Tag: klooster

Karmel Klooster Drachten

Karmelklooster Drachten

In Drachten was tot 1993 een klooster van de karmelietessen, een nonnenklooster.

De orde van de karmelieten (Karmelbeweging Ordo Carmelitarum, O.Carm.; vrouwelijke vorm: karmelietessen) is een rooms-katholieke bedelorde, die zich net zoals de franciscanen, dominicanen en augustijnen onderscheidt van de andere monastieke orden doordat ze in plaats van de individuele armoede juist de collectieve armoede belijdt. Voor hun onderhoud zijn ze afhankelijk van hun eigen arbeid en van aalmoezen (Wikipedia).

Voor het werk waren we de afgelopen weken een aantal malen in het klooster en natuurlijk kon ik het niet laten ook even een paar plaatjes te maken. Met de smartphone deze keer, maar dat maakt voor een sfeerimpressie niet uit natuurlijk.

Het Klooster in Drachten was een relatief nieuw klooster; het was gesticht in 1935. Vlakbij het klooster bevindt zich verpleeghuis Bertilla. Ooit was dit ook een Rooms Katholieke verpleeginrichting, begonnen als kraam- en verpleeg-inrichting van de Franciscanessen. Drachten werd in de jaren ’30 van de vorige eeuw als een heus ‘zendingsveld’ beschouwd door de Roomse Kerk want er was in die regio weinig Roomse activiteit overgebleven.

In het centrum van Drachten was ook een aantal decennia een klooster, nu is het Museum er in gevestigd. En ook het Karmelklooster heeft geen functie meer als klooster maar is nu in gebruik als expositieruimte voor beeldende kunst, voor concerten, lezingen en als trouwlocatie. Het ademt nog steeds de sfeer van een klooster. En dat maakt het een bijzondere, unieke, locatie.

 

Aduard, werkzaamheden Nieuwklap, Den Horn

Het is prachtig voorjaarsweer en iedereen die mij kent en/of dit blog volgt weet wat er dan gebeurt: de fiets komt uit de schuur en de camera’s gaan in de tas. Op pad!

Deze keer een fotofietsroute van Noordhorn naar Aduard (langs van Starkenborghkanaal), richting Nieuwklap (waar een nieuwe brug wordt gebouwd). Van Nieuwklap langs het water via het gehucht Nieuwbrug naar Den Horn – een weg die ik nog nooit eerder had gereden. Vervolgens “door de weilanden” via het Hornpad richting Enumatil (je kan ook richting Zuidhorn via dat pad). Van daar via Zuidhorn, door het Johannes Smit Park richting spoorbrug en weer langs het van Starkenborghkanaal naar Noordhorn.

Bewust reed ik (weer) even langs de spoorbrug. Deze is nu de Bert Swartbrug gedoopt, ter herinnering aan de vorig jaar overleden burgemeester van de gemeente Zuidhorn. Er is een mooi standbeeldje bij de brug geplaatst die recent onthuld is door zijn weduwe en zoon. Een, lijkt mij, terecht posthuum eerbetoon.

routebeschrijving fietsen noordhorn auduard nieuwklap den horn enumatil

De tochtjes leg ik af met de e-bike. Een totale afstand, volgens Google Maps, van 21,7 kilometer. Daarmee zou zo’n tochtje natuurlijk in minder dan een uur kunnen fietsen maar vanwege de vele tussenstops om foto’s te maken, deed ik er krap aan drie uur over vandaag. Daar komt bij dat ik de trapondersteuning altijd in de “economische” stand heb. Ik gebruik die functie namelijk vooral om sneller te kunnen fietsen en langere afstanden af te kunnen leggen.

Op het weggetje langs het van Starkenborghkanaal (en in het verlengde er van het fietspad naar Aduard) is er natuurlijk altijd wel iets te zien (zie ook foto’s onderstaand). Maar bovenstaande vond ik ook wel weer een heel mooi beeld: de beide nieuwe bruggen in elkaars verlengde.

Het is voorjaar en alles spát gewoon de grond uit. Ook veel verdwaald koolzaad langs het water. Prachtig geel gekleurde bermen en waterkanten. Of daardoor de natuurlijke vegetatie te lijden heeft, zou ik niet weten. Het zou zomaar kunnen. Maar mooi vind ik het wel.

ADUARD

In Aduard heb je natuurlijk een aantal (bijna) beroemde bezienswaardigheden en ik heb er uiteraard, zie onder, foto’s van gemaakt. Het heeft een rijke, oude, geschiedenis. Maar ik stond in het bijzonder vandaag (bevrijdingsdag) even letterlijk en figuurlijk stil bij het monument voor de oorlogsslachtoffers. Er stond een prachtig bloemstuk nog geheel ongeschonden naast.

Aduard was ooit, net als Grijpskerk en Oldehove, een zelfstandige gemeente. Al die gemeenten hebben voormalige gemeentehuizen die op elkaar lijken. Het voormalige gemeentehuis van Aduard is gebouwd in 1902. De gemeenten Aduard, Grijpskerk, Oldehove en Zuidhorn zijn samengevoegd tot de gemeente Zuidhorn. Die binnenkort weer samengevoegd wordt met Marum, Grootegast en Leek tot “Gemeente Westerkwartier”.

Eigenlijk wel jammer. Mede omdat veel taken van de rijksoverheid naar de gemeenten zijn gegaan onder het motto “dichter bij de burger”. Maar vervolgens zie je schaalvergroting bij de gemeenten. Met als gevolg wederom meer afstand van de burger…

NIEUWKLAP
Bij Nieuwklap (een “klap” is Gronings dialect voor een klapbrug) wordt een nieuwe brug gebouwd. De brug nadert zijn voltooiing. Als fietser kun je al van de nieuw aangelegde route gebruik maken, auto’s op dit moment nog niet maar ‘t duurt niet lang meer.

