Tag: ’t faan

Aalscholver veren drogen

Tolberter Petten en Polder de Dijken

De Tolberter Petten en Polder de Dijken liggen vlak bij elkaar, in de buurt van Boerakker. Naast dat er veel vogels zoals TjifTjaf’s (eindelijk weer eens een mooie foto van!), Putters en diverse roofvogels zoals torenvalken en buizerds te zien zijn is het ook gewoon een heel mooi gebied.

TjifTjaf, Traansterweg

Ik ben er in het verleden natuurlijk al vaker geweest maar er zijn nog genoeg (fiets)paden en wegen waar ik nog geen kilometers gemaakt heb! Dus vandaag ging ik die kant (weer) op. Via Briltil, ’t Faan, langs Pasop en Traansterweg richting de Tolberter Petten – een gebied dat ontstaan is uit de werkverschaffing begin jaren ’30 van de vorige eeuw. Via de Dijkweg (waar ik wel vaker langs fiets) wilde ik richting de Polder de Dijken.

Het viel mij op dat rondom de Traansterweg en in de Tolberter Petten de TjifTjafs overigens ontzettend vaak te horen waren. Ze zijn vaak lastig te vinden want het is maar een klein vogeltje, ze springen van tak naar tak, en ze zijn ook nog eens niet heel opvallend. Blij dat het dus weer (eens) gelukt is. En dat ook nog terwijl ik de ‘verkeerde’ bril op had (computerbril in plaats van mijn ‘gewone’ varifocus)!

Helaas was de Dijkweg, of eigenlijk vooral het gebied er omheen, flink ‘onder constructie’. Ik neem aan dat dat ten goede zal komen van het landschap, maar je vraagt je wel af hoe ‘natuurlijk’ het nog is als dergelijk zwaar materieel wordt ingezet en alles omgegraven wordt.

Ik had altijd het idee dat het hier een oud landschap betrof. Kennelijk maakt men er aanpassingen in. Waarschijnlijk vast noodzakelijk of als herstelwerkzaamheden?

De Peugeot heeft er al heel wat kilometers (naar schatting ca. 10.000+) op zitten maar blijft uitstekend volhouden! Inmiddels heb ik deze fiets al meer dan zes jaar. Zekerheid over de km’s is er helaas niet: één fietsteller is, met 6.000 kilometer er op, letterlijk, in de sloot beland door een onhandige maneuvre. De nieuwe teller is “spontaan” (…) gereset in 2018 met zo’n 2.000 km’s er op. Vandaar dat ik toen ook Strava er naast ben gaan gebruiken.

POLDER DE DIJKEN
Bij de Polder de Dijken was gelukkig alles nog als vanouds, inclusief het zelf te bedienen fiets-/wandelpontje. Als je het water over bent kom je in een mooi gebied met smalle weggetjes en kun je allerlei kanten op gaan. Mijn keuze was richting Grootegast koersen om van daar uit richting de molen van Sebaldeburen te gaan.

In mei 2019 was ik daar met de Open Molendag via Sebaldeburen ook heengefietst. Maar ik had toen niet helemaal goed opgelet – indertijd stond er een groot spandoek bij de betreffende inrit. Nu niet natuurlijk, dus ik nam de verkeerde inrit en kwam bij een boerderijtje aan. Dat was niet de bedoeling, dus weer terug gefietst.

Ik vond via Google Maps de juiste afslag terug. Maar, wat mij kennelijk indertijd helemaal niet was opgevallen was dat deze weg een privéweg was. En vlak bij de molen was een hek dat dicht zat. Ik kon nog wel even een mooi plaatje van de molen maken maar moest daarna toch weer terug fietsen. Vlak bij het dorp landt dan opeens een buizerd bij je in de bomen! Een ‘geluk bij een ongeluk’, op nog geen 35 meter afstand van mij en het dier trok zich er totaal niets van aan dat ik foto’s begon te maken.

