Tag: windmolens

Historisch Utrecht. IJsselstein, Oudewater, Montfoort en Natuurgebied Willeskop

Voor het werk was ik de afgelopen week op cursus in IJsselstein. Een mooi, oud, stadje in de provincie Utrecht. En aangezien het ook deze week nog prachtig weer was, ging ik elke dag na de cursus met de camera’s op pad om nog wat sfeerplaatjes te schieten. Oudewater, Montfoort, IJsselstein zelf en in Natuurgebied Willeskop.

In IJsselstein verbleef ik in Hotel Epping, midden in het centrum van IJsselstein. Een mooie uitvalsbasis voor een paar dagen in deze prachtige omgeving en een heel fijn (drie-sterren) hotel. Mooie kamers, heel erg vriendelijke medewerkers en goed ontbijt en restaurant. Niets te klagen dus!

Onderstaand korte beschrijvingen en gallerijen per plaats!

IJSSELSTEIN

IJsselstein ontstond als nederzetting in de buurt van kasteel IJsselstein, dat in 1279 voor het eerst wordt genoemd toen het in het bezit kwam van Gijsbrecht van Amstel. Hij ging zich later ook Gijsbrecht van IJsselstein noemen. Vermoedelijk in 1310 kreeg het dorp stadsrechten (Lees verder op Wikipedia).

Naast enige restanten van het kasteel is er een prachtige oude molen bij de (oude) stadsmuur, schitterende kerken, bruggetjes en watertjes door de stad heen en ’s avonds is alles sfeervol verlicht!

NATUURGEBIED WILLESKOP

Natuurgebied Willeskop is een Nederlands natuurontwikkelingsgebied dat in de Lopikerwaard ter hoogte van de Bloklandse Dijk ligt. Vroeger was het gebied grotendeels ingepolderd, maar sinds 2002 wordt de polder ontwikkeld tot natuur. Willeskop is een moerasgebied en wordt in de volksmond ook wel ‘Vogeltjesland’ genoemd. Er zijn hier vele soorten planten te vinden, zoals de echte koekoeksbloem, het moerasvergeet-mij-nietje en de beschermde zwanenbloem. Ook leven er vele soorten vogels, waaronder de witvleugelstern, Amerikaanse wintertaling en ralreiger (Wikipedia).

Eigenlijk toevallig dat ik er langs kwam en het bezocht. Ik was onderweg naar Oudewater en zag de ganzen langs de waterkant. Toen ik stopte ondekte ik dat aan het kleine parkeerplaatsje een natuurgebied lag waar behoorlijk wat eenden, zwanen, ganzen en andere vogels waren. Er is ook een Vogelkijkhut, maar omdat ik maar weinig tijd had in verband met de vroeg ondergaande zon ben ik daar niet (meer) heen geweest.

Op de foto hier boven een Krakeend. Een soort die ik nooit eerder had gezien.

OUDEWATER

De plaats Oudewater kende ik van twee zaken: de uitgeverij Morgenrood (bestaat inmiddels niet meer) en uiteraard “de Heksenwaag”. Ik had gehoord dat het een heel mooi stadje was, en dus daar even een uurtje rondgelopen en foto’s gemaakt.

Ook hier veel water! En zo laat in de middag, met de laag staande zon, levert dat natuurlijk prachtige weerspiegelingen en sfeer op in de foto’s. En dat gecombineerd met al die historische panden! Zeker nog een keer opnieuw bezoeken. Kan het iedereen aanraden.

MONTFOORT

De week in IJsselstein begon voor mij op dinsdag, donderdagmiddag de laatste kans voor een uitstapje om zo na de laatste cursusdag op vrijdag weer naar huis te gaan.

Het Oude Stadhuis is het voormalige stadhuis van de Nederlandse gemeente Montfoort. Het stadhuis vormt één geheel met de IJsselpoort, de enig overgebleven stadspoort van Montfoort. Het is het oudste gebouw van Montfoort en een van de oudste stadhuizen van Nederland (zie verder op Wikipedia).

