op onderstaande kaart.

Route Midwolde

De Lettelberter Petten kan ik zeker aanraden. Ik zag bij thuiskomst dat er ook een vogelkijkhut is.

 

De Kollumerwaard, Lauwersmeergebied

Vandaag een flinke “fotofietstocht” gemaakt naar de Kollumerwaard in het Lauwersmeergebied. Een, achteraf gezien, licht overmoedig voornemen om op de fiets daar heen te gaan. Maar, aan de andere kant, het was een mooie fietsttocht!

Even buiten Noordhorn – veelbelovend weer!

De route ging van mijn woonplaats, Noordhorn, naar Niezijl, Kommerzijl, Munnekezijl, Warfstermolen, Kollumerpomp, Dokkemer Nieuwe Zijlen, Kollumeroord, Kollumerwaard, richting Zoutkamp, Lauwerzijl, door Ruigezand, weer langs Kommerzijl richting Niehove, Noorderburen om tot slot na dik 50 kilometer weer te arriveren in Noordhorn.

In Niezijl, Kommerzijl, (langs) Pieterzijl en Munnekezijl weinig foto’s gemaakt. Immers, daar kom ik vaker. En ik wilde toch binnen een redelijk tijdsbestek de Kollumerwaard bereiken. Ook bij Warfstermolen slechts weinig gemaakt. Tussen Warfstermolen en Kollumerpomp viel mij op dat de boeren op sommige plaatsen al aan het oogsten zijn geslagen. Het droge weer heeft kennelijk ook zijn voordelen! Het graan lijkt overal behoorlijk oogstrijp te zijn.

KOLLUMERPOMP

Bij Kollumerpomp viel mij op dat het molentje er wel heel mooi bij stond. Dus ben ik de De Westermolen eens van dichterbij gaan bekijken. Er is daar een (nieuw) fietspad langs het water waardoor je er een mooi zicht op hebt.

In mijn kinder- en tienerjaren kwam ik vaak in Kollumerpomp en nooit was mij opgevallen, of heb ik zelfs maar geweten, dat er op die plaats een molen stond. De reden wordt duidelijk als de molendatabase er op nageslagen wordt: er was tot 1984 een boomgaard die de (niet in al te beste staat verkerende) molen aan het zicht onttrok. Na restauratie en kap van de bomen is de molen weer goed te zien.

Bij de molen trof ik ook deze zwanenfamilie. Ze waren niet gesteld op mijn aanwezigheid dus nam ik maar wat snel na het nemen van deze foto wat extra afstand.

Voorbij Kollumerpomp kun je, over de dijk heen, een afslag nemen richting de Kollumerwaard. Maar die afslag is niet aangegeven en ik heb ‘m gemist. Dus langs Dokkumer Nieuwe Zijlen gefietst. Dat is een kleine omweg. De eerste van nog een paar die ik heb genomen vandaag…

De Kollumerwaard kun je op twee manieren bereiken, ik koos er voor door Kollumeroord heen te fietsen. Een (bescheiden) natuurgebied. Net toen ik dat stukje natuurgebied uit fietste viel mijn oog op een reiger die zich heel slim had verscholen in het riet. De meeste fietsers gingen er gewoon aan voorbij. Een mooi gezicht zo en de reiger stoorde zich niet aan me.

KOLLUMERWAARD

De Kollumerwaard was voorheen een oefenterrein van Defensie. Het is nu een mooi natuurgebied in beheer bij Staatsbosbeheer. Ik nam na een kleine pauze de Wandelroute Vogelpad. Maar de Schotse Hooglanders waren het daar niet helemaal mee eens en versperden mij iets té veel de weg c.q. ik wilde ze niet te veel verstoren. Dus op gepaste afstand een serie foto’s gemaakt (later ook nog van een 2e groep). De paarden zaten áchter de kudde hooglanders dus daar kon ik geen goede foto’s van maken.

VOGELKIJKHUT ‘DE BAAK’

Na hier wat te hebben rondgelopen en foto’s te hebben gemaakt ging ik naar een ander deel van de Kollumerwaard, waar een vogelkijkhut is. Vanuit de Vogelkijkhut prachtig uitzicht alle kanten op: een stuk water waar vandaag in elk geval vier Grote Zilverreigers waren te zien (ik las op waarneming.nl dat er zeven zijn gezien vandaag in het gebied).

Helaas komt mijn camera eigenlijk net te kort om er echt indrukwekkende plaatjes van te maken, maar ik ben er toch redelijk tevreden mee.

