Tag: brandgans

Boerenzwaluw Jaap Deensgat

Ons huis een vogelkijkhut. Jaap Deensgat

Ons huis is een vogelkijkhut. Dat was vandaag letterlijk het geval in de vogelkijkhut Jaap Deensgat, waar weer heel wat boerenzwaluwen in zitten, maar ook bij ons thuis deze week. Naast de gebruikelijke musjes, merels, spreeuwen, koolmezen en pimpelmezen huist er namelijk sinds een paar dagen ook een Ransuil in de tuin van de buren. In een boom vlak naast onze tuin en we kunnen ‘m precies zien.

Naast de ransuil zijn ook de huiszwaluwen sinds gisteren weer terug en vanmiddag, toen ik naar de vogelkijkhut Jaap Deensgat wilde gaan, trof ik ook de putters weer aan op de oprit.

Tot nu toe hebben we in de twee jaar dat we in ons nieuwe huis wonen al de volgende vogelsoorten in de tuin mogen aantreffen: Huismus, Koolmees, Pimpelmees, Zwarte Mees, Zwartkop, Spreeuw, Vlaamse Gaai, Grote Bonte Specht, Ransuil, Putter, Merel, Boomklever en Huizwaluwen. Daarnaast in de straat ook nog de TjifTjaf, Houtduiven en Turkse Tortels. Met recht kan ik dus wel stellen dat ons huis een ‘vogelkijkhut’ is!

Dan zou je toch denken dat je ergens in een afgelegen natuurgebied woont, maar niets is minder waar. We wonen gewoon in een dorpje in Groningen, Noordhorn.

Vogelkijkhut Jaap Deensgat

Skoda FabiaHet is vandaag Hemelvaart en dus een vrije dag. Daarbij ook nog eens schitterend weer. Eigenlijk had ik wel willen fietsen maar door een schouderblessure (waarschijnlijk toch écht te veel achter de computer gezeten de afgelopen weken) zag ik het niet zitten om met de fototas op de schouder een (lange) tocht te maken.

Daarom besloot ik met de auto naar de Vogelkijkhut bij het Jaap Deensgat te gaan, in het lauwersmeergebied. Een Vogelkijkhut waar ik overigens wel vaker heen ga.

Roerdomp en baardmannetjes
Hoewel er volgens sommige kijkers in de hut “een baardmannetje” zou moeten zijn en volgens een vogelaar die ik tegenkwam ook een roerdomp (waarvan hij het geluid even imiteerde ter illustratie) heb ik ze beide niet gezien.

Hoop nog wel eens een baardmannetje voor de lens te krijgen want het zijn bijzonder mooie vogels. Tot nu toe heb ik ze alleen nog maar gehoord. Van nog een andere vogelaar kregen we nog een tip waar volgens hem baardmannetjes en kneu’s zouden zitten maar dat was een stuk verder rijden. Wel fijn deze onderlinge informatie-uitwisseling natuurlijk. Dat heb ik ook wel eens anders meegemaakt.

Rietgors. Zeker zes verschillende gezien.

Pretpark en loslopende honden
Wat ik wel heb gezien en ook op de foto heb kunnen krijgen waren een groot aantal boerenzwaluwen. Want, die hebben van de vogelhut hun thuis gemaakt. Ze zijn nauwelijks bang voor mensen. En da’s maar goed ook. Tot voor een paar jaar geleden waren de bezoekers van de vogelhutten met name oudere mensen gewapend met (peper)dure camera’s en verrekijkers. Soms kwam je wel eens wat jongeren tegen.

Vandaag leek het wel een pretpark bij tijden. Mensen met kleine, luidruchtige, kinderen die vanaf de parkeerplaats liepen te schreeuwen dat ze gingen “diertjes kijken”, huilende babies in de kinderwagen, gezinnen met loslopende(!!) honden.. en niet te vergeten bejaarde e-bike rijders die zich met ware doodsverachting voor je auto werpen.

Het corona-seizoen heeft er toe geleid dat de samenstelling van de bezoekers van deze gebieden nogal is veranderd. Van mij mag iedereen vogels kijken. Kinderen niet in de laatste plaats. Het zou alleen wél fijn zijn als de ouders de kinderen van te voren lieten weten dat het géén dierentuin is waar ze heen gaan en dat, wanneer je zoveel lawaai maakt in en buiten de vogelhut, de vogels er vandoor gaan. Laat staan dat je met een paar loslopende honden door het gebied heen banjert. Dat kan écht niet!