De donderdagmiddag ging ik naar Montfoort. En weer een voltreffer qua sfeer en historische panden. Kasteel Montfoort (waar nog kleine stukjes van over zijn), gedateerd oorspronkelijk in 1163, de molen De Valk (1753, maar in 1492 was er al een molen op dezelfde plaats), en het prachtige oude Stadhuis (1375), foto boven.

Oh, .. en de cursus? Ook die was erg geslaagd! 🙂 Had niets met fotografie te maken, maar alles met mijn werk en “eerste liefde”: de ICT.

Zeehondenkijkwand Termunten (Foto- en Video-verslag)

Zeehondenkijkwand Punt van Reide bij Termunten in Groningen geeft je de gelegenheid dicht bij zeehonden (en hun jongen!) te komen zonder ze te verstoren. Een “unieke gelegenheid om de zeehonden en hun pups in hun natuurlijke omgeving te spotten zonder ze te verstoren! Een unieke locatie in Nederland die je zelf kunt bezoeken” (Groninger Landschap).

Niet is minder waar, zo kunnen we (mijn neefje Xander en ik) achteraf wel vaststellen. Het is altijd een gok natuurlijk of de dieren er wel zijn. Maar we troffen het flink! Het kleine strandje lag vol met (jonge) zeehonden.

Ze zagen er in mijn optiek goed en flink doorvoed uit. Het gaat dan ook goed met de zeehonden volgens de onderzoeken. Het aantal zeehonden is flink gegroeid.

De kijkwand op de dijk bij Termunten

Het was er niet overdreven druk en we hadden alle gelegenheid om foto’s te maken en ik heb, en Xander ook, naast foto’s ook nog wat videobeelden geschoten (zie onder).

Je treft er niet alleen zeehonden aan overigens, in het gebied tussen het bezoekerscentrum en de kijkwand vind je naast koeien en schapen ook Nijlganzen, Rietzangers en deze (bovenstaande) Zwarte Ruiter. De Zwarte Ruiter is de enige nagenoeg zwarte steltloper. Hij trekt alweer in de tweede helft van juni uit zijn broedgebied naar het zuidwesten. De Dollard is een belangrijke pleisterplaats. We hebben dus echt geluk gehad dat we deze vogel hebben gezien! Ondanks dat de foto niet super is qua scherpte plaats ik ‘m dus omdat het een (voor mij) unieke vogelwaarneming is!

DELFZIJL
Na het bezoek aan de Zeehondenkijkwand bij Termunten gingen we richting Delfzijl. We wilden er even naar de haven en daar even koffie en ijs halen. In Delfzijl was bijzonder weinig activiteit te bespeuren. We parkeerden in het nagenoeg lege en uitgestorven centrum vlak bij een mooie molen.

Er was daar een expositie in de molen en we hoopten dat we ook even op de omloop konden. Helaas kon dat niet. De molen zelf is van binnen leeg gehaald. Er zitten nu expositieruimtes in. Er waren schilderijen van kunstenaars uit het Russische Kazan te bewonderen. Met de uiterst vriendelijke dame die bij de deur ons ontving een praatje gemaakt.

We waren de eerste bezoekers vandaag, ze moest voor ons de verlichting in de bovenverdieping zelfs aan doen. Ze was ook vol interesse in ons bezoekje aan de zeehonden bij Termunten en heeft (op het toestel) wat foto’s bekeken. Erg leuk en voor wie van schilderkunst houdt: ga kijken. De Entree was gratis en het centrum van Delfzijl ligt ook nog eens vlak bij het station! Klik hier voor meer informatie.

Daarna gingen we richting haven van Delfzijl. Er liggen veel prachtige jachten, maar ook ‘werkboten’ en andere schepen. Bij het hotel aan de haven een koffie en ijs gehaald. Vervolgens ging de rit weer terug naar huis!

VIDEO ZEEHONDENKIJKWAND TERMUNTEN
Voor wie liever via Youtube kijkt, klik hier.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor vergroting

Kerkje Harkema en Middag-Humsterland

De Hema Bicycle Computer (een mooie naam voor een electronische kilometerteller) moest even getest worden vanavond. Zoals in een eerder bericht geschreven was namelijk mijn oude tellertje in de sloot beland.

