Categorie: Fotofietsen

Kloosterburen zicht op Sint-Willibrorduskerk

Kloosterburen op het Groninger Hogeland

Kloosterburen was ik nog nooit geweest. Althans, niet op de fiets. Wel met de auto maar er toen niet echt aandacht aan geschonken wat daar te zien was. De plaats ken ik eigenlijk alleen van de Stichting Jezuskinderen Kloosterburen. In 1971 kochten ze daar het voormalige klooster om er een afkickkliniek en woongemeenschap te starten. Helaas ontspoorde het later en werd het sektarisch. 

Enfin, dat was wat ik van Kloosterburen wist. Vandaag was ik op de bonnefooi een beetje gaan fietsen en aangezien ik de ‘terugreis’ niet met tegenwind wilde fietsen liet ik de route een beetje bepalen door hoe de wind stond: er pal tegenin fietsen.

Witte Kwikstaart bij Wehe-Den Hoorn verzorgt zijn veren
Witte Kwikstaart bij Wehe-Den Hoorn verzorgt zijn veren

Gaandeweg kwam ik via Saaksum, Roodehaan, Warfhuizen bij Wehe-Den Hoorn terecht. Daar stopte ik om wat foto’s te maken van een paar witte kwikstaarten. Ze waren druk bezig hun veren te verzorgen.

Terwijl ik daar foto’s aan het maken was kwam mij een motorrijder tegemoet: één van mijn broers! Of all places kom je elkaar dáár dus tegen! Hij keerde om een praatje te maken. Hij vertelde dat hij net een kerk had gezien met een bijzonder torentje “die kant op”. De kerk van Hornhuizen. Maar dat wist ik toen nog niet. Ik besloot daarom de weg “die kant op” eens verder te volgen. Wellicht dat ik het toevallig tegen zou komen.

En zó kwam ik in dus Kloosterburen terecht. 🙂

Een relatief klein dorp maar bekend, zelfs bij Koning Willem-Alexander, vanwege haar verenigingsleven. Ook bekend als het meest noordelijk gelegen Carnavalsdorp. In carnavalstijd heet het ‘Kronkeldorp’.

Pinksterbloemen in de Kloostertuin
Pinksterbloemen in de Kloostertuin

Naast het voormalige klooster staan er twee prachtige kerken: de Nicolaaskerk, oorspronkelijk gebouwd rond de 13e eeuw, en de Sint-Willibrorduskerk (de grootste) waar ook een kloostertuin is. Daar ben ik ook even doorheen gewandeld.

De Nicolaaskerk bevindt zich op een verhoogd voormalig kerkhof dat nu dienstdoet als plantsoen. De voorganger fungeerde als kloosterkerk van het premonstratenzer Oldeklooster te Kloosterburen. Dit klooster werd gesticht in 1175 als dochterklooster van Mariëngaarde te Hallum en was gewijd aan Johannes de Evangelist. (Wikipedia)

Hoewel de Sint-Willibrorduskerk natuurlijk meer ‘pracht en praal’ heeft vond ik de Nicolaaskerk toch ook erg mooi (foto onder).

Nicolaaskerk (Kloosterburen) bj 13e eeuw

Kloosterburen is een van de “katholieke enclaves” op het Hogeland, dat voor de rest gereformeerd of hervormd is, zoals het naastgelegen Kruisweg waar de voormalige Gereformeerde Kerk nu inmiddels een woning is (zie foto’s).

Na zo’n 20 kilometer tegen de wind op fietsen vond ik het wel mooi geweest en besloot met de wind in de rug weer een beetje richting huis te gaan. Onder andere via Kruisweg en een paar fietspaden die ik nooit eerder gereden had vanuit onder andere Leens richting Houwerzijl (opmerkelijk genoeg aangegeven als “Theefabriek” op de bordjes!).

In Leens stond het niet aangegeven maar je kunt dus vanuit Leens de Rietemastraat volgen om vervolgens via de Leenstertillen richting Electra te gaan. Een mooie landelijke fietsroute die zeer de moeite waard is, vond ik.