Er wordt door de wegenbouwers hard gewerkt, zelfs op 5 mei, aan klaar maken van de weg. Respect voor deze mannen die zelfs vandaag, met dat mooie weer en terwijl hun vrienden en familie (gezin!) bevrijdingsdag vieren, voor ons de wegen aanleggen!

NIEUWBRUG
Via Nieuwklap kun je langs het kanaal rijden en richting Nieuwbrug (klein gehucht) rijden. Bij Nieuwbrug is voornamelijk bewoning in de vorm van woonboten in allerlei soorten en maten.

De weg naar Nieuwbrug is smal, maar rustig. Ik was er nog nooit eerder langs gekomen. Had de afslag wel eens gezien maar geen idee dat je deze route kon nemen richting Nieuwklap (of andersom).

DEN HORN
Richting het werk reed ik, toen ik nog in Groningen werkte, regelmatig door Den Horn. Ook kom ik er wel vaker op de fiets. Er staat een prachtig kerkje. Maar er is ook een heel mooi fietspad (ook voor ‘t eerst gebruik van gemaakt) vlak bij het kerkje richting Zuidhorn en/of Enumatil.

Langs deze route zag en hoorde ik opeens een kievit nogal tekeer gaan. Een paar kraaien zaten op het hek met een “wij zijn onschuldig” houding. Maar natuurlijk hadden deze rovers het op de eieren van de Kievit voorzien. Die nam daar geen genoegen mee en ging dapper in de aanval (foto boven).

Daarnaast zag ik op deze route scholeksters, een bidvalk, broedende meerkoeten, kopmeeuwen, zeemeeuwen en hoorde nog veel meer vogels. De meeuwen hadden het maar druk want de landbouw gaat, ondanks 5 mei, natuurlijk ook gewoon door. En dus is er eten te vinden voor ze.

ENUMATIL
Als je het hornpad (het fietspad tussen Den Horn, Zuidhorn en Enumatil) volgt kom je net niet in Enumatil zelf uit maar op de 60km-weg (Zuidweg) tussen Enumatil en Zuidhorn. Wat mij betreft komen daar flitspalen! Het is me al veel vaker opgevallen maar de meeste automobilisten denken kennelijk dat het een 100+ weg is. De voormalige 80km route is echter al geruime tijd een 60km weg. Niemand houdt zich daar aan.

Langs die weg ook weer mijn favoriete watervogels aangetroffen: futen. En dit koppeltje was helemaal niet zo schuw. Ze lieten mij zelfs vrij dicht bij komen en zwommen na een tijdje weer weg. Ondanks het tegenlicht het er op gewaagd en de foto’s zijn gelukt. Er was wel wat nabewerking nodig maar ik ben er blij mee.

Omdat de vogels tegenwoordig beschermd zijn, komen er steeds meer futen en meerkoeten bij. Maar ook het schone water overal zorgt ervoor dat de fuut en de meerkoet het erg goed doen. Omdat water overal gereinigd wordt, zijn de vogels zijn in stadsgrachten te vinden (bron).

Ik kan mij niet herinneren dat ik voorheen zó veel eenden, futen en meerkoeten zag als dat ik de laatste jaren doe. De bescherming van deze vogels, en de verbetering van ons water en milieu,  werpt duidelijk zijn vruchten af.

Foto’s – klik voor groot formaat

Middeleeuws Ter Apel reenacting bij Klooster Ter Apel

Dit weekend werd in Ter Apel het “Middeleeuws Ter Apel” festival gehouden. Reenactors uit veel landen (we hoorden onder andere Duits, Frans en natuurlijk “plat Groninings”) deden schermutselingen, voerden slag, traden op. Er was een processie, eten en drinken en een enorme middeleeuwse markt.

Samen met de oudste dochter, Judith, bracht ik een bezoek aan het groots opgezette en mooi vormgegeven evenement.

Het Klooster van Ter Apel

Tussen 1465 en 1561 werd gewerkt aan de bouw van het klooster volgens een middeleeuws plan. Behalve het conventgebouw, betekende dat ook de realisatie van onder meer een poortgebouw, watermolens, perkamenthuis, bak- en brouwhuis en een gastenverblijf. Met de verovering van het gebied door Willem Lodewijk van Nassau-Dillenburg in 1593 werd het katholieke geloof afgezworen (Reformatie). Het klooster kwam, net als Westerwolde in het bezit van de stad Groningen (Wikipedia).

Kloostertuin

De Kloostertuin is naast mooi om even doorheen te wandelen ook erg informatief. Er staan heel veel planten en kruiden met bijvoorbeeld geneeskrachtige werking. Fytotherapie is echt niet van de laatste decennia, integendeel!

De kloostertuin. De foto doet ‘m niet echt recht helaas.

In het Klooster zelf hoorden we mooi zangwerk, en ik herkende in de groep nog een oud-collega. Altijd verrassend hoe klein de wereld eigenlijk is!

Bouwen in de middeleeuwen

Het thema van 2017 was ‘Bouwen in de middeleeuwen’! In de middeleeuwen was het bouwen van een huis of klooster echt vakwerk. Alles werd met de hand gemaakt door echte vaklieden. Veel van deze vaklieden, zoals timmerlieden, metselaars, steenhouwers, glas-in-loodzetters, smeden, dakdekkers etc., waren op de bouwplaats van Middeleeuws Ter Apel aan het werk te zien.

Klik op een foto om groter formaat te zien