Na montage wou ik even verifiëren of de snelheid die hij aangeeft klopt en de afgelegde kilometers correct werden gemeten. En voor je ’t weet (want de camera was natuurlijk wel mee) werd het toch nog een aardig tochtje door het Middag-Humsterland.

De snelheid controleren is vrij eenvoudig: de trapondersteuning stopt rond de 25 km/u, dus als dat overeenkomt met de snelheidsmeter dan klopt dat. In principe kun je er van uit gaan dat dan ook de afgelegde afstand goed wordt aangegeven. Maar “controle is beter dan vertrouwen” was de kreet vroeger bij mijn vorige werkgever (..)  en dus heb ik de totaalafstand vervolgens met Google Maps gecontroleerd. Ook dat klopte op een paar honderd meter na. Verklaarbaar, want Maps doet natuurlijk geen ‘van deur tot deur meting’ en ik ben bij het Kerkje van Harkema (zie verder) en op het fietspad nog wat heen-en-weer gereden (even goed positioneren voor een foto).

Reden om zo uitgebreid te controleren is dat zo’n teller nogal nauwkeurig komt met montage en instelling(en). Het is een tellertje van de HEMA, net als de vorige. Die bevallen mij namelijk erg goed. Het instellen er van vind ik een drama. Zo’n klein dingetje met een enorme handleiding die ik persoonlijk niet erg leesbaar vind. Maar als het is geïnstalleerd en werkt, dan is het gewoon een fijn en eenvoudig te bedienen apparaatje dat precies doet wat het moet doen. De snelheid aangeven, gemiddelden, afstanden bijhouden.

KERKJE HARKEMA
Ik ben langs het van Starkenborghkanaal richting Aduard gefietst. Onderweg een mooie houtduif en een paar hele mooie paarden gezien (zie foto’s onder). De bedoeling was om dan af te slaan, richting Den Ham en de eerstvolgende afslag naar Noordhorn weer te nemen.

Maar ik zag een bordje .. “Kerkje Harkema”. Laat ik nou net al meerdere malen van plan zijn geweest daar eens te gaan kijken, maar niet weten hoe je er kwam. Dus, .. doorgefietst daar heen.

Het was er helemaal verlaten, maar ik kon gewoon het terrein op en heb dat dus ook gedaan. Ik kon daar fijn alleen rondlopen en ongestoord foto’s maken. Het kerkje zag er prachtig uit in de avondzon. Geen idee of het de bedoeling is dat je er ’s avonds rondloopt, maar aangezien het een open terrein is en er geen bordjes stonden die anders deden vermoeden heb ik de vrijheid maar genomen.

Na hier te hebben rondgekeken weer verder gefietst, richting Den Ham (langs Fransum). Onderweg genoten van de rust. Er kwamen wat Torenvalkjes, kraaien en een grutto voorbij gevlogen. Kieviten waren her en der ook te bekennen.

Koeien langs het fietspad tussen Kerkje Harkema en Den Ham

Vervolgens langs de Piloersemaborg om weer richting Noordhorn te gaan. Daar werd ik nog verrast door een mooie wolkenformatie in combinatie met wat zonlicht.

De schapen hadden meer aandacht voor mij, vooral toen ik stopte, dan voor de mooie lucht achter ze. Uiteraard heb ik ze voor de aandacht beloond door hen ook op de foto te zetten.

Volledigheidshalve nog even de afgelegde route van vanavond. Volgens de fietscomputer van de HEMA heb ik 16,8km. afgelegd.

FOTO’S
Klik op de foto’s voor groot formaat.

Tulpenvelden Uithuizermeeden

Oosternieland, Uithuizermeeden, Oldenzijl, Zijldijk, Roodeschool en Breede. Het zijn nou niet de plaatsen waar ik vaak kom alhoewel ik recent nog wel in de buurt was toen ik Usquert bezocht in het kader van een “Rondje Hoogeland“. Maar vandaag was ik op een missie: bollenveldentoer. Tulpen kijken dus!

