Tag: tulpen

Tureluur (Hekkum)

Tureluurs, Kemphanen en Tulpenvelden

De route langs de tulpenvelden in het Groninger Hogeland is weer te rijden. Helaas kwam ik er te laat achter dat de Tulpen helemaal nog niet in bloei staan. Tevergeefs was het ritje gisteren niet helemaal want het Hogeland is een sowieso de moeite waard. Binnenkort maar weer een poging als de Tulpen wél in bloei staan.

Vandaag de fiets genomen. Richting Hekkum, waar ik wel vaker kom, en Winsum. Ook onderdeel van het Hogeland. Een mooie route waarvan ik nagenoeg alles al eens beschreven heb dus volsta ik deze keer met de foto’s!

Voor wat betreft de route’s, die kun je bij Strava in GPX-formaat downloaden. Ik had mij daar nooit zo in verdiept verder maar aangezien de route langs de Tulpenvelden ook in GPX-formaat werd aangeboden toch maar eens naar gekeken hoe dat werkt. Ik vond een app in de Google Playstore die niet alleen Open Source is en geen reclame bevat maar ook simpel en doeltreffende werkt. Eén opmerking die ik heb bij de app is dat, ondanks mijn ICT achtergrond, het mij niet lukt(e) die app op een normale manier af te sluiten. En ‘aanrijden’ op een GPX route die je actief hebt gaat ook wat onhandig. Enfin, alle waar is naar zijn prijs. Het doet wat het moet doen.

Tureluur en Kemphaan

Kemphaan (Hekkum)

Kemphaan bij Hekkum

Bij Hekkum werd ik aangenaam verrast door het feit dat er aardig wat Tureluurs waren te zien naast natuurlijk Meerkoeten, Kieviten en Ganzen. Maar tot mijn verrassing ook zeker meer dan twintig(!) kemphanen!

Tulpenvelden Hogeland

Wie ‘naar de bollen‘ wil op het Hogeland wil doet er goed aan de pagina “Bloeien de Tulpen al” te raadplegen. Ik had dat niet gedaan. En aangezien ik ook niet echt een man met ‘groene vingers’ ben er ook helemaal niet over nagedacht dat ondanks dat de route inmiddels was opengesteld de Tulpen helemaal nog niet bloeien!

Foto’s

Klik op een foto voor vergroting.

Fietsroute

Voor de aardigheid had ik vandaag de fietscomputer gereset om de afgelegde kilometers onder het rijden wat makkelijker te kunnen zien (want je mag immers niet met je mobieltje in de hand rijden). De afwijking op een dergelijke afstand tussen Strava en de fietscomputer is toch best groot, meer dan één kilometer meer volgens de fietscomputer. Een afwijking van ca. 3,5% kan ik mee leven. Blijft de vraag wie er gelijk heeft?

2021-04-18 Route Hekkum Hogeland

 

Tulpenroute 2018 door de Noordoostpolder

De 120 kilometer lange Van Staveren Tulpenroute voert langs buitengewone bezienswaardigheden in de Noordoostpolder in Flevoland en langs de prachtigste bollenvelden met bloeiende tulpen.

Omdat het mogelijk één van de laatste mooie, warme, dagen was en de route na 5 mei niet meer gereden kan worden vanochtend met één van de dochters op pad gegaan. Want een tulpenroute is gewoon altijd leuk om (een keer) te doen. Vorig jaar rond dezelfde tijd reed ik de Tulpenroute Uithuizermeeden. De route door de Noordoostpolder is via internet te downloaden (klik hier). Dit geeft de nodige vrijheid waar je start- en eindpunt is.

Wij begonnen de route in Lemmer.Daar stopten we even vrij willekeurig om even te checken op de kaart hoe we zouden gaan rijden en de navigatie in te stellen. Naast de stopplaats lag de LE194 (details hier). Dat was dan meteen een mooi plaatje om mee te beginnen!

De service van de website voor de route is erg handig. Scan de QR-code en je heb ‘m op je telefoon. Ideaal. We hebben ‘m niet helemaal volgens de kaart gereden en na een tijd een stuk “afgesneden” omdat 120 kilometer toch behoorlijk lang duurt, zeker als je regelmatig stopt om foto’s te maken. Daarnaast had ik ook nog andere foto’s en stops want we kwamen ook nog door een paar plaatsen waar ik wat kerken zag die natuurlijk ook op de foto moesten (die volgen later wellicht nog wel eens).

Bijzondere tap in Creil!

In Creil maakten we een tussenstop om even te eten. Ze hadden wel een heel unieke, bijzondere, tap daar aan de bar: de neus van een oude MF-Tractor (massey ferguson). Als iemand aan de tap stond leek het vanuit de ruimte net alsof ’t ‘ie aan het trekker rijden was 🙂

Bij het vertrek kregen we nog een mooi full-colour magazine mee over de Noordoostpolder.  Hoewel het eten er prima was, waren de prijzen erg pittig.

Maar we kwamen natuurlijk voor de tulpenvelden in de Noordoostpolder. En die waren er méér dan genoeg te zien. Een mooie route, niet té druk ook ondanks het feit dat er natuurlijk vast héél veel mensen de route rijden. Dat het goed te doen was qua drukte komt natuurlijk ook vanwege de lengte van de route.

