Tag: ’t faan

Verjaardag in lockdown: Kuzemer Klooster

Het Kuzemer Klooster is er al lang niet meer. Wat rest is een fundament en een kromming in de weg die aangeeft waar het stond. Bij toeval kwam ik er langs. Het is mijn verjaardag vandaag. Maar door de coronamaatregelen is bezoek van meer dan één persoon niet toegestaan. Dus vieren we het niet echt. Wel met bami met saté op het menu vanavond en een gebakje bij de koffie. En omdat het heel mooi weer was, vanmiddag een fietstocht gemaakt.

De route ging vanaf Noordhorn richting het van Starkenborghkanaal. Daar kwam ik een paar prachtige ganzen en echt héél veel scholeksters tegen. Vervolgens bij Gaarkeuken een paar mooie Aalscholvers op de foto gezet. Ze negeerden mij volledig dus dat was perfect. Ik denk dat het een stelletje was, vooral druk met de veren in orde brengen.

Via Gaarkeuken langs Westerzand richting Lutjegast om vervolgens het Molenpad te nemen waardoor je net aan de rand van Grootegast uit komt. Als je daar aankomt staat er een restant van wat ooit een molen is geweest.

Voormalige korenmolen Grootegast

Je komt ze overal tegen. Heel praktisch de bovenkant er af gehaald en het onderste gedeelte heeft een nieuwe besteming gekregen. Bijvoorbeeld een woning zoals in Doezum of, zoals hier, een schuur. Wat wel jammer is want je zou ook hier een hele mooie woning van kunnen maken natuurlijk. Het kostte mij wat moeite om er informatie over te vinden maar het is toch gelukt.

De voormalige pel- en korenmolen in Grootegast is “in 1847 gesticht door M.G. Visser en vrouw A.K. Brinkman, gebouwd door J.F. Ritzema”. De molen werd geplaatst op het erf dat Visser in 1839 had geërfd van zijn ouders. Zijn broer erfde hun trekschuit met “alle bijbehorende rechten”. Er ontstond in het dorp nog wel wat tweespalt omdat er al een andere molen was (lees de hele historie hier).

De oorspronkelijke eigenaar overlijdt al vroeg, op 40-jarige leeftijd, en heeft dus niet lang van zijn nieuwe onderneming kunnen genieten. Mevrouw Brinkman, zijn weduwe, was ‘kastelein’ van het café dat er voor lag. Ze is 79 jaar geworden. Bij mijn weten is het geen familie van mij. Via de archieven kon ik vrij simpel achterhalen dat haar vader een schipper uit Leek was. Onze Familie heeft een Friese afkomst en is gerelateerd aan het dorp Veenklooster. Er zijn in de familie voor zover mij bekend ook nooit schippers geweest.

In de jaren ’30 van de vorige eeuw was de molen in verval geraakt en is het boveneind er af gehaald. In 1969 is het stenen onderstuk gedeeltelijk afgebroken en de stenen zijn gebruikt om de schuur, links in beeld, aan te bouwen.

Vroeger deed men niet zo moeilijk over het afbreken van een molen of een ander gebouw. Wat dat betreft mogen we van geluk spreken dat er nog zoveel historisch erfgoed over is!

Kuzemer Klooster

Vanuit Grootegast ben ik richting Sebaldeburen en vervolgens richting Boerakker gegaan. Ik zag daar een afslag waar ik bij mijn weten nooit eerder langs was gefietst: de Kuzemerweg. Bij het nakijken van de route op strava zag ik later dat ik die weg op een andere manier ook nog had kunnen bereiken en dan nog een ander onbekend stuk kan fietsen. Die hou ik dus nog tegoed!

Langs deze weg stond in het verleden een klooster. Er rest nu alleen nog een (vervuild) bord.

Kuzemer is een gehucht in de gemeente Westerkwartier in de Nederlandse provincie Groningen. De plaats is vooral bekend omdat hier in 1204 een vrouwenklooster werd gesticht. Het klooster behoorde tot de orde van de Premonstratenzers. Het werd gesticht op een hoger gelegen stuk zandgrond te midden van een groot veengebied. De naam zou verwijzen naar een maar, dat verbasterd werd tot mer. Het klooster had als naam Maria’s poort, wat aanleiding was om de naam van Kuzemer te zien als kuise Maria. Het klooster heeft bestaan tot de reductie van Groningen in 1594. Daarna is het gesloopt. De bouwstenen van het klooster werden door de provincie Groningen te koop aangeboden en zijn daarna gebruikt voor vele bouwwerken in dit deel van het Westerkwartier. (bron: Wikipedia)

Op zeker moment buigt de Kuzemerweg af naar Oldekerk maar er was ook een optie een fietspad te nemen -waar ik al vaker langs ben gegaan- richting de Tolberter Petten. Daarna via de Traansterweg, Pasop en ’t Faan richting Zuidhorn. Langs die wegen kan je nu rustig fietsen maar ik ben bang dat het in de zomer wel weer flink lastig wordt wegens de eikenprocessierupsen.