De andere kant op kijkend, zag ik zwanen, met jongen, meerkoeten en eenden. De dieren hebben in dit gebied alle rust. Er was verder helemaal niemand in de wijde omtrek te bekennen. Toen ik later terug liep naar mijn fiets kwam er een ouder echtpaar aan om vogels te kijken.

Ook kon je vanuit de (mooie) kijkhut weer goed kijken naar een grote groep hooglanders. Richting fiets trof ik nog een Rietgors(?) aan. Een ‘vraagteken’ want door het tegenlicht kan ik ‘m niet zo goed identificeren. Het zou ook een rietzanger kunnen zijn maar ik denk het niet.

Uiteraard ook redelijk wat vlinders gezien maar minder dan ik had gehoopt. Het gebied is denk ik toch niet aantrekkelijk genoeg voor vlinders. Want, ik heb al een paar keer gelezen dat er meer vlinders dan ooit zijn de laatste tijd. Inclusief hele bijzondere. Dat is te danken aan het warme weer. In dit gebied trof ik er in elk geval niet zo veel aan.

Terug lopend naar de fiets nog weer een mooie reiger gezien, die, eveneens, niet erg schuw was. En waardoor ook van deze reiger een paar mooie foto’s gemaakt konden worden.

Weer op de fiets richting Zoutkamp. Ik volgde een fietspad waarvan werd aangegeven “richting Zoutkamp”. Het komt op ongeveer 3 kilometer afstand van Zoutkamp uit. Terwijl ik dit fietspad volgde zag ik in de lucht iets zweven.. “In de remmen!”. Het was een Zeearend!! Helaas geen geweldige foto, maar desondanks ben ik er wel bllij mee. Want hoe vaak zie je nu een Zeearend in Nederland?! Ik had geluk, ik kon twee foto’s schieten en toen was hij buiten bereik.

DROOGTE

Niet alleen de dieren hebben last van de droogte en de warmte. Onderweg richting Zoutkamp kwam ik deze ‘constructie’ tegen. Een boer die creatief water richting zijn land transporteert, zonder daarbij het verkeer ál te veel te hinderen.

ROUTE
De rest van de rit niet zoveel foto’s meer gemaakt. De route onderstaand (Google Maps) wijkt een klein beetje af van wat ik gefietst heb omdat Google Maps niet alle fietspaden kent. Alles bij elkaar ruim 50 kilometer afgelegd vandaag.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor een vergroting.

Schotse Hooglanders Johan Smitpark Zuidhorn

De Schotse Hooglanders zijn in het Johan Smitpark in Zuidhorn vaste gasten. In de winterperiode zijn ze er niet, maar elk voorjaar worden ze weer gebracht om in het park lekker rond te lopen en te grazen.

Een hooglander-kalf

Afgelopen vrijdag, 15 juni, ben ik ’s avonds even door het park gefietst en kwam ze tegen. Het is een behoorlijke groep en er zijn ook kalveren. Wat mij verbaast is dat mensen er zo vlak langs fietsen en lopen. Zelfs hun kinderen laten zij op minder dan een meter afstand er langs gaan.

De Gemeente Zuidhorn is in haar voorlichting duidelijk genoeg: Veiligheid van de bezoekers van het park staat voorop. Daarom selecteren we alleen dieren die afstand houden tot het publiek. Stoor de kudde niet, vooral nu er jonge kalven zijn. Verder gelden de volgende veiligheidsregels: voer de dieren niet, aai de dieren niet, houd afstand, jaag de dieren niet op, houd honden aan de lijn, laat geen afval in het park achter. (Facebook, Gemeente Zuidhorn).

Het blijven nu eenmaal dieren. Afstand houden is dus geboden. Ook op Wikipedia valt te lezen: Hooglanders zijn geschikt om in natuurgebieden jaarrond als grote grazer te worden ingezet. De dieren zijn in Nederland dan ook veelvuldig te zien in natuur- en recreatiegebieden. Ze hebben weinig zorg nodig en zijn zelden agressief, maar bij een onverwachte confrontatie wordt terughoudend gedrag aanbevolen. Als ruim afstand wordt gehouden zullen de dieren in de regel niet verontrust raken door menselijke aanwezigheid – Wikipedia

Ga er dus rustig heen met de camera om foto’s te maken maar heb respect voor de dieren. Want als ze achter je aan komen dan verlies je de wedstrijd zeker weten…

FOTO’S
Ik heb eerder al een keer van een andere groep foto’s gemaakt (die zijn onder andere hier te vinden). Deze zijn van de huidige groep (of “kudde”) Hooglanders.