Tag: zweefvlieg

Ooievaars Mokkenburg

Ooievaars tijdens zonsondergang bij Noordhorn

Een onverwachte verrassing tijdens een lekkere wandeling in de avonduren: naast een dwergkonijntje en meerkoetjes een grote groep ooievaars die druk overvlogen en ook neerstreken op de lantaarnpalen. Ze lieten zich goed fotograferen met op de achtergrond de, door de ondergaaande zon, oranje-roze gekleurde wolken.

Ik had op Facebook al van verschillende mensen foto’s voorbij zien komen van grote groepen ooievaars in de regio. Waar ze precies zaten wist ik niet, en ik nam ook aan dat het een incident was dat mensen ze tegen kwamen (inmiddels weet ik via Twitter dat dat niet zo is).

Gisteravond besloot ik, omdat het toch mooier weer was dan verwacht, “een stukje te wandelen”. Richting Mokkenburg, via de Mokkenburgerweg door het tunneltje onder de spoorlijn door en langs het van Starkenborghkanaal weer terug richting huis.

De meerkoeten die langs het industrieterrein een nestje hadden, en ik daar al eerder had gespot, hebben inmiddels kuikens. Nog vrij klein en moeder was behoorlijk beschermend. Toen ze mij, verscholen achter het riet, in de gaten kreeg ging ze snel naar het nest terug en verborg de jonge kuikens onder zich.

Het blijven aparte vogels, met hun rode bijna kale koppies als ze klein zijn. Het heeft iets aandoenlijks alhoewel veel mensen het ook wel eens ‘lelijk’ noemen…

Even voorbij het tunneltje stond ik opeens raar te kijken toen ik een klein, zwart, dwergkonijntje tegenkwam. Die zitten over het algemeen toch echt wel in een hokje. Een ontsnapt exemplaar? Het was nog een relatief jong dwergje en erg bang was het beestje niet. Hoewel ik redelijk afstand hield was ik toch duidelijk zichtbaar maar het konijntje ging er niet vandoor. Waardoor ik de gelegenheid had er een paar foto’s van te maken.

Ook bij het van Starkenborghkanaal trof ik kuikens aan, deze keer van de futen (foto’s hieronder). De ouders dobberden relaxed met hun jongen in het kanaal en ook hier kon ik dus op mijn gemak foto’s van maken.

Ooievaars bij Mokkenburg

Na nog wat foto’s van onder meer een zweefvlieg en wat vegetatie te hebben gemaakt dacht ik dat het wel mooi was geweest en ging richting huis. Vlak bij de nieuwe spoorbrug vlogen er een paar ooievaars af en aan over het kanaal heen en weer, richting het industrieterrein en weer terug richting Zuidhorn. Ik was al blij toen ik er in slaagde een paar van de overvliegende ooievaars vast te leggen. Maar toen ik verder liep richting Koopmans Transport zag ik tot mijn grote verrassing dat daar maar liefst zeven ooievaars op de lantaarnpalen zaten.

Ik denk dat Koopmans er wat minder blij mee is gezien de vervuiling op de lantaarnpalen en, waarschijnlijk, ook op hun vrachtauto’s en de transporteren goederen.  Maar het leverde mij wel mooie plaatjes op 🙂

Meer foto’s

Klik op de afbeeldingen hieronder voor vergrotingen.

 

Wandelroute

Wandelroute Mokkenburg Noordhorn

Voor wie deze route ook eens wil lopen en ‘m niet kent hierbij de google maps-route. Aangezien ik de camera mee had, en de ooievaars de nodige aandacht hebben gekregen, deed ik er natuurlijk véél langer over om het te lopen!

 

Grutto, Vlinders, Koeien, Paarden en Schapen

Fotofietsen via Noordhorn, Aduarder Voorwerk, Steentil, Oostum, Garnwerd, Reitdiep, Aduarderzijl, Ezinge, Beswerd, Fransum en Den Ham.

Erg donker weer, maar de “compositie” vond ik mooi genoeg om te bewaren!

Gefotografeerd: Grutto, Vlinders (Bruin Zandoogje,  Kleine Vos), Koeien, Paarden, de Kerk van Garnwerd,  Mussen, Reiger, Schapen en tot slot een Kwikstaartje.

Gezien: onder andere een stuk of tien putters (distelvink zeggen de Vlamingen), bidvalk (in vlucht en in een boom), kokmeeuw, zeemeeuwen, stern (twee stuks) en uiteraard heel veel boerenzwaluwen.

Een behoorlijk lijstje dieren vandaag dus, ondanks het feit dat het weer niet meezat qua fotografie. Het was de hele dag erg bewolkt en slechts af en toe brak de zon door. Maar om te fietsen eigenlijk ideaal. Alles bij elkaar tegen de 30 kilometer afgelegd. En toch ook foto’s gemaakt waar ik (om diverse redenen) tevreden mee ben.