Voor ik overigens vandaag op de fiets klom was ik nog even langs mijn moeder gegaan. Haar vogel, Zoey, was uit de kooi en ik had een mooie toevalstreffer toen ik een foto (met de smartphone) wilde maken.

Foto’s en route

Klik op een foto voor groot formaat.

 

 

Aalscholver veren drogen

Tolberter Petten en Polder de Dijken

De Tolberter Petten en Polder de Dijken liggen vlak bij elkaar, in de buurt van Boerakker. Naast dat er veel vogels zoals TjifTjaf’s (eindelijk weer eens een mooie foto van!), Putters en diverse roofvogels zoals torenvalken en buizerds te zien zijn is het ook gewoon een heel mooi gebied.

TjifTjaf, Traansterweg

Ik ben er in het verleden natuurlijk al vaker geweest maar er zijn nog genoeg (fiets)paden en wegen waar ik nog geen kilometers gemaakt heb! Dus vandaag ging ik die kant (weer) op. Via Briltil, ’t Faan, langs Pasop en Traansterweg richting de Tolberter Petten – een gebied dat ontstaan is uit de werkverschaffing begin jaren ’30 van de vorige eeuw. Via de Dijkweg (waar ik wel vaker langs fiets) wilde ik richting de Polder de Dijken.

Het viel mij op dat rondom de Traansterweg en in de Tolberter Petten de TjifTjafs overigens ontzettend vaak te horen waren. Ze zijn vaak lastig te vinden want het is maar een klein vogeltje, ze springen van tak naar tak, en ze zijn ook nog eens niet heel opvallend. Blij dat het dus weer (eens) gelukt is. En dat ook nog terwijl ik de ‘verkeerde’ bril op had (computerbril in plaats van mijn ‘gewone’ varifocus)!

Helaas was de Dijkweg, of eigenlijk vooral het gebied er omheen, flink ‘onder constructie’. Ik neem aan dat dat ten goede zal komen van het landschap, maar je vraagt je wel af hoe ‘natuurlijk’ het nog is als dergelijk zwaar materieel wordt ingezet en alles omgegraven wordt.

Ik had altijd het idee dat het hier een oud landschap betrof. Kennelijk maakt men er aanpassingen in. Waarschijnlijk vast noodzakelijk of als herstelwerkzaamheden?

De Peugeot heeft er al heel wat kilometers (naar schatting ca. 10.000+) op zitten maar blijft uitstekend volhouden! Inmiddels heb ik deze fiets al meer dan zes jaar. Zekerheid over de km’s is er helaas niet: één fietsteller is, met 6.000 kilometer er op, letterlijk, in de sloot beland door een onhandige maneuvre. De nieuwe teller is “spontaan” (…) gereset in 2018 met zo’n 2.000 km’s er op. Vandaar dat ik toen ook Strava er naast ben gaan gebruiken.

POLDER DE DIJKEN
Bij de Polder de Dijken was gelukkig alles nog als vanouds, inclusief het zelf te bedienen fiets-/wandelpontje. Als je het water over bent kom je in een mooi gebied met smalle weggetjes en kun je allerlei kanten op gaan. Mijn keuze was richting Grootegast koersen om van daar uit richting de molen van Sebaldeburen te gaan.

In mei 2019 was ik daar met de Open Molendag via Sebaldeburen ook heengefietst. Maar ik had toen niet helemaal goed opgelet – indertijd stond er een groot spandoek bij de betreffende inrit. Nu niet natuurlijk, dus ik nam de verkeerde inrit en kwam bij een boerderijtje aan. Dat was niet de bedoeling, dus weer terug gefietst.

Ik vond via Google Maps de juiste afslag terug. Maar, wat mij kennelijk indertijd helemaal niet was opgevallen was dat deze weg een privéweg was. En vlak bij de molen was een hek dat dicht zat. Ik kon nog wel even een mooi plaatje van de molen maken maar moest daarna toch weer terug fietsen. Vlak bij het dorp landt dan opeens een buizerd bij je in de bomen! Een ‘geluk bij een ongeluk’, op nog geen 35 meter afstand van mij en het dier trok zich er totaal niets van aan dat ik foto’s begon te maken.