De volledige route staat op het kaartje en ook op Strava.

Aduard – Ezinge

Grutto - Black-tailed Godwit

Eerder, eind maart, had ik ook nog een mooie rit gemaakt richting Aduard en Ezinge. Zie hier voor de route. Langs punten, zoals het kerkje van Harkema, waar ik al vaker over geblogd had en daarom geen apart blog daarover, wel nog een paar foto’s er van hieronder.

Reden dat ik deze route vooral nog even noem is omdat ik onderweg, ter hoogte van Fransum, de eerste Grutto’s dit jaar tegenkwam. Da’s toch altijd weer fijn, want de Grutto heeft het moeilijk in Nederland en ik ben blij ze toch met enige regelmaat in onze regio te zien.

Foto’s Kloosterburen

Klik op de foto’s voor een vergroting.

Foto’s Aduard – Ezinge

Verjaardag in lockdown: Kuzemer Klooster

Het Kuzemer Klooster is er al lang niet meer. Wat rest is een fundament en een kromming in de weg die aangeeft waar het stond. Bij toeval kwam ik er langs. Het is mijn verjaardag vandaag. Maar door de coronamaatregelen is bezoek van meer dan één persoon niet toegestaan. Dus vieren we het niet echt. Wel met bami met saté op het menu vanavond en een gebakje bij de koffie. En omdat het heel mooi weer was, vanmiddag een fietstocht gemaakt.

De route ging vanaf Noordhorn richting het van Starkenborghkanaal. Daar kwam ik een paar prachtige ganzen en echt héél veel scholeksters tegen. Vervolgens bij Gaarkeuken een paar mooie Aalscholvers op de foto gezet. Ze negeerden mij volledig dus dat was perfect. Ik denk dat het een stelletje was, vooral druk met de veren in orde brengen.

Via Gaarkeuken langs Westerzand richting Lutjegast om vervolgens het Molenpad te nemen waardoor je net aan de rand van Grootegast uit komt. Als je daar aankomt staat er een restant van wat ooit een molen is geweest.

Voormalige korenmolen Grootegast

Je komt ze overal tegen. Heel praktisch de bovenkant er af gehaald en het onderste gedeelte heeft een nieuwe besteming gekregen. Bijvoorbeeld een woning zoals in Doezum of, zoals hier, een schuur. Wat wel jammer is want je zou ook hier een hele mooie woning van kunnen maken natuurlijk. Het kostte mij wat moeite om er informatie over te vinden maar het is toch gelukt.

De voormalige pel- en korenmolen in Grootegast is “in 1847 gesticht door M.G. Visser en vrouw A.K. Brinkman, gebouwd door J.F. Ritzema”. De molen werd geplaatst op het erf dat Visser in 1839 had geërfd van zijn ouders. Zijn broer erfde hun trekschuit met “alle bijbehorende rechten”. Er ontstond in het dorp nog wel wat tweespalt omdat er al een andere molen was (lees de hele historie hier).

De oorspronkelijke eigenaar overlijdt al vroeg, op 40-jarige leeftijd, en heeft dus niet lang van zijn nieuwe onderneming kunnen genieten. Mevrouw Brinkman, zijn weduwe, was ‘kastelein’ van het café dat er voor lag. Ze is 79 jaar geworden. Bij mijn weten is het geen familie van mij. Via de archieven kon ik vrij simpel achterhalen dat haar vader een schipper uit Leek was. Onze Familie heeft een Friese afkomst en is gerelateerd aan het dorp Veenklooster. Er zijn in de familie voor zover mij bekend ook nooit schippers geweest.

In de jaren ’30 van de vorige eeuw was de molen in verval geraakt en is het boveneind er af gehaald. In 1969 is het stenen onderstuk gedeeltelijk afgebroken en de stenen zijn gebruikt om de schuur, links in beeld, aan te bouwen.

Vroeger deed men niet zo moeilijk over het afbreken van een molen of een ander gebouw. Wat dat betreft mogen we van geluk spreken dat er nog zoveel historisch erfgoed over is!

