Tag: ‘t faan

Botvink, Ooievaar en Hazen bij Zuidhorn

Een (ongepland) fietstochtje van Noordhorn naar Zuidhorn, Briltil, ‘t Faan, Enumatil, Den Horn, via het Hornpad weer naar Zuidhorn en terug naar Noordhorn. Onderweg gezien (en op de foto) een hele mooie vink (botvink), Blauwe Reiger, kieviten, Haflingers, Hazen een Ooievaar en bij thuiskomst nog een Turkse Tortelduif.

We hebben een schitterende zomer dit jaar. En ook het voorjaar was uiteraard al genieten. Ik heb nog nooit zoveel vogels en dieren kunnen fotograferen als de afgelopen maanden en er lijkt maar geen einde aan te komen.

Vanavond even “zin om te fietsen”. Even een blokje om werd toch weer een tochtje van zo’n 18 kilometer “door de buurt”.  En ik trof het ontzettend mag ik wel zeggen. Het begon vlak na Briltil al goed. Ik hoorde een vogel die ik nooit eerder gehoord had. Goed luisteren en toen zag ik ‘m in de boom zitten. Een Vink (Botvink) die zijn “territoriumroep” hard ten gehore gaf (hier te beluisteren).

Terwijl ik nog op de fiets aan het ‘uitrollen’ was (de vink zat in een boom langs de weg) de camera aan gezet en zo snel mogelijk schrepstellen en afgedrukt. Ik wilde nóg een maken voor de zekerheid ingeval deze onscherp zou zijn maar toen was de vink al vertrokken. Even later hoorde ik ‘m weer (of een soortgenoot?) maar kon ‘m niet lokaliseren.

Hoewel vinken veel voorkomen in Nederland (volgens de vogelbescherming) kan ik me niet herinneren ze erg vaak te hebben gezien. Op de foto had ik ‘m zeker nog niet. Mooi in de avondzon in de boom. Ben er erg content mee!

Via ‘t Faan ging ik richting Enumatil en veel foto’s kon ik niet maken. Wel zag ik ontzettend veel kieviten maar helaas houden die altijd dusdanig afstand dat ik met mijn camera nauwelijks een goede foto er van kan maken. Maar soms heb je een beetje geluk en loopt er een vlak langs je…

Bij Den Horn in de buurt trof ik nog een paar mooie Haflingers in een weiland. Eén van de Haflingers probeerde driftig het gras aan de andere kant van het hek te bemachtigen. Dus dat was mijn kans! Even een handje geplukt voor ‘m en dat werd op prijs gesteld. Ook de andere twee kwamen meteen aan en de lichaamstaal van de dieren maakte duidelijk: “Wij willen ook!”. Dus dat moest dan maar even.

Tussen Den Horn en Zuidhorn ligt een mooi fietspad (het Hornpad), dat uitkomt, als je richting Zuidhorn gaat, op de Klinckemalaan. Daar trof ik deze prachtige ooievaar en een reiger die ietwat onhandig aan het landen was.. Niet helemaal perfecte foto’s van de reiger maar ik moest én snel zijn én er zat veel beweging in het dier.

Langs datzelfde pad ook twee buizerds gezien. En het is wel duidelijk waarom er zoveel roofvogels zijn te vinden in het gebied! Eten in overvloed. De hazen waren dan ook erg alert maar niet alert genoeg. Vanachter het riet langs het pad kon ik ze prima op de foto krijgen.

Ik denk dat ik er langs het pad ruim 10 stuks heb gezien. En er zullen er vast nog wel meer zijn geweest.

ROUTE

Totaal afgelegd ca. 18 kilometer.

FOTO’S
Het zal de regelmatig bezoekers opvallen: ik heb een nieuwe “gallery” plugin in de site geïnstalleerd waardoor de foto’s, naar mijn smaak, mooier gepresenteerd worden met name op mobiele apparaten (tablets en telefoons).

Klik op een foto voor een vergroting/slideshow.

 

Fotofietstocht 1e Pinksterdag door het Westerkwartier

Het plan van gisteren was een iets andere route, en deze heb ik vandaag (met extra kilometers!) alsnog gereden. Een route door het mooie Westerkwartier: Noordhorn, Zuidhorn, Briltil, ‘t Faan, Pasop, Oldekerk, Oosterzand, Gaarkeuken, Grijpskerk, Niezijl, Balmahuizen en weer terug naar Noordhorn. Een totale afstand van ruim 30 kilometer.