Vervolgens terug gefietst via Gaarkeuken naar Noordhorn. Ter hoogte van ‘Noordhorner Tolhek’ zag ik een aalscholver op een mast zitten en tot mijn grote verrassing maakte die net aanstalten zijn veren te gaan drogen. Daar had ik één keer eerder een foto van kunnen maken (met veel tegenlicht) bij het Lauwersmeer. En ik hoopte altijd nog eens een foto van te kunnen ‘scoren’ (foto bovenaan de pagina). Maar nooit verwacht dat het onder zulke optimale omstandigheden zou zijn; zonnetje in de rug (en mooi op de aalscholver) en meerdere ‘poses’ werden door mijn model aangenomen!

Even eerder was ik bij de Zwakkenburger Molen ook nog een Tureluur tegengekomen. Zo zie je ze nooit (de eerste keer dat ik een Tureluur op de foto kreeg was nog maar een paar dagen geleden) en zo zie je ze opeens twee keer in één week!

FOTO’S
(klik op de foto’s voor groot formaat)

ROUTE
De afgelegde route was ca. 38 kilometer (zie Strava of kaart hier onder).

Route Tolberter Petten Polder de Dijken Bakkerom

 

Roodborsttapuit, Vinkje en Lettelberter Petten

Wanneer de (foto)fietstocht begint met een vogel waarvan je denkt: “Thuis maar even opzoeken welke dat was” dan kan de rit voor mij niet meer stuk. Het was een Roodborsttapuit. Een vogel die ik maar één keer eerder heb gezien en toen ook vastgelegd, in de Onlanden. En vervolgens, vrij dicht bij huis, een mooi vinkje die mij ook alle gelegenheid gaf foto’s te maken. En dat was maar goed ook want ik had enige moeite met scherpstellen omdat hij in de boom tussen de takken zat.

De foto die ik toen gemaakt heb van de roodborsttapuit hangt bij ons in de hal overigens. Samen met nog een paar foto’s waarvan ik vind dat ze zeer geslaagd zijn. Maar ook deze zijn erg leuk geworden! Het beestje bleef er ook mooi (lang) voor zitten. Verder nog kokmeeuwen, meerkoeten, broedende zwanen, schotse hooglanders, paarden, koeien uiteraard, een paar mooie Blauwe reigers en een paar prachtige Buizerds (bij ’t Faan) gezien.

De route ging vandaag langs de Lettelberter Petten. Ik had de bedoeling langs Oostwold te gaan maar vlak voor Oostwold zag ik een afslag die ik nooit eerder had genomen en dan weet je het wel: kijken waar de weg naar toe leidt. En het was niet teleurstellend! Wat een mooie omgeving! Via deze mooie (extra) kilometers kwam ik uiteindelijk wel weer uit bij Midwolde, wat ik ook in de geplande route had, maar nu vanaf een andere kant. Wat mij weer een mooi uitzicht op het dorpje, en met name de kerk, bood.

FOTO’S
(klik op foto voor vergroting)

ROUTE
Veel gezien en gehoord onderweg, maar lang niet alles op de foto gezet. Anders blijf je ook bezig immers en het doel was om weer eens een lange(re) tocht te maken. Alles bij elkaar toch ruim drie uur onderweg geweest en dat was mooi genoeg voor vandaag. Prachtig weer, maar er stond wel een behoorlijke wind. De route is hier te vinden (Strava) en op onderstaande kaart.

Route Midwolde

De Lettelberter Petten kan ik zeker aanraden. Ik zag bij thuiskomst dat er ook een vogelkijkhut is.

 

Botvink, Ooievaar en Hazen bij Zuidhorn

Een (ongepland) fietstochtje van Noordhorn naar Zuidhorn, Briltil, ’t Faan, Enumatil, Den Horn, via het Hornpad weer naar Zuidhorn en terug naar Noordhorn. Onderweg gezien (en op de foto) een hele mooie vink (botvink), Blauwe Reiger, kieviten, Haflingers, Hazen een Ooievaar en bij thuiskomst nog een Turkse Tortelduif.

We hebben een schitterende zomer dit jaar. En ook het voorjaar was uiteraard al genieten. Ik heb nog nooit zoveel vogels en dieren kunnen fotograferen als de afgelopen maanden en er lijkt maar geen einde aan te komen.

Vanavond even “zin om te fietsen”. Even een blokje om werd toch weer een tochtje van zo’n 18 kilometer “door de buurt”.  En ik trof het ontzettend mag ik wel zeggen. Het begon vlak na Briltil al goed. Ik hoorde een vogel die ik nooit eerder gehoord had. Goed luisteren en toen zag ik ‘m in de boom zitten. Een Vink (Botvink) die zijn “territoriumroep” hard ten gehore gaf (hier te beluisteren).