Vervolgens terug gefietst via Gaarkeuken naar Noordhorn. Ter hoogte van ‘Noordhorner Tolhek’ zag ik een aalscholver op een mast zitten en tot mijn grote verrassing maakte die net aanstalten zijn veren te gaan drogen. Daar had ik één keer eerder een foto van kunnen maken (met veel tegenlicht) bij het Lauwersmeer. En ik hoopte altijd nog eens een foto van te kunnen ‘scoren’ (foto bovenaan de pagina). Maar nooit verwacht dat het onder zulke optimale omstandigheden zou zijn; zonnetje in de rug (en mooi op de aalscholver) en meerdere ‘poses’ werden door mijn model aangenomen!

Even eerder was ik bij de Zwakkenburger Molen ook nog een Tureluur tegengekomen. Zo zie je ze nooit (de eerste keer dat ik een Tureluur op de foto kreeg was nog maar een paar dagen geleden) en zo zie je ze opeens twee keer in één week!

FOTO’S
(klik op de foto’s voor groot formaat)

ROUTE
De afgelegde route was ca. 38 kilometer (zie Strava of kaart hier onder).

Route Tolberter Petten Polder de Dijken Bakkerom

 

Roodborsttapuit, Vinkje en Lettelberter Petten

Wanneer de (foto)fietstocht begint met een vogel waarvan je denkt: “Thuis maar even opzoeken welke dat was” dan kan de rit voor mij niet meer stuk. Het was een Roodborsttapuit. Een vogel die ik maar één keer eerder heb gezien en toen ook vastgelegd, in de Onlanden. En vervolgens, vrij dicht bij huis, een mooi vinkje die mij ook alle gelegenheid gaf foto’s te maken. En dat was maar goed ook want ik had enige moeite met scherpstellen omdat hij in de boom tussen de takken zat.

De foto die ik toen gemaakt heb van de roodborsttapuit hangt bij ons in de hal overigens. Samen met nog een paar foto’s waarvan ik vind dat ze zeer geslaagd zijn. Maar ook deze zijn erg leuk geworden! Het beestje bleef er ook mooi (lang) voor zitten. Verder nog kokmeeuwen, meerkoeten, broedende zwanen, schotse hooglanders, paarden, koeien uiteraard, een paar mooie Blauwe reigers en een paar prachtige Buizerds (bij ’t Faan) gezien.

De route ging vandaag langs de Lettelberter Petten. Ik had de bedoeling langs Oostwold te gaan maar vlak voor Oostwold zag ik een afslag die ik nooit eerder had genomen en dan weet je het wel: kijken waar de weg naar toe leidt. En het was niet teleurstellend! Wat een mooie omgeving! Via deze mooie (extra) kilometers kwam ik uiteindelijk wel weer uit bij Midwolde, wat ik ook in de geplande route had, maar nu vanaf een andere kant. Wat mij weer een mooi uitzicht op het dorpje, en met name de kerk, bood.

FOTO’S
(klik op foto voor vergroting)

ROUTE
Veel gezien en gehoord onderweg, maar lang niet alles op de foto gezet. Anders blijf je ook bezig immers en het doel was om weer eens een lange(re) tocht te maken. Alles bij elkaar toch ruim drie uur onderweg geweest en dat was mooi genoeg voor vandaag. Prachtig weer, maar er stond wel een behoorlijke wind. De route is hier te vinden (Strava) en op onderstaande kaart.

Route Midwolde

De Lettelberter Petten kan ik zeker aanraden. Ik zag bij thuiskomst dat er ook een vogelkijkhut is.

 

Botvink, Ooievaar en Hazen bij Zuidhorn

Een (ongepland) fietstochtje van Noordhorn naar Zuidhorn, Briltil, ’t Faan, Enumatil, Den Horn, via het Hornpad weer naar Zuidhorn en terug naar Noordhorn. Onderweg gezien (en op de foto) een hele mooie vink (botvink), Blauwe Reiger, kieviten, Haflingers, Hazen een Ooievaar en bij thuiskomst nog een Turkse Tortelduif.

We hebben een schitterende zomer dit jaar. En ook het voorjaar was uiteraard al genieten. Ik heb nog nooit zoveel vogels en dieren kunnen fotograferen als de afgelopen maanden en er lijkt maar geen einde aan te komen.

