Tag: zonlicht

Een geslaagde mislukte fototocht…

Vandaag wederom mooi “voorjaarsweer”. En dus nog even er op uit vanmiddag – deze keer met de auto want de tocht van gisteren zat nog in de benen!

Het was de bedoeling langs de Zoutkamperril te gaan. Helaas: weg afgesloten wegens werkzaamheden. Nouja, dan maar even doorrijden naar de vogelkijkhut (Jaap Deensgat). Maar helaas, er waren alleen wat ganzen en véél te ver weg.

Doorgereden naar Lauwersoog, bij het militaire oefenterrein nog wat rond gekeken helaas viel hier niet veel te zien behalve héél véél mensen! Het was er razend druk. Dan weet je het wel: geen dieren te bekennen met zoveel mensen (en honden) in de buurt.

Maar, ik was er nog nooit eerder geweest op dit punt dus toch leuk om even te kijken en een paar plaatjes te schieten. Verder maar weer, richting Friesland.

Omdat ik, onder het motto “ik ken de omgeving”, niet op de navigatie reed (..) raakte ik uiteindelijk wel behoorlijk van koers. Enfin, terugreis, langs Buitenpost, zag ik vanaf de weg nog een mooi bruggetje bij een landweggetje. Even afgeslagen en daar nog wat foto’s gemaakt.

Zo was een “mislukte” fototocht toch nog geslaagd wnat hoewel niet spectaculair toch weer eens wat anders gezien en leuke plaatjes!

Historisch Utrecht. IJsselstein, Oudewater, Montfoort en Natuurgebied Willeskop

Voor het werk was ik de afgelopen week op cursus in IJsselstein. Een mooi, oud, stadje in de provincie Utrecht. En aangezien het ook deze week nog prachtig weer was, ging ik elke dag na de cursus met de camera’s op pad om nog wat sfeerplaatjes te schieten. Oudewater, Montfoort, IJsselstein zelf en in Natuurgebied Willeskop.

In IJsselstein verbleef ik in Hotel Epping, midden in het centrum van IJsselstein. Een mooie uitvalsbasis voor een paar dagen in deze prachtige omgeving en een heel fijn (drie-sterren) hotel. Mooie kamers, heel erg vriendelijke medewerkers en goed ontbijt en restaurant. Niets te klagen dus!

Onderstaand korte beschrijvingen en gallerijen per plaats!

IJSSELSTEIN

IJsselstein ontstond als nederzetting in de buurt van kasteel IJsselstein, dat in 1279 voor het eerst wordt genoemd toen het in het bezit kwam van Gijsbrecht van Amstel. Hij ging zich later ook Gijsbrecht van IJsselstein noemen. Vermoedelijk in 1310 kreeg het dorp stadsrechten (Lees verder op Wikipedia).

Naast enige restanten van het kasteel is er een prachtige oude molen bij de (oude) stadsmuur, schitterende kerken, bruggetjes en watertjes door de stad heen en ‘s avonds is alles sfeervol verlicht!

NATUURGEBIED WILLESKOP

Natuurgebied Willeskop is een Nederlands natuurontwikkelingsgebied dat in de Lopikerwaard ter hoogte van de Bloklandse Dijk ligt. Vroeger was het gebied grotendeels ingepolderd, maar sinds 2002 wordt de polder ontwikkeld tot natuur. Willeskop is een moerasgebied en wordt in de volksmond ook wel ‘Vogeltjesland’ genoemd. Er zijn hier vele soorten planten te vinden, zoals de echte koekoeksbloem, het moerasvergeet-mij-nietje en de beschermde zwanenbloem. Ook leven er vele soorten vogels, waaronder de witvleugelstern, Amerikaanse wintertaling en ralreiger (Wikipedia).

Eigenlijk toevallig dat ik er langs kwam en het bezocht. Ik was onderweg naar Oudewater en zag de ganzen langs de waterkant. Toen ik stopte ondekte ik dat aan het kleine parkeerplaatsje een natuurgebied lag waar behoorlijk wat eenden, zwanen, ganzen en andere vogels waren. Er is ook een Vogelkijkhut, maar omdat ik maar weinig tijd had in verband met de vroeg ondergaande zon ben ik daar niet (meer) heen geweest.

Op de foto hier boven een Krakeend. Een soort die ik nooit eerder had gezien.

OUDEWATER

De plaats Oudewater kende ik van twee zaken: de uitgeverij Morgenrood (bestaat inmiddels niet meer) en uiteraard “de Heksenwaag”. Ik had gehoord dat het een heel mooi stadje was, en dus daar even een uurtje rondgelopen en foto’s gemaakt.

Ook hier veel water! En zo laat in de middag, met de laag staande zon, levert dat natuurlijk prachtige weerspiegelingen en sfeer op in de foto’s. En dat gecombineerd met al die historische panden! Zeker nog een keer opnieuw bezoeken. Kan het iedereen aanraden.

MONTFOORT

De week in IJsselstein begon voor mij op dinsdag, donderdagmiddag de laatste kans voor een uitstapje om zo na de laatste cursusdag op vrijdag weer naar huis te gaan.

