Tag: camera

Sony Cybershot DSC-H350 versus Panasonic Lumix DMC-F272

De Panasonic Lumix DMC-F272 is terug! Eerder schreef ik dat deze kapot was en retour gegaan voor reparatie. Ik had er weinig fiducie in dat dit toestel gerepareerd kon worden.

De oorzaak van het falen (spontaan ontladen van accu’s binnen een paar uur, volle accu na maken paar foto’s leeg) bleek echter door de verkoper niet alleen gevonden te kunnen worden maar werd ook nog eens gratis gerepareerd!

Bij deze dus om te beginnen een hele dikke pluim voor fotowinkel NEBO Foto en Electronica! Graag beveel ik deze prima webshop (want: uitstekende aftersales!) daarom aan bij andere fotografie-liefhebbers. Nog afgezien van het feit dat ze helemaal niet duur zijn. De webshop is hier te vinden: https://www.neboweb.nl. Ze hebben niet alleen een webshop maar ook fysieke winkels. Heel handig voor als je eerst eens wilt kijken naar een camera voordat je ‘m online besteld.

Ik heb na het retour komen van de camera eerst een tijdje deze gebruikt om er zeker van te zijn dat het euvel opgelost was. En, dat is het. NEBO liet weten dat ze een print vervangen hebben en de camera opnieuw hebben afgesteld. Ik moet eerlijk zeggen, hij “voelt weer als nieuw”.

Sony Cybershot DSC-H350 versus Panasonic Lumix DMC-F272

Mooi moment om de beide camera’s, die toch veel overeenkomsten hebben, eens te vergelijken. De Sony is natuurlijk van al weer een nieuwere generatie (dus: betere sensor, meer megapixels enz en een hele fijne lens) dus zou je verwachten dat er eventueel flinke verschillen te bemerken zijn. Dat is niet zo vooralsnog. Binnenkort neem ik ze bij goed weer nog eens allebei mee om een goede (extra) vergelijking te doen (ik update deze post dan met nieuwe foto’s) met name op gebied van inzoomen en dergelijke (even naar de vogelbroedplaats!).

De camera’s in huis, zonder flits, getest. En buiten. Niet allebei in dezelfde situatie maar op dezelfde dag met wat donkere omstandigheden. Het had gesneeuwd, was prachtig zonnig maar je raadt het al.. toen ik op pad ging was de zon vertrokken en bleef ook weg. Het zei zo.

In deze vergelijking verder geen vergelijking van functionaliteit en dergelijke, die verschillen zijn er maar niet enorm. Wat mij opvalt bij de vergelijking van de camera’s is dat het eindresultaat dicht bij elkaar licht. De Sony vind ik een nipte winnaar omdat ik de kleuren mooier vind. Maar het plan om de Panasonic (door) te verkopen na eventuele reparatie is voorlopig van de baan. Ik houd ‘m aan als “spare”.

Foto’s

Onderstaand de foto’s. Ik vermeld niet welke camera welke foto’s heeft gemaakt want het feit alleen al dat je de verschillen in de foto’s nauwelijks ziet (tenzij je het weet en de originele hebt) zegt voldoende!

Olympus Zuiko 50mm 1:1.8 OM

Een tijdje geleden heb ik via Marktplaats een Olympus Zuiko 50mm 1:1.8 OM lens op de kop getikt. Een fameus lensje en vooral aangeraden voor portretfoto’s op veel sites én, waar ik ‘m voor wil gebruiken, concertfoto’s — hopelijk gaat dat goed uitpakken, ik ben erg benieuwd.

Enige nadeel van deze lenzen, met een vast brandpunt en dus eenvoudige techniek, is dat er geen variant (meer) is gemaakt voor digitale camera’s. Dus moet je ook een verloopring er bij zien te krijgen. Chinese leveranciers “to the rescue”! Via DealExtreme vond ik een leverancier die voor $11 inclusief verzending een goede verloopring in de aanbieding had zodat ik deze lens, bedoeld voor de pré-digitale tijd, op mijn digitale (Olympus) camera kon gebruiken. Vandaag arriveerde de ring. In Nederland betaal je overigens rond de 69 euro voor zo’n ring en dan komen daar de verzendkosten nog bij.