Rietzanger. Door de wind nét niet helemaal scherp helaas

Rietgors, Blauwborst, Rietzangers
In- en rond de vogelkijkhut was, afgezien van de Boerenzwaluwen, dan ook niet veel te zien. Aangezien de meeste gezinnen na de vogelkijkhut weer rechtsomkeert maken ben ik verder gelopen en daar kwam ik, naast de prototype vogelaars, ook de rietgorzen (zeker 6 stuks gezien), rietzangers en een prachtige blauwborst tegen. Ook waren er massa’s brandganzen en grauwe ganzen.

Foto’s Jaap Deensgat en thuis

Bijgaande de foto’s van het Jaap Deensgat en foto’s gemaakt rondom onze eigen ‘vogelkijkhut’. Klik op een foto voor groot formaat.

 

 

Ganzen en Meerkoeten bij De Welle, Drachten

Brandganzen, Grauwe Ganzen en Meerkoeten met kuikens. Het is weer voorjaar en de vogels zijn best vroeg met de jonge kuikens!

Eerder al had ik via Facebook een aantal foto’s gedeeld, gemaakt met mijn Medion camera, van een aantal Brandganzen mét kuikens. Dus het was wachten op mooi weer zodat de ‘goede’ camera mee kon om nog een 2e poging te wagen. Die gelegenheid was er vandaag! De brandganzen, grauwe ganzen, meerkoeten (mét kuikens) en nijlganzen waren weer volop aanwezig.

Tussen de middag dus even een wandeling rondom de Welle, Drachten. De Brandganzen waren natuurlijk niet op de plek waar ik ze vorige week gespot had. En op het moment dat ik dacht dat ze kennelijk hun heil elders hadden gezocht liep ik ze bijna voorbij! Op een plekje, naast één van de flats, waar ik ze helemaal niet verwacht had en ook nog eens precies goed gepositioneerd qua zonlicht.

Ik kwam voor de brandganzen maar natuurlijk ook gelijk foto’s gemaakt van de andere watervogels! Want er zijn daar vrij veel ganzen, eenden, meeuwen en meerkoeten te vinden in de vijver bij de Welle. Doordat ze gewend zijn aan mensen om hen heen kun je ook redelijk dichtbij komen.

 

Buizerd, Grote Zilverreiger, Aalscholver en een nieuw fietspad naar Aduard

Een prachtige heldere, koude, winterse middag én ik had gezien dat er een nieuw fietspad is langs het van Starkenborghkanaal tussen Zuidhorn en Aduard. Een kant van het kanaal dat je, vanaf Aduard, normaliter alleen kon fietsen tot aan de afslag Den Horn (Spanjaardsdijk) is nu doorgetrokken naar Zuidhorn. Daar moest natuurlijk langs gefietst worden en vandaag was het een uitstekende dag er voor.

Onderweg werd ik behoorlijk verrast, niet in de laatste plaats door een buizerd die mij toestond een uitgebreide ‘fotoshoot’ te doen maar ook door een aalscholver, een prachtige grote zilverreiger die ik vanaf de Anna Borematoren. goed kon vastleggen en een mooi uitzicht. Ik weet nu al dat ik hier vaker langs ga fietsen want het is een mooie ‘aanvliegroute’ richting onder andere Den Horn maar ook het Middag-Humsterland!

In de zomermaanden fiets(te) ik regelmatig ‘aan de andere kant van het kanaal’ en vroeg mij af of de aanleg van het fietspad de vogels (vanwege de te verwachten drukte) niet zou verjagen. Maar de vogels die er nu waren laten het zich allemaal welgevallen al die drukte (want: er waren veel wandelaars en fietsers op pad vandaag!). Of dat in de zomer ook zo blijft, ik hoop het maar ik ben bang dat sommige vogels, die hier in de zomer hun nesten hadden, wel eens kunnen vertrekken/niet terug komen. Dat zou vreselijk jammer zijn – wellicht dat de Gemeente Westerkwartier het pad zou moeten sluiten in het broedseizoen?

Via dit fietspad komt je dus uiteindelijk langs ’t Stort – waar de uitkijktoren naast staat.

De toren heeft een ‘communicatiesysteem’ bestaande uit twee praattrechters: één helemaal boven in de toren en één op de begane grond. Via deze trechters kunnen mensen boven op de toren communiceren met mensen op de begane grond zonder stemverheffing (Welkom in Zuidhorn).

’t Stort is een oud slibdepot (1931-1932) dat nu een natuurgebiedje is. Het schijnt dat er veel vogels broeden en dat er ook veel ander wild komt. Nu woon ik hier al mijn hele leven in deze regio en wist van het bestaan niet eens af – dat komt, uiteraard, omdat het vanaf Zuidhorn niet zo makkelijk te vinden was. En, als je zoekt op Google vind je het ook nauwelijks. Tenzij je al precies weet waar je op moet zoeken uiteraard.