Het Oude Stadhuis is het voormalige stadhuis van de Nederlandse gemeente Montfoort. Het stadhuis vormt één geheel met de IJsselpoort, de enig overgebleven stadspoort van Montfoort. Het is het oudste gebouw van Montfoort en een van de oudste stadhuizen van Nederland (zie verder op Wikipedia).

De donderdagmiddag ging ik naar Montfoort. En weer een voltreffer qua sfeer en historische panden. Kasteel Montfoort (waar nog kleine stukjes van over zijn), gedateerd oorspronkelijk in 1163, de molen De Valk (1753, maar in 1492 was er al een molen op dezelfde plaats), en het prachtige oude Stadhuis (1375), foto boven.

Oh, .. en de cursus? Ook die was erg geslaagd! 🙂 Had niets met fotografie te maken, maar alles met mijn werk en “eerste liefde”: de ICT.

Herfst op Landgoed Mensinge in Roden

Paddestoelen, honden, vogeltjes, paddestoelen, zwammen, paddestoelen,.. mooi licht. Het is herfst! Maar de temperatuur is nog steeds alsof het zomer is. Dus lekker naar het bos vandaag. Samen met de vrouw een flink stuk wandelen op Landgoed Mensinge.

In de zomer was ik ook al op Mensinge geweest en heb daar toen een mooie serie kunnen schieten van de ooievaars. Wat mij toen ook opviel, viel ons vandaag ook weer op: het bos is wat “doods”.

MOOI MAAR  “DOODS” BOS
Je hoort er helaas niet zo veel vogels, veel bomen liggen omver. Ik heb gehoor dat er van sommigen kritiek is op de manier van beheer die Staatsbosbeheer doet op dit landgoed. Of dit wel of niet goed gedaan wordt kan ik niet vaststellen natuurlijk. Op het gebied van natuurbeheer lopen meningen altijd behoorlijk uiteen.

Misschien is het ook wel de aanwezigheid van de honden die de vogels verjaagt. Ze gingen nogal tekeer bij het water. Of de sportvelden vlakbij waar het publiek luidruchtig aanwezig was. Verderop in het bos hoorden we wel weer de vogels zingen en was het rustiger.

Het is wel een mooi bos, dat zeker. En langs de rand van het bos trof ik opeens dit vogeltje aan. Het leek mij een Nachtegaaltje te zijn, maar zeker weten doe ik het niet. Het klopt met de plaats waar ik het diertje tegenkwam (qua voedselaanbod en leefomgeving) en uiterlijk lijkt er sprekend op.

Thuis gekomen liep ik nog even langs de plek waar de Ransuil zich gisteren ophield en tot mijn vreugde was hij (of zij) er weer (of nog).

MEER FOTO’S
Meer foto’s bijgaand. Klik op een foto voor een vergroting.

 

Spelen met (tegen)licht: NAM Park De Noorderriet

Het is zomer, het is heerlijk weer, en het is ‘s avonds weer lang licht. Het NAM Park De Noorderriet is “om de hoek” en ik wilde met de nieuwe Travenar lens even wat experimenteren. Helaas was er niet zoveel met deze lens te fotograferen (vergelijking en experimenten komen nog wel eens online). Maar er was weer genoeg te fotograferen in het NAM Park. 

De dieren (vogels, met name) lieten zich niet echt zien vandaag. Op een paar eenden, kraaien, buizerds en meerkoeten na. Een paar houtduiven en merels in de bomen.

By B.J. Schoenmakers [CC0], from Wikimedia Commons

En muggen, uiteraard. Veel muggen en ander vliegend ongedierte dat de aanval op mij inzette. Waaronder “dazen”. Foto boven. Rotbeesten die in de aanval gaan en direct bijten. Ik dacht dat het horzels waren, maar dit bleken de daders van mijn (een dag later) flinke jeukende bulten op arm en in de nek.

De Gasopslag bij Grijpskerk. Er wordt hier gas opgeslagen in de bodem om later weer te kunnen oppompen. Er zijn 10 putten met een opslagcapaciteit van 2 miljard m3 aardgas. In UGS Grijpskerk, in 1997 in gebruik genomen, wordt hoogcalorisch aardgas geïnjecteerd en geproduceerd (NAM)

Het was er rustig, op een paar andere wandelaars na. Dat is het voordeel van zo’n toch wel uitgestrekt gebied. Je kunt er lekker omzwerven met je camera zonder dat je al te veel mensen tegenkomt. Vooral ‘s avonds. Mogelijk dat de meeste mensen het ‘s avonds toch wat mijden in verband met de muggen?

In onze eigen tuin trof ik voor vertrek nog wel een paar gezellig kwetterende mussen aan.

De NAM locatie zelf is qua geluid wel de hele tijd ‘aanwezig’. De vogels en andere dieren trekken er zich weinig van aan. Vooral de kraaien en een enkele Buizerd vinden de lantaarnpalen er om heen wel handig kennelijk. Ze zitten er graag op.