Terwijl ik nog op de fiets aan het ‘uitrollen’ was (de vink zat in een boom langs de weg) de camera aan gezet en zo snel mogelijk schrepstellen en afgedrukt. Ik wilde nóg een maken voor de zekerheid ingeval deze onscherp zou zijn maar toen was de vink al vertrokken. Even later hoorde ik ‘m weer (of een soortgenoot?) maar kon ‘m niet lokaliseren.

Hoewel vinken veel voorkomen in Nederland (volgens de vogelbescherming) kan ik me niet herinneren ze erg vaak te hebben gezien. Op de foto had ik ‘m zeker nog niet. Mooi in de avondzon in de boom. Ben er erg content mee!

Via ’t Faan ging ik richting Enumatil en veel foto’s kon ik niet maken. Wel zag ik ontzettend veel kieviten maar helaas houden die altijd dusdanig afstand dat ik met mijn camera nauwelijks een goede foto er van kan maken. Maar soms heb je een beetje geluk en loopt er een vlak langs je…

Bij Den Horn in de buurt trof ik nog een paar mooie Haflingers in een weiland. Eén van de Haflingers probeerde driftig het gras aan de andere kant van het hek te bemachtigen. Dus dat was mijn kans! Even een handje geplukt voor ‘m en dat werd op prijs gesteld. Ook de andere twee kwamen meteen aan en de lichaamstaal van de dieren maakte duidelijk: “Wij willen ook!”. Dus dat moest dan maar even.

Tussen Den Horn en Zuidhorn ligt een mooi fietspad (het Hornpad), dat uitkomt, als je richting Zuidhorn gaat, op de Klinckemalaan. Daar trof ik deze prachtige ooievaar en een reiger die ietwat onhandig aan het landen was.. Niet helemaal perfecte foto’s van de reiger maar ik moest én snel zijn én er zat veel beweging in het dier.

Langs datzelfde pad ook twee buizerds gezien. En het is wel duidelijk waarom er zoveel roofvogels zijn te vinden in het gebied! Eten in overvloed. De hazen waren dan ook erg alert maar niet alert genoeg. Vanachter het riet langs het pad kon ik ze prima op de foto krijgen.

Ik denk dat ik er langs het pad ruim 10 stuks heb gezien. En er zullen er vast nog wel meer zijn geweest.

ROUTE

Totaal afgelegd ca. 18 kilometer.

FOTO’S
Het zal de regelmatig bezoekers opvallen: ik heb een nieuwe “gallery” plugin in de site geïnstalleerd waardoor de foto’s, naar mijn smaak, mooier gepresenteerd worden met name op mobiele apparaten (tablets en telefoons).

Klik op een foto voor een vergroting/slideshow.

 

Fotofietstocht 1e Pinksterdag door het Westerkwartier

Het plan van gisteren was een iets andere route, en deze heb ik vandaag (met extra kilometers!) alsnog gereden. Een route door het mooie Westerkwartier: Noordhorn, Zuidhorn, Briltil, ’t Faan, Pasop, Oldekerk, Oosterzand, Gaarkeuken, Grijpskerk, Niezijl, Balmahuizen en weer terug naar Noordhorn. Een totale afstand van ruim 30 kilometer.

Grauwe Gans met kuikens

Tijdens de tocht onder andere waargenomen (geen foto’s): een specht (Oosterzand), kievitten (overal en nergens!), merels, mussen, koolmeesjes en spreeuwen. Andere waargenomen, en gefotografeerde, vogels (onder andere) zijn een waterhoentje met kuikens, ganzen met kuikens, korhoenders, een paar mooie siereendjes én, als kers op de taart: een gele kwikstaart! Daarnaast was er natuurlijk weer het nodige vee in de weilanden en het landschap is in deze tijd van het jaar erg mooi.

Onderweg bedacht ik mij, al fietsend: “Je hoeft niet veel geld te hebben om rijk te zijn”. Genieten van wat er allemaal te zien en beleven valt op zo’n middag is pure rijkdom!

FUTEN EN MEERKOETEN


Bij Briltil zag ik toevallig twee nestjes, naast elkaar, van meerkoeten en futen. Ze zijn wel buren maar erg gesteld zijn ze niet op elkaar – toen één van de futen te dicht bij het nest van de meerkoeten in de buurt kwam begonnen ze letterlijk “stampij” te maken door wild in het water te trappen en met hun vleugels te slaan. Helaas had ik op dat moment net de camera opgeborgen maar heb, samen met een buurtbewoner, wel genoten van het schouwspel!