Vanavond even “zin om te fietsen”. Even een blokje om werd toch weer een tochtje van zo’n 18 kilometer “door de buurt”.  En ik trof het ontzettend mag ik wel zeggen. Het begon vlak na Briltil al goed. Ik hoorde een vogel die ik nooit eerder gehoord had. Goed luisteren en toen zag ik ‘m in de boom zitten. Een Vink (Botvink) die zijn “territoriumroep” hard ten gehore gaf (hier te beluisteren).

Terwijl ik nog op de fiets aan het ‘uitrollen’ was (de vink zat in een boom langs de weg) de camera aan gezet en zo snel mogelijk schrepstellen en afgedrukt. Ik wilde nóg een maken voor de zekerheid ingeval deze onscherp zou zijn maar toen was de vink al vertrokken. Even later hoorde ik ‘m weer (of een soortgenoot?) maar kon ‘m niet lokaliseren.

Hoewel vinken veel voorkomen in Nederland (volgens de vogelbescherming) kan ik me niet herinneren ze erg vaak te hebben gezien. Op de foto had ik ‘m zeker nog niet. Mooi in de avondzon in de boom. Ben er erg content mee!

Via ’t Faan ging ik richting Enumatil en veel foto’s kon ik niet maken. Wel zag ik ontzettend veel kieviten maar helaas houden die altijd dusdanig afstand dat ik met mijn camera nauwelijks een goede foto er van kan maken. Maar soms heb je een beetje geluk en loopt er een vlak langs je…

Bij Den Horn in de buurt trof ik nog een paar mooie Haflingers in een weiland. Eén van de Haflingers probeerde driftig het gras aan de andere kant van het hek te bemachtigen. Dus dat was mijn kans! Even een handje geplukt voor ‘m en dat werd op prijs gesteld. Ook de andere twee kwamen meteen aan en de lichaamstaal van de dieren maakte duidelijk: “Wij willen ook!”. Dus dat moest dan maar even.

Tussen Den Horn en Zuidhorn ligt een mooi fietspad (het Hornpad), dat uitkomt, als je richting Zuidhorn gaat, op de Klinckemalaan. Daar trof ik deze prachtige ooievaar en een reiger die ietwat onhandig aan het landen was.. Niet helemaal perfecte foto’s van de reiger maar ik moest én snel zijn én er zat veel beweging in het dier.

Langs datzelfde pad ook twee buizerds gezien. En het is wel duidelijk waarom er zoveel roofvogels zijn te vinden in het gebied! Eten in overvloed. De hazen waren dan ook erg alert maar niet alert genoeg. Vanachter het riet langs het pad kon ik ze prima op de foto krijgen.

Ik denk dat ik er langs het pad ruim 10 stuks heb gezien. En er zullen er vast nog wel meer zijn geweest.

ROUTE

Totaal afgelegd ca. 18 kilometer.

FOTO’S
Het zal de regelmatig bezoekers opvallen: ik heb een nieuwe “gallery” plugin in de site geïnstalleerd waardoor de foto’s, naar mijn smaak, mooier gepresenteerd worden met name op mobiele apparaten (tablets en telefoons).

Klik op een foto voor een vergroting/slideshow.

 

Fotofietstocht 1e Pinksterdag door het Westerkwartier

Het plan van gisteren was een iets andere route, en deze heb ik vandaag (met extra kilometers!) alsnog gereden. Een route door het mooie Westerkwartier: Noordhorn, Zuidhorn, Briltil, ’t Faan, Pasop, Oldekerk, Oosterzand, Gaarkeuken, Grijpskerk, Niezijl, Balmahuizen en weer terug naar Noordhorn. Een totale afstand van ruim 30 kilometer.

Grauwe Gans met kuikens

Tijdens de tocht onder andere waargenomen (geen foto’s): een specht (Oosterzand), kievitten (overal en nergens!), merels, mussen, koolmeesjes en spreeuwen. Andere waargenomen, en gefotografeerde, vogels (onder andere) zijn een waterhoentje met kuikens, ganzen met kuikens, korhoenders, een paar mooie siereendjes én, als kers op de taart: een gele kwikstaart! Daarnaast was er natuurlijk weer het nodige vee in de weilanden en het landschap is in deze tijd van het jaar erg mooi.