De langzaam ondergaande zon bij het NAM Park De Noorderriet

Aangezien er verder niet zo veel te beleven was ben ik even wat aan het experimenteren geslagen met foto’s van de zon – dat wil zeggen de ondergaande zon, tegenlicht e.d.

Zuidelijk Westerkwartier: Nanninga’s Bos en het Bolmeer

Het Bolmeer en Nanninga’s Bos liggen hemelsbreed zo’n 300 à 400 meter bij elkaar vandaan en zijn beide uniek te noemen in hun eigen soort. Het Bolmeer, waar ik het minst van verwachte, was in deze tijd van het jaar toch het mooiste (vind ik). Nanninga’s Bos iets minder spectaculair. Maar toch wel de moeite waard. Het was er vrij rustig en bij het meer kwam ik zelfs helemaal niemand tegen.

Het Bolmeer

Van de website van het Groninger Landschap, die zowel het Bolmeer als het Nanninga Bos in beheer hebben, neem ik het volgende over:

Het Bolmeer is een heel bijzonder meertje. Waarschijnlijk is het een pingoruïne die in het begin van de 19 eeuw bij een afgraving tevoorschijn is gekomen. De pingoruïnes in Nederland stammen uit de laatste ijstijd en zijn ontstaan op plaatsen waar veel water in de grond zat. Door het bevriezen van het grondwater ontstond er een ijsklomp die, naarmate de ijstijd duurde, steeds verder groeide en de grond omhoog drukte. Zo ontstond er een heuvel, een pingo. Toen het ijs smolt, stortte de heuvel in en bleef er een openstaande kraterrand achter, met binnenin een cirkelvormig meertje, een pingoruïne. De kraterrand van het Bolmeer is in de loop der eeuwen begroeid en bedekt met een laag veen. Begin 19 eeuw is een groot deel van dit veen afgegraven en is de plas tevoorschijn gekomen. Lees hier verder.

Hoewel niet met de camera vastgelegd (ze waren té beweeglijk en snel weer weg toen ik ze probeerde te fotograferen) waren er – naast de zwanen – ook Boomklevers. Vogels die ik eigenlijk nooit eerder in het wild had gezien. Bijzonder om te zien hoe ze langs de boomstammen op- en neer gaan! Toen ik besloot niet langer meer te wachten en wegliep keek ik om, .. en daar zaten ze weer! Heb ze maar met rust gelaten verder want ook met 60x Zoombereik lukt het me dan niet om dergelijke vogels van vrij grote afstand ‘uit de hand’ vast te leggen. Ook zag ik nog een aalscholver (van relatief grote afstand). Net toen ik mijn toestel op ‘t statief had besloot hij uiteraard weg te vliegen. 🙁 Volgende keer beter.

Ik moet het dus doen met de plaatjes van het meer zelf en de (overigens prachtige) zwanen die er waren en zich helemaal niets van mij aantrokken.

Nanninga’s Bos

Nanninga’s Bos is ongeveer 27 hectare groot en ligt een kilometer ten zuiden van onze Coendersborg in Nuis. Het is in de 19e eeuw aangelegd door de familie Niemeijer, als onderdeel van hun buitenverblijf en later overgenomen door de Nanninga’s die het als houtproductiebos wilden gebruiken. Zij slaagden er niet in om het bos rendabel te maken en lieten de boel de boel.

Daarna heeft het Groninger Landschap het bos in beheer genomen en het wordt geleidelijk aan veranderd van een naaldbos (aangeplant) naar een bos met meer variatie. Ondanks het feit dat er uitdrukkelijk op meerdere plaatsen vermeld is dat honden aangelijnd moeten worden, laten de meeste hondenbezitters die ik tegenkwam de dieren gewoon loslopen. Jammer, want voor de wilde dieren en diertjes is dat niet zo fijn.

Dit hondje (onder), dat mij “dreigend” benaderde, toen ik van het meer naar het bos wandelde, liep overigens niet los in het bos maar hoorde bij een woning tussen het Bosmeer en het Nanninga Bos. Tja, als hondje moet je natuurlijk goed op het baasje (zie foto meisje met paard) passen! Toen ik ‘m voor de tweede keer tegenkwam, terwijl ik terug liep naar de auto, liet hij zich fotograferen.

Om het Nanninga Bos en het Bolmeer te bezoeken kun je de navigatie instellen op Bolmeer 4. Langs de weg is wat ruimte waar je de auto kwijt kunt. Het is er (gelukkig) nog niet zo toeristisch als bijvoorbeeld bij de bossen in Norg (om maar iets te noemen). Hoe het in het voorjaar en de zomer is, weet ik niet. Ik ga er dan zeker nog een keer naar terug denk ik!

Het Bolmeer is via een voetpad te bereiken (langs de berken lopen, zie foto onder)

BOLMEER

NANNINGA’S BOS

DE OMGEVING

Als je, vanuit onze woonplaats, er heen rijdt kom je ook nog langs Jonkersvaart. Ook heel erg de moeite waard om daar eens te stoppen. En natuurlijk Niebert en Nuis.