Grauwe Gans met kuikens

Tijdens de tocht onder andere waargenomen (geen foto’s): een specht (Oosterzand), kievitten (overal en nergens!), merels, mussen, koolmeesjes en spreeuwen. Andere waargenomen, en gefotografeerde, vogels (onder andere) zijn een waterhoentje met kuikens, ganzen met kuikens, korhoenders, een paar mooie siereendjes én, als kers op de taart: een gele kwikstaart! Daarnaast was er natuurlijk weer het nodige vee in de weilanden en het landschap is in deze tijd van het jaar erg mooi.

Onderweg bedacht ik mij, al fietsend: “Je hoeft niet veel geld te hebben om rijk te zijn”. Genieten van wat er allemaal te zien en beleven valt op zo’n middag is pure rijkdom!

FUTEN EN MEERKOETEN


Bij Briltil zag ik toevallig twee nestjes, naast elkaar, van meerkoeten en futen. Ze zijn wel buren maar erg gesteld zijn ze niet op elkaar – toen één van de futen te dicht bij het nest van de meerkoeten in de buurt kwam begonnen ze letterlijk “stampij” te maken door wild in het water te trappen en met hun vleugels te slaan. Helaas had ik op dat moment net de camera opgeborgen maar heb, samen met een buurtbewoner, wel genoten van het schouwspel!

GANZEN “SHOW OFF”

Iets eerder zag ik twee witte ganzen. Ik had ze gisteravond op ongeveer dezelfde plek ook aangetroffen. Het leek wel alsof ze elkaar de loef wilden afsteken onder het motto “ik heb mooiere vleugels dan jou”.

Later op de route kwam ik nog meer ganzen tegen mét kuikens. Bovenstaande foto is overigens gemaakt met mijn Olympus DSRL (E-410). Die gebruik ik niet zo veel meer, maar vandaag had ik ‘m wel meegenomen.Het is al een “oudje”, kwam in 2007 op de markt, maar werkt nog steeds prima! De lens die ik er op had (40-150mm) is qua ‘zoom’ wat beperkt maar de foto’s die je er mee kunt maken, mits binnen bereik, vind ik toch echt mooi. Bovenstaande foto is met een systeemcamera zoals de Sony Cybershot toch een stuk lastiger (beweging vleugels).

WATERHOEN VERSTOPT ZICH

Gisteravond zag ik een waterhoen en plots was zij verdwenen. Ik kon ‘m nergens meer terug vinden. Vandaag zag ik, en kon ik vastleggen, hoe ze dat doen. Wat mij opviel is dat moeders toen ze mij (kennelijk) zag er vandoor ging en zich verstopte. De kuikentjes liet ze gewoon achter! Later, aan het einde van de rit, zag ik hetzelfde gedrag bij een ander waterhoentje. Maar dat was vanuit een hoek die ik niet kon vastleggen.

Het waterhoentje gaat bijna volledig onder water, tussen het riet, om zich te verstoppen. Ik besloot het beestje niet bang te maken (alhoewel ik op flinke afstand was, aan de overkant van het water) en verborg mij een beetje achter wat struiken en een boom.

Een paar jolige pubers die voorbij fietsen begonnen al te roepen “hé, wildplasser! Dat mag niet!” totdat ze zagen dat ik naar de camera in m’n hand wees en naar de overkant gebaarde .. “Sorry meneer!” werd er nog geroepen en ze waren weer weg.

Het waterhoentje zag mij niet meer en besloot dat het tijd werd weer naar haar kuikens te gaan. En ik kon haar, samen met één van de jonkies, weer vastleggen.

GELE KWIKSTAART

Al bijna aan het einde van mijn fietstocht een onverwachte kers op de taart: een gele kwikstaart! Bij een eerdere fietstocht had ik er ook al een paar gezien (vlakbij Electra) en werden ze helaas “verjaagd” door een meneer die plotseling bij mij kwam staan en (onder andere) commentaar begon te leveren op mijn apparatuur.