Bij het Aduarder Voorwerk was het een komen en gaan van kokmeeuwen, zeemeeuwen, zwaluwen en twee sternen. Kennelijk was er veel te vinden in het water (of er vlak boven) want ze bleven maar komen. Helaas is mijn Sony Cybershot niet geschikt om van de prachtige duikvluchten foto’s te maken en had ik de 40-150mm lens van de Olympus niet bij mij (al betwijfel ik of dat voldoende was geweest qua bereik).

STEENTIL

Bij Steentil heb ik even een korte stop gemaakt. Ik wilde het bruggetje (daar komt de naam van) fotograferen maar die foto’s zijn niet geslaagd. Wel waren er een paar leuke, en nieuwsgierige, schapen die ik op de foto heb gezet. Terwijl ik terug liep naar de fiets zag ik dat er ook wat vlinders in de ruige begroeiing zaten.

Naast een paar Kleine Vossen trof ik deze Bruine Zandoog en Zweefvlieg aan. Eigenlijk zag ik de Zweefvlieg pas later, op de foto. In eerste instantie had ik ‘m niet eens in de gaten! Een mooie toevalstreffer dus!

REITDIEP

Langs het Reitdiep fietsend zag ik nog een reiger die zich redelijk gewillig liet fotograferen. Maar op zeker moment was het dier er wel klaar mee kennelijk en vloog weg, .. Wat dan wel weer een leuk plaatje oplevert. Lichte bewegingsonscherpte helaas, maar dat neem ik in zo’n geval dan maar voor lief.

Op zeker moment kun je dan via een houten bruggetje over het Reitdiep heen, richting Garnwerd.

GARNWERD

Garnwerd is natuurlijk een prachtige plek om wat foto’s te maken. Ik denk dat ik deze zomer daar vast nog wel een keer langs kom. Ben er al vaak geweest en gek genoeg verveelt het nooit.

Sint-Ludgerkerk, Garnwerd, exterieur

Sint-Ludgerkerk, Garnwerd, interieur

Bij de kerk van Garnwerd even een stop gemaakt – de deur was open. Niet voor de kerkgangers, die komen er al geruime tijd niet meer met regelmaat.

De Sint-Ludgerkerk in Garnwerd is oorspronkelijk een romanogotische kerk, die gebouwd werd in het begin van de 13e eeuw. Van de kerk is het koor het oudste deel. Dit deel van de kerk werd gebouwd in het begin van de 13e eeuw. Het schip dateert uit een latere periode en werd gebouwd op het einde van de 14e eeuw. De oude toren van de kerk stortte in 1738 grotendeels in. In 1751 werden de toren en de westmuur herbouwd. (Wikipedia)

De kerk is in beheer bij de Groninger Kerken en als geïnteresseerde kun je gewoon naar binnen lopen en (eventueel) foto’s maken en rondkijken. Ik was niet de enige die dat deed. Meerdere fietsers stapten af en keken rond in de fraaie kerk.

ADUARDERZIJL

Het “doel” van vandaag was Aduarderzijl. Ik kan mij niet herinneren daar ooit eerder te zijn geweest, op de fiets zeker niet.

De oude sluis

Bij Auduardersluis zijn twee sluizen te vinden. Van Wikipedia:

Het gehucht ontstond volgens de meest recente inzichten kort na 1285 toen monniken van het klooster van Aduard het Aduarderdiep lieten graven naar het Reitdiep en hier de gelijknamige zijl (spuisluis) aanlegden. Deze zijl diende onder andere voor de afwatering van gebieden nabij de stad Groningen op het Reitdiep, dat tot eind 19e eeuw in open verbinding met de zee stond. [..] Toen de oude zijl te klein werd, werd ter bevordering van de waterdoorvoer uit het achterland in 1867 naast de Aduarderzijl de Kokersluis (ook Nieuwe of Oostelijke Sluis) aangelegd, een dubbele uitwateringsluis, maar zonder stormdeuren.

Witte Kwikstaart, Aduardersluis

Er waren ook hier meerdere mensen die even een stop maakten bij de sluis. En zelfs een paar zwemmers. Een mede-fotografe was met een model (dochter?) aan het shooten. Er is, behalve de twee sluizen, niet zoveel te zien. Het is er gewoon een mooi gebied aan het water. Aanbevolen om eens langs te fietsen! Als het mooier weer is wil ik ook hier nog een keer naar toe fietsen. Ook hier natuurlijk de onvermijdelijke schapen en mussen én een witte kwikstaart die niet al te schuw was (foto boven).