Kuzemer Klooster

Vanuit Grootegast ben ik richting Sebaldeburen en vervolgens richting Boerakker gegaan. Ik zag daar een afslag waar ik bij mijn weten nooit eerder langs was gefietst: de Kuzemerweg. Bij het nakijken van de route op strava zag ik later dat ik die weg op een andere manier ook nog had kunnen bereiken en dan nog een ander onbekend stuk kan fietsen. Die hou ik dus nog tegoed!

Langs deze weg stond in het verleden een klooster. Er rest nu alleen nog een (vervuild) bord.

Kuzemer is een gehucht in de gemeente Westerkwartier in de Nederlandse provincie Groningen. De plaats is vooral bekend omdat hier in 1204 een vrouwenklooster werd gesticht. Het klooster behoorde tot de orde van de Premonstratenzers. Het werd gesticht op een hoger gelegen stuk zandgrond te midden van een groot veengebied. De naam zou verwijzen naar een maar, dat verbasterd werd tot mer. Het klooster had als naam Maria’s poort, wat aanleiding was om de naam van Kuzemer te zien als kuise Maria. Het klooster heeft bestaan tot de reductie van Groningen in 1594. Daarna is het gesloopt. De bouwstenen van het klooster werden door de provincie Groningen te koop aangeboden en zijn daarna gebruikt voor vele bouwwerken in dit deel van het Westerkwartier. (bron: Wikipedia)

Op zeker moment buigt de Kuzemerweg af naar Oldekerk maar er was ook een optie een fietspad te nemen -waar ik al vaker langs ben gegaan- richting de Tolberter Petten. Daarna via de Traansterweg, Pasop en ’t Faan richting Zuidhorn. Langs die wegen kan je nu rustig fietsen maar ik ben bang dat het in de zomer wel weer flink lastig wordt wegens de eikenprocessierupsen.

Voor ik overigens vandaag op de fiets klom was ik nog even langs mijn moeder gegaan. Haar vogel, Zoey, was uit de kooi en ik had een mooie toevalstreffer toen ik een foto (met de smartphone) wilde maken.

Foto’s en route

Klik op een foto voor groot formaat.

 

 

Piepschuim afval in het water

De Charme van Afval

Fietsend door het Westerkwartier en Het Hogeland kom je van alles tegen. Soms ook iets wat er niet thuishoort. Afval. Een groot brok piepschuim in het kanaal. Afval kan zijn charme hebben. Vanuit het standpunt van een foto. Niet vanuit het standpunt van milieu.

Een groot brok drijvend piepschuim in het kanaal vandaag. Helaas kon ik er niet bij om het er uit te halen. Met de camera kon ik er wel dichtbij. Van een afstand leek het wel een grote drijvende steen maar dat kon natuurlijk niet kloppen, dus ging ik eens kijken wat het wel was en het bleek een groot stuk piepschuim, met een duur woord “geëxpandeerd polystyreen”. iets wat echt totaal niet in de natuur thuishoort ook omdat de vogels het voor voedsel aan kunnen zien. Zo te zien lag het ook al een tijd in het kanaal.

Het was een prachtig weekend en dat nodigde veel mensen uit tot een wandeltocht of een lekker ritje op de fiets. Mij ook natuurlijk. Al dat binnen zitten is niet goed voor een mens! Eindelijk even lekker bewegen en een paar plaatjes maken. Het eerste fietstochtje van dit jaar zit er weer op en ik hoop er nog héél veel te kunnen gaan doen!

Zonder enig plan ging ik vandaag fietsen. De eerste stop was even langs het 13e eeuwse kerkje van Fransum, Ik ben er al veel vaker geweest maar het blijft een interessant kerkje om te zien. Helaas vonden héél veel mensen dat kennelijk, want het was er erg druk. Nog lastig om een foto te maken waar geen andere mensen op stonden. Daarna door de Beswerdpolder gefietst, richting Aduarderdiep, langs Reitdiep richting Wierumerschouw en vlak voor Dorkwerd weer langs van Starkenborghkanaal afgeslagen richting (t)huis.