De Rotaryclub van Uithuizen had een route voor wandelaars en een autoroute uitgezet langs de tulpenvelden. De opbrengst (inschrijfgeld) ging naar een goed doel, het Reddingstation Lauwersoog van de KNRM. Opbrengst volgens DvhN, waar ik nog door geïnterviewd werd, was ruim 2000 euro. Dus win-win. En een mooi fotodagje én een goed doel steunen.

Ik had overigens verwacht dat voornamelijk ”ouderen” de route zouden rijden of wandelen maar tot mijn verbazing (in positieve zin) waren er ook veel jongere mensen; kinderen en jongeren.

Bollenvelden Uithuizermeeden

De route werd uitgeschreven en op kaart meegegeven. Het was de bedoeling dat we met z’n tweeën zouden gaan maar er waren tegenstrijdige plannen gemaakt dus moest ik én navigeren én rijden. Gelukkig heb ik nog een redelijk goed geheugen en navigatie dus het was goed te doen. Wel aan te bevelen overigens om in zo’n situatie iemand mee te hebben die de route opleest/navigeert.

Niet alleen bollenvelden!

Aangezien de gemeente en eigenaren van grond de rijders toestemming had gegeven over onder andere onverharde wegen en andere, eigen, wegen te rijden zag ik meer van de omgeving dan je anders ziet als je met de auto rondrijdt. Nog afgezien van het feit dat de route langs plaatsjes ging waar je anders nooit komt! Dus heb ik veel extra stops gemaakt en niet alleen bij de (10) bollenvelden! Waarvan er één overigens driftig gemaaid werd door de eigenaar die met een strak gezicht zijn machine over het land aan het rijden was..

De bollen worden hier namelijk niet geteeld voor de verkoop van tulpen. Het is bedoeld voor veredeling  van de tulpen. Eigenlijk wel raar, ’t spul wordt gewoon afgemaaid terwijl ze ook verkocht zouden kunnen worden want ze zien er prachtig uit,..

Dat resulteert dus in een fotoserie met én bollenvelden én andere zaken zoals kerkjes, boerderijen, molens en dergelijke. De meeste foto’s zijn gemaakt met de Panasonic camera, een aantal met de Olympus met Zuiko lens.

Organisatie, route

De organisatie was uitstekend geregeld. Complimenten aan de RotaryClub hiervoor! Aankomstpunt was duidelijk herkenbaar, inschrijving werd vlot afgehandeld. Er was zoals gezegd een duidelijke route op kaart én beschrijving. En een brief van de gemeente (vergunning) voor elke rijder.

Eén klein puntje over de routebeschrijving: die was zonder enige alinea’s. Da’s lastig lezen, vooral als je moet rijden dus steeds opnieuw in de tekst moet zoeken naar waar je was. Er was ruimte genoeg op het blaadje. Ik zou aanraden korte blokjes tekst te maken/alinea’s te gebruiken. Maar dat is verder geen groot punt. De meeste mensen rijden toch niet alleen.

Beklimming kerktoren

De route werd afgesloten met een beklimming van de toren van de Mariakerk in Uithuizermeeden. Een werkelijk prachtige kerk uit het midden van de 13e eeuw. De toren is opvallend. Meestal zijn de kerktorens, zeker op het platteland, niet zo ‘frivool’. Wikipedia weet het volgende er over te melden:

Allert Meijer ontwierp ook de 48,5 meter hoge toren van de kerk, die in het begin van de 18e eeuw werd gebouwd. Volgens Karstkarel in zijn beschrijving van deze kerk is de gelijkenis met de toren van de Der Aa-kerk in Groningen niet toevallig, omdat Meijer, als stadsbouwmeester van Groningen ook de toren van die kerk heeft ontworpen (lees hier verder).

Vanuit de toren heb je een prachtig uitzicht (zie foto’s hieronder).

Foto’s tulpenvelden

Zoals gezegd, niet alleen foto’s van tulpenvelden, ook andere bezienswaardigheden heb ik meegenomen in deze foto’s – waaronder twee foto’s van Breede (Kerk en Borg Breede), waar ik terugreis langs kwam en nog even gestopt ben.

Klik op foto’s om slideshow te starten/volledig scherm te tonen