Eén van de bezigheden die je veel ziet: mensen die tussen de tulpen vereeuwigd willen worden. Doet het ook altijd goed zo’n plaatje natuurlijk.  De (ook) fotograferende dochter kiest voor een iets andere pose dan de meeste mensen doen. Zelf moest ze regelmatig mensen helpen die haar vroegen of ze ook van hen een plaatje wilde maken. En natuurlijk deed ze dat graag even.

Natuurlijk is er veel meer in de Noordoostpolder te zien dan de tulpenvelden. Er is ook het nodige vee, er zijn boomgaarden, mooie dorpjes en de typische boerderijen in deze streek. Onderstaand een uitgebreide serie (en dit is nog maar een selectie!) van foto’s.

 

Tulpenvelden Uithuizermeeden

Oosternieland, Uithuizermeeden, Oldenzijl, Zijldijk, Roodeschool en Breede. Het zijn nou niet de plaatsen waar ik vaak kom alhoewel ik recent nog wel in de buurt was toen ik Usquert bezocht in het kader van een “Rondje Hoogeland“. Maar vandaag was ik op een missie: bollenveldentoer. Tulpen kijken dus!

De Rotaryclub van Uithuizen had een route voor wandelaars en een autoroute uitgezet langs de tulpenvelden. De opbrengst (inschrijfgeld) ging naar een goed doel, het Reddingstation Lauwersoog van de KNRM. Opbrengst volgens DvhN, waar ik nog door geïnterviewd werd, was ruim 2000 euro. Dus win-win. En een mooi fotodagje én een goed doel steunen.

Ik had overigens verwacht dat voornamelijk ”ouderen” de route zouden rijden of wandelen maar tot mijn verbazing (in positieve zin) waren er ook veel jongere mensen; kinderen en jongeren.

Bollenvelden Uithuizermeeden

De route werd uitgeschreven en op kaart meegegeven. Het was de bedoeling dat we met z’n tweeën zouden gaan maar er waren tegenstrijdige plannen gemaakt dus moest ik én navigeren én rijden. Gelukkig heb ik nog een redelijk goed geheugen en navigatie dus het was goed te doen. Wel aan te bevelen overigens om in zo’n situatie iemand mee te hebben die de route opleest/navigeert.

Niet alleen bollenvelden!

Aangezien de gemeente en eigenaren van grond de rijders toestemming had gegeven over onder andere onverharde wegen en andere, eigen, wegen te rijden zag ik meer van de omgeving dan je anders ziet als je met de auto rondrijdt. Nog afgezien van het feit dat de route langs plaatsjes ging waar je anders nooit komt! Dus heb ik veel extra stops gemaakt en niet alleen bij de (10) bollenvelden! Waarvan er één overigens driftig gemaaid werd door de eigenaar die met een strak gezicht zijn machine over het land aan het rijden was..

De bollen worden hier namelijk niet geteeld voor de verkoop van tulpen. Het is bedoeld voor veredeling  van de tulpen. Eigenlijk wel raar, ’t spul wordt gewoon afgemaaid terwijl ze ook verkocht zouden kunnen worden want ze zien er prachtig uit,..

Dat resulteert dus in een fotoserie met én bollenvelden én andere zaken zoals kerkjes, boerderijen, molens en dergelijke. De meeste foto’s zijn gemaakt met de Panasonic camera, een aantal met de Olympus met Zuiko lens.

Organisatie, route

De organisatie was uitstekend geregeld. Complimenten aan de RotaryClub hiervoor! Aankomstpunt was duidelijk herkenbaar, inschrijving werd vlot afgehandeld. Er was zoals gezegd een duidelijke route op kaart én beschrijving. En een brief van de gemeente (vergunning) voor elke rijder.

Eén klein puntje over de routebeschrijving: die was zonder enige alinea’s. Da’s lastig lezen, vooral als je moet rijden dus steeds opnieuw in de tekst moet zoeken naar waar je was. Er was ruimte genoeg op het blaadje. Ik zou aanraden korte blokjes tekst te maken/alinea’s te gebruiken. Maar dat is verder geen groot punt. De meeste mensen rijden toch niet alleen.

Beklimming kerktoren

De route werd afgesloten met een beklimming van de toren van de Mariakerk in Uithuizermeeden. Een werkelijk prachtige kerk uit het midden van de 13e eeuw. De toren is opvallend. Meestal zijn de kerktorens, zeker op het platteland, niet zo ‘frivool’. Wikipedia weet het volgende er over te melden:

Allert Meijer ontwierp ook de 48,5 meter hoge toren van de kerk, die in het begin van de 18e eeuw werd gebouwd. Volgens Karstkarel in zijn beschrijving van deze kerk is de gelijkenis met de toren van de Der Aa-kerk in Groningen niet toevallig, omdat Meijer, als stadsbouwmeester van Groningen ook de toren van die kerk heeft ontworpen (lees hier verder).

Vanuit de toren heb je een prachtig uitzicht (zie foto’s hieronder).

Foto’s tulpenvelden

Zoals gezegd, niet alleen foto’s van tulpenvelden, ook andere bezienswaardigheden heb ik meegenomen in deze foto’s – waaronder twee foto’s van Breede (Kerk en Borg Breede), waar ik terugreis langs kwam en nog even gestopt ben.

Klik op foto’s om slideshow te starten/volledig scherm te tonen