De gele kwikstaart zat op een hek, ik fietste er amper 3 meter bij langs. Ik remde even verderop, greep m’n camera en hoopte dat hij bleef zitten. Maar een bak tegenlicht maakte het bijna onmogelijk een foto te maken en het kwikstaartje vloog weg. Om vervolgens een meter of 15 à 20 vóór mij, aan de andere kant van de weg, neer te strijken op het land. Licht mee, afstand mee, scherpstellen en afdrukken! Vier shots gemaakt, waarvan twee goed/goed genoeg. Ik was er superblij mee! Tóch gelukt zo’n vogeltje, die je toch niet elke dag ziet, vast te leggen!

ROUTE

Tot slot, de route. Google Maps kent een paar fietspaadjes niet die ik heb genomen, ze lopen ongeveer gelijk aan de wegen op de kaart. Een bijzonderheid in de route, voor mij althans, was het stukje bij Niezijl naar Niehove/Balmahuizen. Het eerste stukje is een (slechte) betonweg, daarna krijg je een redelijk goed fietspad.

Volledigheidshalve heb ik dat laatste stukje hier op Google Maps uitgezet. Erg leuk stukje fietsroute, als je het in een route kunt opnemen, zeker een keer doen. Let wel op in Niezijl, je fietst het zó voorbij. Op de Oude Dijk kun je op een zeker moment afslaan richting Balmahuizen of Niehove. Ik koos voor Balmahuizen want inmiddels was het bijna tijd om te gaan eten.

In totaliteit heb ik ruim drie uur over de route gedaan, inclusief regelmatig de kaart checken op de telefoon (want: deze keer ging ik met een geplande route op pad!) en, zoals wel duidelijk zal zijn, uitgebreide fotostops.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat.
Foto’s genomen met Sony Cybershot en Olympus E-410 (Evolt).

Rijp voor de sloop – toertochtje per scooter door het platteland

Urbex foto’s en foto’s van verlaten, bouwvallige, panden vind ik altijd erg mooi om te bekijken op bijvoorbeeld 500px. Ik volg diverse fotografen daar en op Facebook die dergelijke foto’s maken. Al geruime tijd viel mij een vervallen boerderij op langs de route naar het werk. Helaas kon ik de auto daar niet erg handig parkeren. Daarbij waren er nog wat andere plaatjes die ik in gedachten had en dus vanmorgen met de scooter van de oudste dochter vroeg op pad omdat je via het fietspad er wel makkelijk bij kunt komen.

Omdat ik alleen was en ook nog eens m’n telefoon vergeten was heb ik het terrein verder niet betreden. Bij een boerderij weet je nooit wat er onder de begroeiing zit en ik heb er geen behoefte aan ergens in weg te zakken en niet terug gevonden te worden. Daar komt bij dat, ondanks dat het hek open stond er duidelijk overal bordjes stonden dat je het terrein niet mag betreden. Ik vermoed dat er verder binnen ook helemaal niets interessants te zien is, het ziet er allemaal nogal gestript uit. Maar voor de liefhebbers wellicht een leuke locatie om eens langs te gaan. Nogmaals: ga niet alleen zo’n pand in en zeker ook niet zonder telefoon.

Een ander vervallen pand wilde ik ook nog eens op de foto zetten. Het voormalige ‘huis van plezier’ aan de Pasop (Midwolde). Geen idee wat de bedoeling is met dat pand maar als ze ‘t nog langer laten verkrotten kan je het volgens mij binnenkort slopen. Zonde van ‘t geld en de locatie. Want daar kun je écht iets heel moois van maken.

Ook een plaatje wat ik nog wilde maken was een groepje schapen die ik elke ochtend lekker onder de bomen zie liggen. Ik hoopte dat ze er waren en jazeker, ze lagen lekker uit te rusten in de vroege ochtend. Toen ik dichter bij kwam waren ze natuurlijk wel weer heel nieuwsgierig wat die man met z’n helm op en camera nou moest en kwamen van hun plaats.

Klik op de onderstaande foto’s voor groter formaat/galerij.

Daarnaast nog een paar mooie (vind ik) opnames van ‘t platteland rondom Boerakker en de Matsloot die onder andere door Boerakker heen loopt. Ik was iets later vertrokken dan de bedoeling was en helaas lag er wat minder mist over het land daardoor maar desondanks tevreden. Hopelijk kan ik binnenkort overigens nog eens een échte “urbex locatie” vinden. Maar ‘t begin is er zullen we maar zeggen.