Qua dieren, en met name vogels, bleef het wat beperkt tot kraaien, schapen, zwanen, reigers, duiven en (heel veel) spreeuwen. Maar met bijna 27 kilometer in de benen vond ik het wel mooi geweest!

Woldring Locatie, Groningen

Tijdens de vorstperiode, twee week geleden, moest ik nog even langs de Woldringlocatie om één van de dochters op te pikken. Daar had ik toen met mijn smartphone een paar foto’s gemaakt. Vanmorgen waren we er ‘even koffie doen’ en toen vanuit het gebouw zelf ook een mooi plaatje kunnen schieten (zie onder). Het is een mooi, markant, gebouw. Ondanks de af en toe negatieve berichtgeving over de verhuurder is het qua plek en architectuur natuurlijk echt wel uniek en leuk om te zien. Je hebt er nu nog vrij zicht op. Dat zal wel veranderen want er naast wordt nieuw gebouwd.

Route en Foto’s

De route van vanmiddag is hier te vinden (Strava). Klik op de foto’s voor groot formaat.

 

Torenvalk

Torenvalkjes, Buizerds en Ganzen

Sinterklaas was vandaag in geen velden of wegen te bekennen, maar de Buizerds, Torenvalken én een flinke groep grauwe ganzen met een paar witte ganzen hadden geen last van de kou en lieten zich goed zien. 

Een koude, maar mooie, heldere zaterdagmiddag vandaag. Even een kort fietstochtje. In eerste instantie verwachtte ik niet veel vast te leggen maar direct buiten Noordhorn, bij Noorderburen, trof ik het goed. Een Torenvalk in de boom. Een foto kunnen maken waarvan ik normaliter alleen maar hoop ‘m ooit eens te kunnen maken maar niet verwacht dat het zal gebeuren!

Die foto (zie bovenaan) maakt zo’n koude fietstocht direct al de moeite waard, vind ik. Richting Niehove om via het Anne Pilat-fietspad naar Electra te gaan. Ik was vroeg vertrokken en wou bij Electra even kort pauzeren om het meegebrachte brood op te eten. Bij de picknickplaats daar trof ik een flinke groep grauwe ganzen aan.

Ze waren niet bepaald van plan weg te gaan. Ik kon van vrij dichtbij dus een paar leuke foto’s maken. Dat ze hier meer zitten blijkt wel, tot aan de weg lagen er overal uitwerpselen. Goed uitkijken waar je loopt dus.

Buizerd in de zon

Toen ik verder ging richting Ruigezand zag ik in het gras een buizerd zitten. Mooi, even een paar foto’s gemaakt. De accu van de camera was bijna leeg dus ik ging die omwisselen en wilde al bijna verder fietsen toen mij opeens opviel dat de Buizerd had besloten op een watertank te gaan zitten, mooi in de zon. Het leek mij trouwens een vrij jonge buizerd toe.

Aan het einde van de fietsrit kwam ik bij Noorderburen overigens nagenoeg oog-in-oog met een buizerd langs de kant van de weg. Die zat daar op nog geen twee meter afstand van mij terwijl ik langs fietste. Ik had de zon tegen dus viel het dier me amper op, pas op het laatste moment zag ik ‘m. Prachtig zo’n dier van zó dichtbij te kunnen zien. Maar zodra je stopt gaan ze er vandoor dus ik wist op voorhand al dat ik kansloos zou zijn als ik een foto wilde maken. Heel langzaam voorbij gefietst om ‘m goed te kunnen bekijken.

Torenvalk Balmahuizen

Bij Balmahuizen, bijna al weer thuis, kwam ik deze prachtige Torenvalk nog tegen. Ook relatief dichtbij. Helaas wel bewegings-onscherpte in de foto (mijn camera is hier niet heel geschikt voor) maar toch, of misschien juist wel daarom, een in mijn ogen mooie foto van een Torenvalk in actie.