Even de tijd genomen voor een “pitsstop” en terwijl ik mijn broodje en fles water wegwerkte kwam er een mus op een paal toekijken. In de hoop wat toegeworpen te krijgen? Jammer voor hem, ik had niet veel bij mij en wel behoorlijk trek!

Putter. Foto: Pixabay

De route ging vervolgens richting Ezinge. Direkt in Ezinge sloeg ik af richting Den Ham. Opeens zag ik een Putter. Toen ik stopte om er een foto van te maken vlogen uit de ruige begroeiing opeens zeker nog wel een stuk of 6 à 7 van deze prachtige vogels op. Helaas schrok de andere putter daar kennelijk ook van en vloog met de groep mee. Ik kan mij niet herinneren ooit eerder deze vogels in het wild te hebben gezien. Volgens de Vogelbescherming neemt het aantal putters sinds 1975 behoorlijk toe.

Op de waarnemingenkaart zie je ze in onze regio echter niet veel gespot. Des te verbazender dat ik ter hoogte van Fransum nóg een zag opvliegen uit de slootwal. Ze zijn duidelijk herkenbaar als ze (op)vliegen door de brede gele baan in de zwarte vleugels.

BIJNA THUIS: EEN PAAR GRUTTO’S

Bijna thuis, ter hoogte van Den Ham, zag ik plotseling een grutto. Wel erg ver weg, maar ik heb het er op gewaagd. Géén perfecte foto dus. Het bleef niet bij een. Er was er nog een.. en vervolgens kwam er later nog een derde aanvliegen.

In tegenstelling tot veel andere vogelsoorten die ik in mijn jeugd nooit zag, zag ik de Grutto vroeger regelmatig. Nu zie je ‘m steeds minder. En helaas is de oorzaak (de manier van) landbouw én natuurbeheer tegenwoordig. De populaitie neemt sinds 1990 met zo’n 5% per jaar af volgens de vogelbescherming.

ROUTE

In totaliteit ca. 30 kilometer afgelegd.  Niet helemaal correct weergegeven want Google Maps kent niet alle fietspaden lijkt het. Maar grofweg klopt het.

MEER FOTO’S

Klik op de foto’s voor vergroting/slideshow

Foto’s maken in en van je tuin

Foto’s maken in de tuin, thuis dus, is leuk. Je hoeft er niet ver voor van huis. Voor mensen op het platteland, zoals ik, is een tuin eigenlijk vanzelfsprekend. Ik weet niet beter dan dat een huis een tuin heeft, bij wijze van spreken. Zo ben ik opgegroeid en heb ik altijd gewoond. Woon je op een flatje of in een betonnen stadswijk dan wordt het lastiger. Alhoewel je natuurlijk altijd naar een parkje in de buurt kunt gaan.

Een paar foto’s die wellicht anderen (U, jou) kunnen inspireren om eens met de camera door de tuin heen te gaan en wat leuke plaatjes te schieten!

De kunst is, in mijn ogen, het “uitvergroten” van het kleine. Althans, dat vind ik leuk. Onze voor- en achtertuin beslaan samen niet zoveel vierkante meters immers en dus moet je de kleine dingetjes benadrukken. Dat kan ook goed werken als je bijvoorbeeld een (redelijk) balkon hebt.

De foto boven is zo’n foto. En de foto vertelt ook iets. Ik heb ‘m gemaakt nadat de echtgenote het gras had gemaaid en deze dappere madeliefjes hadden dat overleefd. Hoe is mij een raadsel. Er omheen zie je de afgemaaide grassprieten. Het maakt de foto in mijn ogen interessant. Er zit een verhaaltje aan en de madeliefjes springen er echt uit.

In onze tuin is het ook een komen en gaan van mussen. Vooral op de dakgoot zitten ze vaak en veel. Mede omdat ze onder de pannen nestelen. Dat is leuk (alhoewel ik daardoor soms niet echt kan werken in mijn studio, vanwege het lawaai dat ze maken!). Het blijven, ondanks hun “eenvoud” prachtige vogeltjes. Typisch Nederlands, vind ik.

Nog zo’n typisch verschijnsel in de tuin: insecten. Zoals deze zweefvlieg. Die zijn nogal gek op de bloemen in onze tuin.

En als je dan lekker op de stoep in je tuin zit te genieten van het weer, de vogels en de zoemende insecten om je heen kun je soms ook buiten je tuin leuke dingen zien en fotograferen. Bijvoorbeeld een kat op de oprit van de overburen.

En tot slot natuurlijk een bloem (of is het onkruid?). Bij zo’n foto gaat het mij puur om de schoonheid van het plaatje als geheel.