Via Aduard richting Den Ham gefietst en vandaar langs de Piloersemaborg, Spanjaardsdijk Noord en het ‘betonpad’ weer richting huis (Noordhorn). Even voorbij de Piloersemaborg zat een prachtige buizerd op een paal. Omdat ik bang was ‘m te verjagen, op vrij grote afstand en met ongunstig licht de eerste foto’s gemaakt. Maar hij, of zij, ging er niet vandoor. Voorzichtig fietste ik wat verder en nam nog een paar foto’s. En de buizerd bleef gewoon zitten terwijl ‘ie mij toch duidelijk in ’t snotje had.

Ik besloot nog iets verder te fietsen zodat ik de zon zo gunstig mogelijk had (ik moest daar uiteindelijk tóch langs dus hoe dan ook moest ik verder) maar ook nu bleef de buizerd, mij quasi-ongeïnteresseerd negerend, gewoon zitten. Met als resultaat toch een paar -vind ik- heel geslaagde plaatjes van deze buizerd.

Tot slot nog wat foto’s van gisteren toegevoegd, gemaakt bij een rondje wandelen door het dorp, onder andere langs het ‘hertenkamp’.

ROUTE
Een relatief korte route, ca. 12 km, deze keer. Gezien de temperatuur was het wel genoeg geweest dus heb ik het hier bij gelaten. Op de kaart staat de route langs de verkeerde kant van het kanaal want Google Maps kent het nieuwe fietspad nog niet.

MEER FOTO’S
Klik op de afbeeldingen voor groot formaat

 

 

Eenden, brandgans, koolmeesje, nachtfotografie in een Winterse sfeer

Het Sneeuwde! Instagram en Facebook liepen weer vol met leuke foto’s van besneeuwde landschappen, kinderen en allerlei andere foto’s. Ik besloot inderdaad ook foto’s te maken de afgelopen week, maar wel van wat specifieke situaties. En daarbij hielp het geluk mij een handje ook nog.

De bovenstaande foto is de meest bijzondere vind ik. Want het is een foto met een verhaal.

Het meisje hierboven zie ik meerdere malen per week bij de Albert Heijn, ze verkoopt een straatkrant. Afkomstig uit Roemenië. Eigenlijk geen “echte” dakloze dus. Maar wel 11 van de 12 maanden per jaar staat ze bij de Albert Heijn. Ver van huis. Enfin, ik was aan het foto’s maken bij de eenden en zeevogels toen ze kwam aanlopen. Ze had een zak brood gehaald bij de Albert Heijn en ging de vogels voeren! Opmerkelijk toch hoe de mensen die weinig hebben daar toch van uitdelen. Zelfs aan de hongerige vogels.

“Deux Chevaux in the Snow”

Daarnaast wat foto’s van de Drachtstervaart, Drachten en foto’s van Noordhorn in de sneeuw tijdens de nacht. Gewapend met statief en een plastic zak om de camera heen.

Kerst – Dickens en Sneeuw

We gaan weer richting Kerst. En hoewel de weersvoorspellers zeggen dat het geen witte kerst gaat worden, was het vandaag een witte wereld om ons heen. Dus natuurlijk wel even met de camera naar buiten. Gisteravond, tijdens “Munnekezijl in Dickenssfeer” was er geen sneeuw, maar desondanks een leuk evenement waar ik ook even wat plaatjes gemaakt heb. Wel lastig, ’s avonds en met “bewegende doelen”.

Dickensfestijnen zijn populair. En het heeft zeker iets qua sfeer. Ik hoop dat het toch wel beperkt blijf en niet alle dorpen en steden dit na gaan doen. In elk geval hadden ze het in Munnekezijl wel heel leuk gedaan. Het hele dorp leek er wel een paar eeuwen terug in de tijd!

NOORDHORN IN DE SNEEUW

Als het sneeuwt moet je daar natuurlijk plaatjes van maken — zoals gezegd er dus op uit met de camera. Even een wandeling door het dorp, langs het ‘hertenkampje’. De brandgans vond mij wat vervelend kennelijk want hij, of zij, liet luidkeels de afkeuring blijken. Toch gelukt er een paar plaatjes van te maken, net als de eenden die het duidelijk wat koud hadden. De meeste zaten op de weg en in het gras. Toch waren er een paar die het water opzochten. Wat een mooi plaatje opleverde.