Ik was via de Oude Dijk naar Balmahuizen gefietst, een onverharde weg die ik wel eens vaker neem. Het was vandaag erg rustig onderweg. Op een paar wandelaars en fietsers na eigenlijk helemaal niemand tegengekomen. En op zo’n onverharde weg in deze tijd van het jaar sowieso weinig kans dat je anderen tegenkomt.

Bij de afslag naar de Oude Dijk kwam ik weer een Torenvalk in de boom tegen. Iets verderop, vlak voor Balmahuizen nog een Buizerd. Helaas geen topfoto maar vond ‘m zelf te leuk om niet te plaatsen. Erg lastig licht daar maar toch maar genomen omdat het een shot is dat ik niet eerder heb kunnen maken (foto’s onder).

Alles bij elkaar zeker 7 à 8 Buizerds gezien en ook minstens net zo veel Torenvalken. De ‘rovers’ hebben het kennelijk goed in het Westerkwartier, wat natuurlijk voor de konijnen, muizen én weidevogels iets minder goed nieuws is.

Foto’s en route

De route is via Strava te vinden. Klik op één van de onderstaande foto’s voor groter formaat.

 

Buizerd (Roodehaan)

De Buizerds vliegen je om de oren!

Een koude dag met een stevig windje maar wel mooi helder weer. Heerlijk, op de fiets. Rustig ook langs de wegen: weinig fietsers, her en der wat wandelaars die de kou trotseren. En vooral: Buizerds. Héél véél buizerds. Die soms vlak langs mij scheerden!

Een ritje door het Groninger platteland, via Kommerzijl, Lauwerzijl, Electra, Houwerzijl, Zuurdijk, langs Warfhuizen, Roodehaan, Saaksum, Barnwerd en weer terug naar Noordhorn. Samen goed voor ruim 35 kilometer waarmee mijn toeristische kilometers de 1.000 zijn gepasseerd dit jaar volgens Strava.

Het ritje begon al mooi: vlak bij Noordhorn zat een Buizerd verscholen op een plat dak. Maar niet goed genoeg verstopt. De hele middag door kwam ik ze overal tegen: Buizerds. Ook vaak vlak bij en soms vlogen ze opeens op uit de walkanten om voor mij uit te vliegen en in een boom zich te “verstoppen” of een stukje verderop te gaan zitten. Ook veel torenvalkjes actief. Helaas geen (gelukte) foto’s omdat de laagstaande zon voor teveel tegenlicht zorgde.

Eksters op de Dijk

Ik heb maar weinig foto’s van Eksters. Vind het prachtige vogels maar ze zijn vaak supersnel verdwenen als je foto’s wilt maken en vaak ook erg beweeglijk. De mooiste tot nu toe was genomen bij Hotel Alp de Veenen. Maar vandaag trof ik het ontzettend, even buiten Kommerzijl. Daar zat op de (oude) dijk een groepje Eksters druk naar voedsel te zoeken en ze negeerden mij volkomen. Wat me dus mooi in de gelegenheid stelde om wat foto’s van ze te maken.

Jachtseizoen is weer geopend

Het is zéér zelden dat ik fazanten zie, meestal te ver weg ook, maar vandaag trof ik er opeens twee aan bij Zuurdijk die nogal nerveus door het weiland gingen. Helaas geen super foto maar ik plaats ‘m toch. Want terwijl ik mij afvroeg waarom ik ze opeens zomaar in het open veld tegenkwam (en ik meende even eerder ook al een te hebben zien wegschieten) maakte geknal in de verte mij veel duidelijk: het jachtseizoen. Er mag weer gejaagd worden op fazanten, konijnen en hazen.

Erg naar dat er nog steeds op gejaagd wordt; zo héél veel zijn er niet. De vogelbescherming probeert al geruime tijd de (plezier)jacht op fazanten verboden te krijgen. Tot nu toe zonder succes. Hoewel ik persoonlijk vroeger, als kind, wel eens meeging als ‘drijver’ heb ik (nu) grote problemen met plezierjacht.

Foto’s en Route

Klik op een foto voor groter formaat. De route is ook via Strava te vinden.