Ik heb vandaag snel een paar testfoto’s gemaakt met de lens/verloopring. Onderstaande een paar voorbeelden er van. Ben direct al enthousiast!

Prachtig hoe de waslijn hier ‘vervaagt’ en de knijpers ongelofelijk scherp in beeld zijn!

Ongelofelijk mooi ‘scherpte-/diepte effect’. 

Nog een keer de ‘scherpte-/diepte’

Zelfportretje, in de gang van onze woning genomen vrij donker zonder extra licht. 

De totale kosten waren voor mij dus minder dan € 30,– voor een leuke lens en een verloopring. Ik ben er super mee ingenomen, zo krijgt mijn Olympus E-410 voor de zoveelste keer een “2e leven”. Ik blijf het een fantastische camera vinden ondanks zijn ‘beperkingen’ als je ’t vergelijkt met de huidige generatie spiegelreflex. Vooral het aantal megapixels wordt door sommigen als ”veel te laag” beschouwd maar zeg nou zelf, 10 megapixel is toch ruim zat? Alhoewel m’n compact camera van de Medion(!)  tegenwoordig al 16Mp heeft.

Scherpstelling met de Zuiko 50mm

Overigens, aangezien dit een lens is van vóór de digitale revolutie, moet je scherpstellen met de hand doen. Dat heeft nadelen, maar ook voordelen. Je kan leuk spelen en wordt niet overruled door de elektronica. De “automatische stand” op de camera werkt niet met deze lens.

Olympus Zuiko 50mm 1:1.8 OM – foto gemaakt met de Medion Compact Camera

 

Mijn eerste fototoestel…

Een fototoestel kopen. Dat was vroeger toch nog wel een ding. Toen ik een jaar of 14 was kocht ik mijn eerste, analoge, fototoestel. Bij toeval zag ik laatst het toestel in een (franse) online fotodatabase.

haking_cf35Toentertijd een rib uit m’n lijf. De spaarpot was omgekeerd en voor zo’n 120 gulden, iets meer zelfs als ik mij goed herinner, kocht ik een Haking CF35 bij fotograaf Rudie Wiersma. Toen nog gevestigd in Grijpskerk, tegenwoordig heeft hij al jarenlang een zaak in Zuidhorn.

Het toestelletje, met plastic behuizing en een handmatige switch had voor de ISO waardes, was ongelofelijk eenvoudig te bedienen. Ik heb er redelijk wat foto’s mee geschoten. Keurig in albums en fotomapjes bewaard. Helaas verloor ik het toestel tijdens een dagtrip – waarschijnlijk laten liggen in de trein – naar een expositie. Het had een bepaalde charme, als je er aan terug denkt. Fotorol inleveren, wachten tot ze terug kwamen en dan thuis direct kijken of ze gelukt waren. Dat is nu wel anders.

Daarna jarenlang geen (eigen) toestel meer gehad. Maar met de opkomst van de digitale fotografie werd mijn interesse weer gewekt en ik kocht een digitale camera. Een Kodak toestel, met een ”docking station” voor het opladen en verbinding maken met de computer. Walgelijk duur als ik er aan terug denk. Ik heb er zo’n 1200 gulden voor neergeteld en het kon minder dan m’n Haking toestel. Daarna volgden nog wat andere camera’s tot m’n huidige “collectie” van dit moment.

Toch legde die Haking de basis voor wat ik tegenwoordig als een steeds grotere hobby heb: fotografie. En daarbij ligt bij mij de nadruk op het maken van een (mooie) foto waarbij het onderwerp centraal staat: mensen, evenement, emotie, kleuren. De techniek is aan mij minder besteed. Van mij geen verhalen over diafragma’s, lensspecificaties, speciale statieven enz, enz. Ik heb er geen verstand van. Heb ook het (wellicht absurde, belachelijke) idee dat als ik me daar in ga verdiepen dat belangrijker gaat worden dan het plaatje zelf.

Enfin, kort en goed: vanaf het begin ben ik een liefhebber geweest van het maken van plaatjes en ben ik gek op simpele techniek 🙂