Onderweg bedacht ik mij, al fietsend: “Je hoeft niet veel geld te hebben om rijk te zijn”. Genieten van wat er allemaal te zien en beleven valt op zo’n middag is pure rijkdom!

FUTEN EN MEERKOETEN


Bij Briltil zag ik toevallig twee nestjes, naast elkaar, van meerkoeten en futen. Ze zijn wel buren maar erg gesteld zijn ze niet op elkaar – toen één van de futen te dicht bij het nest van de meerkoeten in de buurt kwam begonnen ze letterlijk “stampij” te maken door wild in het water te trappen en met hun vleugels te slaan. Helaas had ik op dat moment net de camera opgeborgen maar heb, samen met een buurtbewoner, wel genoten van het schouwspel!

GANZEN “SHOW OFF”

Iets eerder zag ik twee witte ganzen. Ik had ze gisteravond op ongeveer dezelfde plek ook aangetroffen. Het leek wel alsof ze elkaar de loef wilden afsteken onder het motto “ik heb mooiere vleugels dan jou”.

Later op de route kwam ik nog meer ganzen tegen mét kuikens. Bovenstaande foto is overigens gemaakt met mijn Olympus DSRL (E-410). Die gebruik ik niet zo veel meer, maar vandaag had ik ‘m wel meegenomen.Het is al een “oudje”, kwam in 2007 op de markt, maar werkt nog steeds prima! De lens die ik er op had (40-150mm) is qua ‘zoom’ wat beperkt maar de foto’s die je er mee kunt maken, mits binnen bereik, vind ik toch echt mooi. Bovenstaande foto is met een systeemcamera zoals de Sony Cybershot toch een stuk lastiger (beweging vleugels).

WATERHOEN VERSTOPT ZICH

Gisteravond zag ik een waterhoen en plots was zij verdwenen. Ik kon ‘m nergens meer terug vinden. Vandaag zag ik, en kon ik vastleggen, hoe ze dat doen. Wat mij opviel is dat moeders toen ze mij (kennelijk) zag er vandoor ging en zich verstopte. De kuikentjes liet ze gewoon achter! Later, aan het einde van de rit, zag ik hetzelfde gedrag bij een ander waterhoentje. Maar dat was vanuit een hoek die ik niet kon vastleggen.

Het waterhoentje gaat bijna volledig onder water, tussen het riet, om zich te verstoppen. Ik besloot het beestje niet bang te maken (alhoewel ik op flinke afstand was, aan de overkant van het water) en verborg mij een beetje achter wat struiken en een boom.

Een paar jolige pubers die voorbij fietsen begonnen al te roepen “hé, wildplasser! Dat mag niet!” totdat ze zagen dat ik naar de camera in m’n hand wees en naar de overkant gebaarde .. “Sorry meneer!” werd er nog geroepen en ze waren weer weg.

Het waterhoentje zag mij niet meer en besloot dat het tijd werd weer naar haar kuikens te gaan. En ik kon haar, samen met één van de jonkies, weer vastleggen.

GELE KWIKSTAART

Al bijna aan het einde van mijn fietstocht een onverwachte kers op de taart: een gele kwikstaart! Bij een eerdere fietstocht had ik er ook al een paar gezien (vlakbij Electra) en werden ze helaas “verjaagd” door een meneer die plotseling bij mij kwam staan en (onder andere) commentaar begon te leveren op mijn apparatuur.

De gele kwikstaart zat op een hek, ik fietste er amper 3 meter bij langs. Ik remde even verderop, greep m’n camera en hoopte dat hij bleef zitten. Maar een bak tegenlicht maakte het bijna onmogelijk een foto te maken en het kwikstaartje vloog weg. Om vervolgens een meter of 15 à 20 vóór mij, aan de andere kant van de weg, neer te strijken op het land. Licht mee, afstand mee, scherpstellen en afdrukken! Vier shots gemaakt, waarvan twee goed/goed genoeg. Ik was er superblij mee! Tóch gelukt zo’n vogeltje, die je toch niet elke dag ziet, vast te leggen!