GANZEN “SHOW OFF”

Iets eerder zag ik twee witte ganzen. Ik had ze gisteravond op ongeveer dezelfde plek ook aangetroffen. Het leek wel alsof ze elkaar de loef wilden afsteken onder het motto “ik heb mooiere vleugels dan jou”.

Later op de route kwam ik nog meer ganzen tegen mét kuikens. Bovenstaande foto is overigens gemaakt met mijn Olympus DSRL (E-410). Die gebruik ik niet zo veel meer, maar vandaag had ik ‘m wel meegenomen.Het is al een “oudje”, kwam in 2007 op de markt, maar werkt nog steeds prima! De lens die ik er op had (40-150mm) is qua ‘zoom’ wat beperkt maar de foto’s die je er mee kunt maken, mits binnen bereik, vind ik toch echt mooi. Bovenstaande foto is met een systeemcamera zoals de Sony Cybershot toch een stuk lastiger (beweging vleugels).

WATERHOEN VERSTOPT ZICH

Gisteravond zag ik een waterhoen en plots was zij verdwenen. Ik kon ‘m nergens meer terug vinden. Vandaag zag ik, en kon ik vastleggen, hoe ze dat doen. Wat mij opviel is dat moeders toen ze mij (kennelijk) zag er vandoor ging en zich verstopte. De kuikentjes liet ze gewoon achter! Later, aan het einde van de rit, zag ik hetzelfde gedrag bij een ander waterhoentje. Maar dat was vanuit een hoek die ik niet kon vastleggen.

Het waterhoentje gaat bijna volledig onder water, tussen het riet, om zich te verstoppen. Ik besloot het beestje niet bang te maken (alhoewel ik op flinke afstand was, aan de overkant van het water) en verborg mij een beetje achter wat struiken en een boom.

Een paar jolige pubers die voorbij fietsen begonnen al te roepen “hé, wildplasser! Dat mag niet!” totdat ze zagen dat ik naar de camera in m’n hand wees en naar de overkant gebaarde .. “Sorry meneer!” werd er nog geroepen en ze waren weer weg.

Het waterhoentje zag mij niet meer en besloot dat het tijd werd weer naar haar kuikens te gaan. En ik kon haar, samen met één van de jonkies, weer vastleggen.

GELE KWIKSTAART

Al bijna aan het einde van mijn fietstocht een onverwachte kers op de taart: een gele kwikstaart! Bij een eerdere fietstocht had ik er ook al een paar gezien (vlakbij Electra) en werden ze helaas “verjaagd” door een meneer die plotseling bij mij kwam staan en (onder andere) commentaar begon te leveren op mijn apparatuur.

De gele kwikstaart zat op een hek, ik fietste er amper 3 meter bij langs. Ik remde even verderop, greep m’n camera en hoopte dat hij bleef zitten. Maar een bak tegenlicht maakte het bijna onmogelijk een foto te maken en het kwikstaartje vloog weg. Om vervolgens een meter of 15 à 20 vóór mij, aan de andere kant van de weg, neer te strijken op het land. Licht mee, afstand mee, scherpstellen en afdrukken! Vier shots gemaakt, waarvan twee goed/goed genoeg. Ik was er superblij mee! Tóch gelukt zo’n vogeltje, die je toch niet elke dag ziet, vast te leggen!

ROUTE

Tot slot, de route. Google Maps kent een paar fietspaadjes niet die ik heb genomen, ze lopen ongeveer gelijk aan de wegen op de kaart. Een bijzonderheid in de route, voor mij althans, was het stukje bij Niezijl naar Niehove/Balmahuizen. Het eerste stukje is een (slechte) betonweg, daarna krijg je een redelijk goed fietspad.

Volledigheidshalve heb ik dat laatste stukje hier op Google Maps uitgezet. Erg leuk stukje fietsroute, als je het in een route kunt opnemen, zeker een keer doen. Let wel op in Niezijl, je fietst het zó voorbij. Op de Oude Dijk kun je op een zeker moment afslaan richting Balmahuizen of Niehove. Ik koos voor Balmahuizen want inmiddels was het bijna tijd om te gaan eten.

In totaliteit heb ik ruim drie uur over de route gedaan, inclusief regelmatig de kaart checken op de telefoon (want: deze keer ging ik met een geplande route op pad!) en, zoals wel duidelijk zal zijn, uitgebreide fotostops.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat.
Foto’s genomen met Sony Cybershot en Olympus E-410 (Evolt).