ROUTE

Tot slot, de route. Google Maps kent een paar fietspaadjes niet die ik heb genomen, ze lopen ongeveer gelijk aan de wegen op de kaart. Een bijzonderheid in de route, voor mij althans, was het stukje bij Niezijl naar Niehove/Balmahuizen. Het eerste stukje is een (slechte) betonweg, daarna krijg je een redelijk goed fietspad.

Volledigheidshalve heb ik dat laatste stukje hier op Google Maps uitgezet. Erg leuk stukje fietsroute, als je het in een route kunt opnemen, zeker een keer doen. Let wel op in Niezijl, je fietst het zó voorbij. Op de Oude Dijk kun je op een zeker moment afslaan richting Balmahuizen of Niehove. Ik koos voor Balmahuizen want inmiddels was het bijna tijd om te gaan eten.

In totaliteit heb ik ruim drie uur over de route gedaan, inclusief regelmatig de kaart checken op de telefoon (want: deze keer ging ik met een geplande route op pad!) en, zoals wel duidelijk zal zijn, uitgebreide fotostops.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat.
Foto’s genomen met Sony Cybershot en Olympus E-410 (Evolt).

Rijp voor de sloop – toertochtje per scooter door het platteland

Urbex foto’s en foto’s van verlaten, bouwvallige, panden vind ik altijd erg mooi om te bekijken op bijvoorbeeld 500px. Ik volg diverse fotografen daar en op Facebook die dergelijke foto’s maken. Al geruime tijd viel mij een vervallen boerderij op langs de route naar het werk. Helaas kon ik de auto daar niet erg handig parkeren. Daarbij waren er nog wat andere plaatjes die ik in gedachten had en dus vanmorgen met de scooter van de oudste dochter vroeg op pad omdat je via het fietspad er wel makkelijk bij kunt komen.

Omdat ik alleen was en ook nog eens m’n telefoon vergeten was heb ik het terrein verder niet betreden. Bij een boerderij weet je nooit wat er onder de begroeiing zit en ik heb er geen behoefte aan ergens in weg te zakken en niet terug gevonden te worden. Daar komt bij dat, ondanks dat het hek open stond er duidelijk overal bordjes stonden dat je het terrein niet mag betreden. Ik vermoed dat er verder binnen ook helemaal niets interessants te zien is, het ziet er allemaal nogal gestript uit. Maar voor de liefhebbers wellicht een leuke locatie om eens langs te gaan. Nogmaals: ga niet alleen zo’n pand in en zeker ook niet zonder telefoon.

Een ander vervallen pand wilde ik ook nog eens op de foto zetten. Het voormalige ‘huis van plezier’ aan de Pasop (Midwolde). Geen idee wat de bedoeling is met dat pand maar als ze ’t nog langer laten verkrotten kan je het volgens mij binnenkort slopen. Zonde van ’t geld en de locatie. Want daar kun je écht iets heel moois van maken.

Ook een plaatje wat ik nog wilde maken was een groepje schapen die ik elke ochtend lekker onder de bomen zie liggen. Ik hoopte dat ze er waren en jazeker, ze lagen lekker uit te rusten in de vroege ochtend. Toen ik dichter bij kwam waren ze natuurlijk wel weer heel nieuwsgierig wat die man met z’n helm op en camera nou moest en kwamen van hun plaats.

Klik op de onderstaande foto’s voor groter formaat/galerij.

Daarnaast nog een paar mooie (vind ik) opnames van ’t platteland rondom Boerakker en de Matsloot die onder andere door Boerakker heen loopt. Ik was iets later vertrokken dan de bedoeling was en helaas lag er wat minder mist over het land daardoor maar desondanks tevreden. Hopelijk kan ik binnenkort overigens nog eens een échte “urbex locatie” vinden. Maar ’t begin is er zullen we maar zeggen.